‘ไอย์ลา’ เฝ้ารอให้เขาเปิดเผยว่าเป็นเมีย แต่สุดท้ายเป็นได้แค่เมียลับ และถูกไล่ออกจากบ้าน พอเธอตั้งท้องจึงกลับมาบอกเขาในฐานะพ่อของลูก ทว่า ‘ณภัทร’ กลับทอดทิ้ง ไม่ไยดีจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดทั้งแม่และลูก!

เมื่อเชฟสาวลื่นล้มแล้วเสียชีวิตในห้องครัว แล้วไปเกิดใหม่ในร่างสาวยากจนที่ต้องหาเงินรักษาน้องชายที่ป่วย นางจึงต้องขายอาหารเพื่อหาเงินประทังชีวิตจนได้มาเจอกับท่านแม่ทัพหนุ่มที่ติดใจในรสชาติอาหารของนาง

“ภรรยาผู้แสนดีอะไรนั่น…โยนทิ้งไปเถอะ! เกิดใหม่ทั้งที...สามีเป็นใครไม่สำคัญ แต่ชีวิตฉันไม่ยอมจบชีวิตแบบเดิมอีกต่อไป!” ตื่นจากฝันร้ายในอดีต เธอฉีกบทเก่าทิ้งลงกองไฟ ตัดสินใจเขียนบทใหม่ให้ตัวเองเป็นนางเอก

ตอนที่เจาเจาตัวน้อยอายุเพียงสามขวบ เธอประสบเหตุถูกลักพาตัว! ในเสี้ยววินาทีระหว่างความเป็นและความตาย เด็กหญิงบังเอิญผูกมัดเข้ากับระบบที่พลังงานปั่นป่วน และถูกส่งข้ามไปยังราชวงศ์ต้าฉี

อ่านนิยายยุค 60 70 80 มาบ้าง โชคชะตาก็เล่นตลก ให้เรามาเกิดใหม่กับตัวช่วยมิติคัดลอก แต่ติดตรงที่ว่า เธอเป็นเด็กน้อยนี่สิ ไม่ใช่ว่า นิยายแนวนี้ต้องเป็นสาวสวยภรรยาทหาร?

เสี่ยวหลิงนักเขียนนิยายที่วัน ๆ เอาแต่ทำงานจนร่างกายไม่ได้พัก ทำให้เป็นลมตายจนต้องมาอยู่ในนิยายที่เขียนเอง เขียนได้ไม่กี่ตอนแล้วดันมาตายเสียก่อนแบบนี้เรื่องราวมันจะเป็นอย่างที่ตั้งใจหรือไม่นะ

ไม่รักฉันไม่ว่า ช่วยใจดีกับลูกของเราหน่อยได้ไหม

ถ้าการรักใครสักคน มันจะต้องเริ่มจากลองศึกษาดูใจกันละก็...เขาได้ข้ามขั้นตอนเหล่านั้น เป็นตอนแต่งงานไปเลย จะรักหรือไม่รัก ยังไงก็ต้องลองดูสักตั้ง

เพราะเดินผ่านประตูมิติไร้การระบุพิกัด เด็กชายจึงมาหลงอยู่ในสถานที่แปลก ๆ ที่บรรยากาศเจือปนไปด้วยพลังงานซึ่งคนในพื้นที่เรียกว่า ลมปราณ เดินกลับประตูไม่ได้ด้วย "ให้ตายสิ ฉันมาอยู่ที่ไหนวะเนี่ย"

‘บุญญานัท’ ได้พบกับ ‘สาวแว่น’ คนหนึ่งที่ไนต์คลับก่อนจะไปจบที่โรงแรม รุ่งขึ้นเธอก็หายตัวไปเหลือไว้เพียงค่าตัวเขาแค่สามพันบาท! สามเดือนต่อมา...เธอบอกว่ากำลังท้องลูกแฝด แต่พ่อของเด็กกลับไม่ใช่เขา?

เจ็บกว่าการที่เขาไม่รักก็คือเขายังตัดใจจากแฟนเก่าไม่ได้...ถ้าเขามีแฟนเก่าคนโปรดแบบนี้ก็แยกย้ายกันไปน่าจะดีกว่า

เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย

เมื่อเขาและเธอต่างฝ่ายต่างตกกระไดพลอยโจน จำยอมต้องมาข้องเกี่ยวกันเป็นเวลาเจ็ดวัน แต่เมื่อถึงวันที่ต้องจากกัน ทำให้ทั้งสองได้รู้ว่า ตัวเองได้ตกหลุมรักอีกฝ่ายเข้าให้แล้ว

นางเอกโดนบังคับให้แต่งงานกับบอดี้การ์ดของพ่อตัวเอง เธอถูกเขาบังคับให้หย่า ทั้งที่กำลังจะบอกว่าตัวเองกำลังท้องลูกของเขาอยู่ จากคุณหนูผู้สูงส่ง กลายเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่เอื้อมเขาไม่ถึงอีกแล้ว

“ถ้าคิดจะให้รับผิดชอบ ฉันไม่ทำหรอกนะ อย่างมากก็แค่จะรับรองบุตร ส่วนเธอ… ฉันไม่มีวันรับเป็นเมีย” มือเรียวกำแน่นกระทั่งซีดเผือด เจ็บช้ำระคนอับอายในคราวเดียวกัน “ถ้าอย่างนั้นอัญเอาเด็กออกดีมั้ย!”

พยายามเป็นภรรยาที่ดีเท่าไหร่ สิ่งสุดท้ายที่ได้คือความเสียใจ อลินหมดความอดทนกับผู้ชายที่เชื่อว่าเพราะเธอทำให้เขาไม่ได้แต่งงานกับผู้หญิงในดวงใจ นับจากวันนี้ไปเธอจะหย่าให้ พร้อมแล้ว !

ใครสอนให้เธอกล้าอ้างตัวเป็นเมียฉัน / คิดเองได้ค่ะไม่ต้องสอน เฮียมาร์คควรดีใจนะที่พิมยอมรับผู้ชายนิสัยแย่มีดีแค่หล่อแบบเฮียเป็นสามี

"หลินโม่ตื่นมาในร่าง 'หลินเสี่ยวอวี่' สาวอ้วนแว่นหน้าม้ามันเยิ้มในโลกคู่ขนาน! ขณะที่กำลังจะร้องไห้เพราะรับสภาพไม่ไหว จู่ๆ 'ระบบปั้นนางเอกสมบูรณ์แบบ' ก็ทำงานขึ้นมาซะงั้น!?"

"กูถามหน่อย เพื่อนที่ไหนมีลูกด้วยกันวะ?"