ชีวิตที่แล้วเขาถูกหักหลังจนหมดสิ้น... ชาตินี้เขากลับมาพร้อมอนาคตในกำมือ สงครามธุรกิจครั้งใหม่กำลังจะเริ่ม และครั้งนี้... เขาคือผู้คุมเกม

ทะลุมิติมาอยู่ในร่างเด็กสาวบ้านจนหนี้ท่วมหัวก็ว่าซวยแล้วแล้วต้องมาเป็นแม่ครัวส่วนตัวให้แม่ทัพปากเสียการที่เห็นคนเป็นแค่เครื่องมือ! เหลียนฮวาอดีตเชฟขนมหวานมือหนึ่งสัญญากับตัวเองว่าชาตินี้ฉันต้องรวย!

ยากจน..ถูกรังแก..โดนเอาเปรียบ [นางจะไม่ทน!] แพทย์หญิงจากอนาคตปี 2044 มาเกิดใหม่ในร่างเด็กสาวชนบทผู้นี้ จะนำพาครอบครัวสู่ความร่ำรวยมั่งคั่งให้ได้เลยคอยดู! [สโลว์ไลฟ์/หมอ/ค้าขาย]

พระเอกถูกส่งย้อนเวลาไปในยุค 90 โดยไม่ทราบสาเหตุแรก แต่มีระบบเช็คอินช่วยให้เขารับรางวัล เขาจะต้องใช้ความรู้จากโลกปัจจุบัน ผสมกับโอกาสในยุค 90 เพื่อทำให้ธุรกิจรุ่งเรืองและสร้างอิทธิพลในสังคม

"ชาติก่อนข้าถูกเผาทั้งเป็น ในฐานะนางร้ายที่เขาชิงชัง สวรรค์เมตตาให้ย้อนคืน ชาตินี้ข้าสาบานจะไม่ยอมให้ชะตาซ้ำรอย ทว่าจวิ้นอ๋องผู้เย็นชา เหตุใดจึงยังคงมองข้าด้วยสายตาที่ทั้งเกลียดชังและโหยหา"

​"เมื่อ 'ปีกแรก' ได้นำความตายมาสู่เรือน... ถึงเวลาแล้วที่ 'วังวนไหม' จะต้องถูกเผาผลาญให้หมดสิ้น!" ​

ชีวิตนี้ลำบากหน่อยก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้อยู่พร้อมหน้ากันทั้งครอบครัว

"เวินเหม่ยฮวา" ตื่นขึ้นในครอบครัวยากจนริมเขา แต่ด้วยพรวิเศษจากปลายนิ้ว เธอจะเปลี่ยนผักธรรมดาให้กลายเป็นความหวัง...ที่เบ่งบานไปถึงใจคนทั้งแคว้น

‘ธารา’ ชายหนุ่มผู้ต่ำต้อยที่แอบไปรักดอกฟ้าอย่าง ‘น้ำค้าง’ แม้เธอจะยื่นข้อเสนอให้หนีไปด้วยกันแต่เขากลับทำอย่างนั้นไม่ได้ สู้ให้เธอแต่งงานกับคนอื่นยังดีเสียกว่า

ในเมื่อสวรรค์เมตตา ส่งข้ากลับมาจากความตาย ชาตินี้ข้าจะไม่ขอเป็นคนดี ที่ถูกเหยียบย่ำอีกต่อไป น้ำคำของข้าคือคมดาบ รอยยิ้มของข้าคือยาพิษ และ บัลลังก์เจ้าแห่งจวน ที่พวกเจ้าขโมยไป ข้าจะกลับมาทวงคืน

นาวากำมือแน่น มองภาพตรงหน้าด้วยความเจ็บปวดเสียใจ พี่โซนพี่ชายแสนใจดีคอยดูแลเขามาตั้งแต่ยังเล็กตอนนี้เขาเปลี่ยนไปไม่สนใจเราอีกแล้ว

กายแกร่งย่อยตัวลงนั่งยอง ๆ เอื้อมมือแกร่งที่แขนเต็มไปด้วยอักขระลูปลงบนหัวเส้นผมนุ่ม ๆ คล้ายปลอบโยนริมฝีปากหนายกยิ้มเมื่อเห็นอาการตำรวจหนุ่มที่หมายจะมาจับเขา "กูเคยเตือนพวกมึงแล้ว ก็ยังส่งลูกน้องโง่ ๆ

เมื่อพลังการฝึกฝนมันไม่ได้อยู่ที่ตันเถียร แต่ มันไปอยู่ที่ อวัยวะตามร่างกาย

เมื่อชะตาถูกเขียนด้วยหมึกของคนอื่น — ฉันจะเขียนมันขึ้นใหม่ด้วยเลือดของตัวเอง!

กลับมาครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมสองแม่ลูกงูพิษนั่นอีกต่อไป ฉันจะเข้มแข็งปกป้องน้องและตระกูลของฉันเอาไว้ให้ได้ ความร้ายกาจที่เคยพบเจอหล่อหลอมเข้าในจิตใจไม่ยากสักนิดหากฉันจะกลายเป็นคนที่ร้ายกว่าเพื่อทวงคืน

มู่หยางเกอไร้ค่าที่ตระกูลไม่ต้องการ เกิดมาก็ทำให้ตระกูลเกิดความวุ่นวาย ไม่ว่าจะเป็นผู้อาวุโสเจ็บป่วย เกือบทำให้ผู้เป็นแม่เสียชีวิตจึงทำให้ใครต่อใครเกลียดอีกฝ่ายมาตั้งแต่นั้น จนถึงวัยออกเรือนเองก็ตาม

ถ้าพี่รัฐอยู่ที่นั่นจนพอใจแล้วก็รีบย้ายกลับมาอยู่ด้วยกันนะ มุกจะรอ แต่ถ้าหากวันไหนความอดทนที่มุกมีหมดลง มุกสามารถอยู่คนเดียวได้โดยไม่จำเป็นต้องมีพี่ในชีวิต พี่รัฐก็อย่ามารั้งมุกเอาไว้นะ

ในเมื่อคนนี้ไม่รักคนก่อนก็ไม่รักงั้นจะอยู่ทำไม หย่าสิรอไร "ท่านแม่ทัพ ข้ากับท่านเราหย่ากันแล้วนะขอรับ""ข้าไม่สน"???"ข้าก็ไม่สนท่านเช่นกัน"

จากลูกสาวคนหนึ่งของครอบครัวสู่การเป็นภรรยาของใครสักคน และกลายเป็นแม่เลี้ยงให้กับลูกๆของเขาด้วย

ชาติก่อนถูกคนที่ไว้ใจสังหารอย่างน่าเวทนา แม้ได้โอกาสกลับมามีชีวิตอีกหนหนึ่ง แต่ดันเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายไปเสียได้ แล้วหนี้แค้นของข้าเล่า? ใครจะลือว่าวิปลาสก็ลือไปเถิด ข้าจะวิปลาสจริงๆ ให้ดู