- 23
- 363
- 0
- 0 (0)
“เธอเคยทอดทิ้งลูก เคยทำร้ายจิตใจสามี และเคยเมินเฉยต่อทุกคน วันนี้ อวิ๋นชิงอวี้กลับมา พร้อมโอกาสครั้งที่สอง แม้ไม่มีใครเชื่อใจ แม้สายตาทุกคู่ยังเต็มไปด้วยคำถาม แต่เธอจะคว้าโอกาสครั้งนี้ไว้”
“เธอเคยทอดทิ้งลูก เคยทำร้ายจิตใจสามี และเคยเมินเฉยต่อทุกคน วันนี้ อวิ๋นชิงอวี้กลับมา พร้อมโอกาสครั้งที่สอง แม้ไม่มีใครเชื่อใจ แม้สายตาทุกคู่ยังเต็มไปด้วยคำถาม แต่เธอจะคว้าโอกาสครั้งนี้ไว้”
ยังไม่ทันหายคับข้องใจว่าเหตุใดชินอ๋องตัวร้ายถึงได้ทำตัวเยี่ยงวิญญาณอาฆาตคอยตามติดนาง “หากเจ้าไม่ยอมรับผิดชอบข้า ข้าจะไปทูลขอความเป็นธรรมจากฮ่องเต้ ว่าถูกเจ้าช่วงชิงความบริสุทธิ์แล้ว...
ในวันที่นางรู้ความจริงเรื่องคู่หมั้นกับพี่สาว คือวันที่นางจากโลกนี้กลายเป็นวิญญาณเร่รอนเฝ้ามองพวกเขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุข นางได้แต่ตั้งคำถามในใจ ทั้งที่พวกเขาทำกับนางมากมายเหตุใดพวกเขาจึงมีความสุขได้
นางคือตัวประกอบในนิยายที่ต้องตายด้วยน้ำมือสามี เช่นนั้นขอลาจากรีบหย่ารักษาชีวิตตัวเอง แต่เพราะเหตุใดเล่าเขาถึงไม่ยอมปล่อยนางไปเสียที
เย่ซื่อหนิงเฝ้าหลุมศพของตัวเองมาอย่างเนินนานหลายสิบปี หากใครบอกว่าเป็นวิญญาณแล้วลำบาก เย่ซื่อหนิงคงต้องขอคัดค้าน ชีวิตแบบนี้หาได้ที่ไหน ไม่ต้องกินไม่ต้องนอนและที่สำคัญไม่ต้องทำงานหนัก
หลังจากทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของน้องบุญธรรมตัวร้าย 'หวงหลี่อิน' ที่ไม่อยากมีจุดจบอย่างอนาถตามอีกฝ่ายไปด้วย จึงได้คิดหาหนทางหนีไปจากสกุลเซียว ทว่าเหตุใดจู่ๆพี่บุญธรรมตัวร้าย จึงได้นึกสนใจนางกันเล่า
รู้ว่าต้องมีจุดจบเลวร้ายจากน้ำมือไท่กั๋วกงผู้เป็นพี่ชายบุญธรรมแต่เพื่อช่วยบิดาเซียอีจำต้องเข้าหาเขาแม้จะเสี่ยงตายรายวัน! แล้วนางต้องหลอกล่ออย่างไรให้เขาเมตตาช่วยเหลือนางโดยไม่ถูกเขาสังหารเสียก่อน!
งานหนักไม่เคยฆ่าใครตาย คนที่พูดคือเจ้านาย คนที่ตายคือฉันเอง!!! ยังดีที่ได้ทะลุมิติมาสวมร่างนางร้ายที่สวยและรวยมาก ชาตนี้ละนางจะอยู่อย่างปลาเค็มให้สมใจอยาก แต่เดี๋ยวนะ! ทำไมตัวร้ายผู้นั้นหน้าคุ้น ๆ
เพราะเกิดมาเป็นแฝดน้องที่รูปร่างหน้าตาไม่งามล้ำเฉกเช่นเช่นพี่สาว สิ่งใดที่ข้ากระทำล้วนผิดไปเสียหมด แม้แต่คนที่ข้ารักสุดหัวใจ ยังไม่ยอมเชื่อคำพูดของข้า ข้าเหนื่อย เหนื่อยเหลือเกินแล้วที่วิ่งตามความรักข
เสิ่นเยียน เดิมทีเธอคือผู้ปกครองพลังพิเศษที่แข็งแกร่งที่สุดในยุควันสิ้นโลก แต่กลับถูกเพื่อนร่วมทีมทรยศจนสิ้นชีพขณะต่อสู้กับฝูงซอมบี้ เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งพบว่าตัวเองได้เข้ามาอยู่ในร่างของคนไร้ค่า
ชาติก่อนชะตากำหนดให้ข้า 'ลู่ซานเยว่' รับบทดอกบัวขาวผู้ชั่วร้าย ชาตินี้ข้าจะไม่กลายเป็นสตรีโง่งมเช่นนั้นอีก...พระเอกในนิยายหรือจะในละครก็ช่าง อยากได้ก็เอาไป!
จากนี้… สตรีร้ายกาจผู้นี้จะไม่รักท่านอีก… นางหลงรักเขาวางแผนจนได้กลายเป็นชายาของเขา… แต่เขากลับเลือกช่วยสตรีอื่น ปล่อยให้นางสิ้นใจอย่างไม่ใยดี
“ชาติก่อน…ฉันทำลายครอบครัวด้วยมือของตัวฉันเอง” เมื่อความไว้ใจให้ผิดคน และความเย็นชาที่สร้างกำแพงระหว่างเธอกับเขา นำไปสู่จุดจบที่เธอไม่มีวันลืม
กู้ซีซี นางร้ายผู้แสนร้ายกาจคอยกลั่นแกล้งรังแกญาติผู้น้องที่รับบทเป็นนางเอกของตนอยู่เสมอ เดิมทีนางมีจุดจบที่แสนอนาถก็นับว่าถูกต้องแล้ว ถ้าหากคนเขียนนิยายจะไม่ได้เข้ามาอยู่ในร่างนางร้ายเสียเอง!
ลูกอนุที่ถูกมองข้ามมาตลอด ได้มีโอกาสแต่งงานกับคุณชายตระกูลใหญ่ แทนที่จะเป็นความโชคดี แต่หารู้ไม่ว่ามันคือโชคร้ายที่สุดในชีวิต เมื่อคนที่นางต้องแต่งงานด้วย เป็นชายพิการที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้
ใครชอบหาเรื่องตายก็ให้เขาตายไปเถอะ ส่วนอันเล่อคนนี้ขอใช้ชีวิตบนกองเงินกองทอง กับลูกน้อยดีกว่า
อยู่ดีๆสมรสพระราชทานก็ดันมาตกใส่หัวมู่ซูซินต้องแต่งกับฉีอ๋องผู้โหดร้าย ทว่านางผู้มีความลับและกลัวตายจึงต้องใช้มารยาทำให้สามีผู้ไร้ใจเมตตาและไม่สังหารนางทิ้งตามคำขู่ นางออกจะน่ารักน่าเอ็นดูนะจะบอกให้
ชาติก่อนเขาได้เป็นอ๋องเต้เพราะมีนางอยู่เบื้องหลัง แต่ชายคนรักกับน้องสาวร่วมมือกันหักหลังนางอย่างไม่น่าให้อภัย ชาตินี้ข้ามีโอกาสได้กลับมาอีกครั้ง ข้าจะตามจองล้างจนกว่าชีวิตพวกท่านจะล่มจม!!!
เม่ยซินไม่เข้าว่าว่าเรื่องลงเอยแบบนี้ได้ยังไง แล้วชายที่แสนอ่อนโยนคนนี้ คือคนบ้าจริงหรือ?
เมื่อก่อนท่านชิงชังข้าเข้ากระดูกดำ บัดนี้ต้องเป็นฝ่ายไล่ตามบ้าง ท่านรู้ซึ้งหรือยังว่าข้าในตอนนั้นรู้สึกอย่างไร