เธอได้ย้อนกลับไปในวันที่ ‘อยุธยา’ เป็นเพียงเมืองเล็กที่ไร้อำนาจ ยังไม่ใช่ราชธานีอันรุ่งโรจน์ เธอต้องเผชิญหน้ากับโชคชะตาที่ไม่ได้บันทึกไว้ในพงศาวดาร และชายหนุ่มสองคนที่จะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล

เมื่อมีหมอดูทักว่า ดวงปักเขตจะมีคนอุปถัมภ์เป็นเด็ก และเด็กจะนำมาซึ่งทุกอย่างในชีวิต ทั้งเงินทอง ทรัพย์สิน และ...สามี (บรื้อ...น่ากลัวเกินไปแล้ว)

นักเขียนนิยายปัจจุบันจะเอาความสามารถอะไรไปเอาตัวรอดในยุคอดีต ไม่มีสำนักพิมพ์ ไม่มีการขายออนไลน์ แล้วไหนจะสามีที่ไม่เต็มใจแต่งงานอีกเล่า

บัวระวงต้องประหลาดใจเมื่อภาพเหตุการณ์ของเจ้านางในยุคเชียงแสนวนเวียนเข้ามาให้เห็น โศกนาฏกรรมความรักที่เกิดขึ้น ความรู้สึกเกลียดชังข้ามภพข้ามชาติประดังประเดเข้ามาใส่ เมื่อชายที่ยืนตรงหน้าคือคนผิดคำสัญญา

รอยแค้นข้ามกาลเวลา นำพาสู่ความลับใต้เงาเสน่หา

เพราะประกาศิตจากผู้เป็นยาย ทำคณิณจำต้องรับเธอมาเป็นภรรยา พร้อมคำสั่งที่เเขารู้สึกเหมือนฟ้าถล่มลงตรงหน้า “คีนจะยกใครขึ้นมาเคียงตัวไม่ได้ ตราบใดที่ยังมีทะเบียนสมรสอยู่ เว้นเเต่จะครบสองปีไปแล้วเท่านั้น”

ทะลุมิติมาเป็นอดีตภรรยาตัวร้ายที่ใครๆ ก็อยากให้หย่า แต่สามีผู้ที่จะรวยที่สุดในอนาคตกลับไม่ยอมปล่อย! “ไม่หย่าได้ไหม?” เมื่อต้องปะทะกับนางเอกที่เกิดใหม่เพื่อมาทวงบัลลังก์คืน...นางก็แค่ยิ้มเยาะ

บงกชพยาบาลสาวยุค 2026 ลัดวิกาลสู่ ร.ศ. ๑๐๐ ในร่างบัวจันทร์เมียพระราชทานที่ผัวเกลียดชัง แต่เหตุไฉนอยู่ๆไป ท่านหมื่นสิงห์ ถึงได้สิเน่หาเมียเป็นนักหนา

ไอ้ปลัดนั่นมันเอาหัวส่วนไหนคิดว่าเธอ 'ขาย' อ๋อ...คงจะเป็นหัวส่วนล่างสินะ

เทียร่าย้อนยุคไปเป็นแม่เทียนคุณหนูตกอับ บิดาโดนประหารชีวิต จากคุณหนูสู่ไพร่ นิสัยเดิมขี้เหวี่ยงขี้วีน เอาแต่ใจ งานการไม่ทำไล่เที่ยววิ่งตามแต่คุณหลวงปราช์ที่เกลียดเธอเข้าไส้ ย้อนมาแล้วจะเอาตัวรอดยังไงหนอ

“เธอน่ารักขนาดนั้น ฉันจะอดใจยังไงไหวเล่า” “ก็ยังอดมาได้ตั้งปีกว่านี่คะ” นับดาวทำปากยู่ “โธ่ หนูเล็ก” ปรมะหัวเราะ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สาบานเลยว่าเธอไม่รอดมือฉันตั้งแต่คืนวันแต่งงานแน่”

เรื่องราวของหญิงวัยกลางคนผู้ข้ามกาลเวลาสู่กรุงศรีอยุธยาในร่างของหญิงสาววัยแรกแย้มที่กำลังรอวันแต่งงานแต่โชคชะตากลับนำพาให้นางต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่ ท่ามกลางเรือนไทย ขนบธรรมเนียม และความรักที่ไม่คาดคิด

โอม..อยากเสกเวทย์ท่องมนตร์เป่าคาถา ให้เจ้ารักเพียงข้าอย่าแปรผัน ตั้งนะโมร่ายมนตราให้พบกัน ผูกใจมั่นตราบนิรันดร์เถิดแก้วตา

พยาบาลศตวรรษที่ 21 หลุดไปกลางสงคราม แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ดาบศัตรู แต่คือแม่ทัพหนุ่มผู้ถูกคุณไสยยาแฝด

รู้ว่าเขาไม่ได้รัก ไม่ได้อยากจะแต่งงานกับเธอ แต่ที่เราต้องแต่งงานกันก็เพราะ “ลูก”

เป็นอาจารย์...สอนคำว่า 'รัก' ได้เปล่า?

"จักอยู่ดูแลพวกเจ้าตราบนานเท่านาน" ยามอาทิตย์ดับแสงคือเวลาของทิวา เขายังคงทำตามคำมั่นสัญญาที่มีให้คนรักไม่เคยเปลี่ยนแปลง แม้ว่าจะผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานหลายศตวรรษ

ใครบอกว่า..คนไข้ กับ หมอฟัน จะจีบกันไม่ได้ ?

ในเมื่อบิดามิหามารดาใหม่ให้เสียที วงศ์แก้ววัยสี่ฝนผู้นี้จึงต้องยื่นมือเข้ามาเลือกสรรด้วยตนเอง

เจ้ากล้าไล่ข้าเลยรึ! มณีรินทร์ เจ้าหลวงศิลาผู้ที่เย็นชากับมเหสีเอก บัดนี้กลับมาเดินตามมเหสีต้อย ๆ จนคนในคุ้มฉงนใจ ใช่เจ้าค่ะ น้องต้องการอยู่ผู้เดียว เชิญเพค่ะเจ้าหลวง! มณีรินทร์คนใหม่ที่ตายแล้วฟื้น...