เพราะกฎเหล็กของตระกูล ม.ล.คิณณ์ณภัทร จำต้องเร่งผลิตทายาทโดยด่วน บุพเพอาละวาดจึงไปตกที่ รมณ

“ผมไม่หย่า”

เพราะพลาดท้องในวัยเรียน และถูกพ่อของลูกตราหน้าว่าท้องกับคนอื่น ‘ไอญารินทร์’ ตัดใจหันหลังให้แฟนหนุ่มรุ่นพี่ คลอดและเลี้ยงดูลูกสาวจน ‘หนูไอติม’ อายุครบห้าขวบ

วันที่เขาเอ่ยปากไล่เธอไม่ต่างจากของตายที่ไร้ค่า ความอดทนอดกลั้นที่มีมานานจึงถึงคราวสิ้นสุด ‘ใบหย่า’ คงเป็นปลายทางที่เหมาะสมกับเรื่องนี้ เธอและลูกจะไม่ทนอยู่กับผู้ชายใจร้ายอีกต่อไป

ถ้าพี่รัฐอยู่ที่นั่นจนพอใจแล้วก็รีบย้ายกลับมาอยู่ด้วยกันนะ มุกจะรอ แต่ถ้าหากวันไหนความอดทนที่มุกมีหมดลง มุกสามารถอยู่คนเดียวได้โดยไม่จำเป็นต้องมีพี่ในชีวิต พี่รัฐก็อย่ามารั้งมุกเอาไว้นะ

น้องเทมป์พิการทางการได้ยิน แต่คนตัวน้อยจะได้ยินเสียงพ่อดินเสมอรู้จากหัวใจ พ่อยอมทิ้งผู้หญิงที่พ่อรักที่สุด เพื่อให้น้องเทมป์มีความสุข แต่น้องรู้ว่าพ่อเศร้าที่แม่หายไป จึงขอให้ครูหญ้าหวานช่วยรักกับพ่อ

เธอมอบรักให้เขาไปทุกวัน แต่เขาไม่เคยเห็นค่า จนวันที่เธอหยุดรัก...

เมื่อนางร้ายในนิยายรักน้ำเน่าได้เกิดใหม่ในร่างคุณหนูโส งานนี้แหละ คนที่เขียนให้เธอเป็นดั่งนางร้ายตัวตลกของเรื่อง ไม่พอยังมีชะตากรรมอนาถในตอนจบ…นายไม่รอดแน่

เธอคือภรรยาที่ถูกต้อง แต่เขาไม่ถูกใจ และถ้าการพยายามเอาชนะคนในใจเขามันยาก ก็จะยอมคืนอิสระให้และไม่อยู่ให้เขาลำบากใจอีก เพราะเธอเหนื่อยจะพยายามทุกอย่างแล้ว "ไหนบอกจะไม่ปล่อยฉันไง" "นั่นมันเมื่อก่อนค่ะ"

พินดาวแค่อยากถอยออกมาจากความสัมพันธ์ที่ไร้สถานะและไม่ชัดเจน การจากไปของเธอ ปลุกปีศาจในตัวนนท์ ทันทีที่พินดาวหายไป นนท์สาบานเลยว่าหากเขาต้องตามหาเธอให้เจอ และต้องเอากลับมาครอบครองทั้งตัวและหัวใจให้ได้

เขาไร้ใจ…เธอไร้ทางเลือก เธอยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อเงินรักษาแม่ เขา…ซื้อเธออุ้มท้องลูกของเขา แต่กลับเผลอรักทั้งกายและใจ ในข้อตกลงที่ควรจบแค่เด็กในท้อง แต่ไฟปรารถนากลับลุกลามไม่หยุด

เมื่อคนในอดีตกลับมาอีกครั้งในฐานะเจ้านาย แถมยังจูบเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอ ปาลินที่สู้คนจะไม่ยอมใจอ่อนและเจ็บอีกเป็นครั้งที่สองแน่นอน

แล้วชีวิตเล็ก ๆ ที่อยู่ในตัวเธอล่ะ เขาเคยนับว่าเป็น ‘ลูก’ บ้างไหม

ค่ำคืนเผลอไผลผลักปาลิตาจากฟ้ามาสู่เหว สิ่งตอบแทนเดียวที่ภพเกล้าฝากไว้คือยาคุมฉุกเฉินเย้ยหยันความโง่เขลาของเธอ สุดท้ายกาฝากไร้ค่าก็ไร้ที่ยืนในหัวใจเขาอยู่ดี...

"อย่าบอกนะว่าเด็กคนนี้คือลูกที่ผมไม่ต้องการ" ...เวรกรรมอะไรของเธอก็ไม่รู้ ถึงได้กลับมาพบเจอกันอีก

เธอคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแต่ต้องถูกเก็บเป็นความลับไม่ให้ใครรู้ แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลายลงเมื่อเขามีคู่หมั้นที่ครอบครัวหมายปองเอามาเป็นสะใภ้อยู่แล้ว

เด็กคนนั้นเป็นลูกใคร?" เขาถามเสียงแหบพร่าหลังจากได้คำตอบบางอย่างด้วยตัวเอง "เขาเป็นลูกฉัน" เธอตอบหนักแน่น แต่คนฟังกลับถอนหายใจกับความปากแข็งของคนใต้ร่าง

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

จาก 'ของเล่น' ชั่วคราว ก้าวเข้าสู่สถานะ 'ของตาย' ไร้ราคา แต่นั่นไม่ใช่ 'ม่านบุษยา' ที่หล่อนยอมเป็นของเล่นของ 'พชร' ก็เพราะความจนตรอกบีบคั้น แต่เมื่อสัญญาสิ้นสุด ของเล่นอย่างหล่อนจะโบยบิน

แม้จะรักมากแค่ไหน แต่ความเจ็บปวดที่พี่เธียรกับแม่สามีทำกับเธอ มันเกินจะรับได้ ในเมื่ออยู่ดี ๆ กันไม่ได้ เธอก็ต้องร้ายกลับเหมือนกัน "ไม่ต้องห่วงค่ะ ต่อให้ท้องปลาก็จะทำแท้ง!"