"คืนนี้ขึ้นให้ฉันสิ...แล้วฉันจะไม่เอาความ"

เธอถูกทอดทิ้งจากทั้งบ้าน ถูกกล่าวหาว่าทำให้ย่าตาย และเธอเกือบจบชีวิตตัวเอง...จนเขาเดินเข้ามา ...เขาไม่ใช่เจ้าชายในเทพนิยาย...แต่มีทุกอย่างที่เจ้าชายควรมีในโลกความจริง...และเขาจะเปลี่ยนชีวิตเธอ

“ฉันทำอะไรให้นักหนา เกิดมาไม่เคยโดนทิ้งหรือไง คนมีแฟนก็อาจจะโดนทิ้งได้ มันน่ารำคาญนะที่นายไม่ยอมเข้าใจซะที” “ปากดีจริงๆ หาเงินมาจ่ายค่าเช่าตึกให้ทันสิ้นเดือนเถอะ อย่าให้เห็นล่ะว่าคลานมาขึ้นเตียงฉัน!"

ฟูมิโนะ จิน ผู้ไม่เคยเชื่อในโชคชะตา ใช้ความสามารถทั้งหมดดิ้นรนเพื่อเปลี่ยนวันตายของตัวเอง..แต่ก็ไม่สำเร็จ ทุกอย่างก็ดับวูบลงและเมื่อเขาตื่นขึ้น... เขาก็ถูกมัดอยู่กับเก้าอี้เหล็กเคียงข้างสาวผมทองใสซื่อ

เขาพนันความรัก…ด้วยความโง่เขลา จนทำลายผู้หญิงที่เขารักที่สุดห้าปีแห่งความเงียบงัน…เขาคิดว่าเธอหายไปพร้อมบาดแผลที่เขาสร้าง แต่ความจริง เธอกลับมา…พร้อมความลับที่สามารถเปลี่ยนทุกอย่าง

"กูถามหน่อย เพื่อนที่ไหนมีลูกด้วยกันวะ?"

ใครจะไปรู้กันเล่าว่า ผู้ชายที่เธอเมาละเมอมีความสัมพันธ์แบบวันไนต์สแตนด์ในคืนนั้น จะกลายมาเป็นท่านประธานคนใหม่ของบริษัทในวันนี้ ต้องมีอะไรผิดพลาดตรงไหนแน่ ๆ

ความรักของเธอเป็นเพียงสิ่งไร้ค่าสำหรับเขา แต่ 'ลูก' ที่เกิดจากความใจร้ายของเขา คือสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับเธอ

“ผมไม่หย่า”

เจ็บกว่าการเป็นตัวเลือก คือยอมเป็นให้แล้ว แต่ก็ยังไม่ถูกเลือก

ทะเบียนสมรสน่ะมีไว้สำหรับเจ้าสาวตัวจริง เธอแค่ทำหน้าที่แม่ของลูกก็พอ...

แต่งงานกันมาสามปี ความดีของเธอไม่เคยมี พอทวงถามคำว่าเมีย เขากลับบอกว่า “เธอมันก็เป็นได้แค่ นางร้ายในทะเบียนสมรสของฉันเท่านั้น” พอแล้ว…พอกันทีกับความรักห่วยแตก! ผู้ชายแบบนี้ไม่สมควรได้เป็นพ่อของลูกเธอ

“พึงระลึกไว้ทุกลมหายใจว่าเธอเป็นแค่ตัวสำรองของพี่สาวเท่านั้นเพลง ถ้าจะให้พูดจริงๆก็เป็นแค่เมียสำรอง ตัวจริงกลับมาเมื่อไหร่เธอก็ต้องกลับไปอยู่ในที่ของเธอ"

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

ไม่ใช่แค่ความรักของเธอที่เขาไม่ต้องการ แต่ลูกของเขาที่อยู่ในท้องของเธอ เขาก็ไม่ต้องการเช่นกัน “เธอก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าฉันไม่เคยอยากมีลูกกับเธอ”

เธอมอบรักให้เขาไปทุกวัน แต่เขาไม่เคยเห็นค่า จนวันที่เธอหยุดรัก...

เพราะมีเมียเป็นนางร้ายแบบเธอ ผัวสุดที่รักเลยใช้เงินฟาดหัวขอหย่า ลองคำนวณดูแล้วร้อยล้านกับไอ้นั่นของเขาหนึ่งอัน หย่าก็หย่าสิ! เธอได้กำไรเห็นๆ แต่พอถึงเวลาเขาดันเล่นตีมึนซะเฉยๆ ก็ไหนว่าจะหย่าไงล่ะ!?

เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย

“ต้องให้จับทำเมียแล้วจดทะเบียนตอนนี้เลยมั้ย จะได้รู้ว่าจริงจัง"

เขาทิ้งผู้หญิงที่เคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งไป...เกือบห้าปี เจอกันอีกทีเธอมีลูกแฝดวัยสี่ขวบ...คำถามคือลูกใคร?