แพทย์สาวยุคใหม่เกิดไหม่มาอยู่ในยุค80 ที่ต้องแก้แค้นให้เจ้าของร่างที่เธอมาสิง และพ่อพี่ชายทั้งสองและคู่หมั้นของเธอสามารถอ่านความคิดของเธอที่รู้และเก็บซ้อนไว้

"อย่าบอกนะว่าเด็กคนนี้คือลูกที่ผมไม่ต้องการ" ...เวรกรรมอะไรของเธอก็ไม่รู้ ถึงได้กลับมาพบเจอกันอีก

เธอเป็นแค่ผู้หญิงคนนึงที่เขาบังเอิญเดินผ่าน…ไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาฝันจะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต

เมื่อสามีพาเด็กเก้าขวบมาอยู่ด้วย อ้างว่าเป็นลูกชายเพื่อนสนิทที่เสียไป แต่เขาดีกับเด็กคนนั้นมากกว่าใส่ใจเมียอย่างเธอที่กำลังท้อง หรือว่าจริงๆ แล้วเด็กคนนี้คือลูกลับๆ ที่สามีปิดบังไม่บอกเธอ

"จำไว้มะปราง อย่าล้ำเส้น" เขาบอกเธอว่าอย่าล้ำเส้น แต่เป็นเขาที่พยายามล้ำเส้นมาตลอด!

ในวันที่เธอวิ่งตาม เขากลับเมิน ในวันที่เธอห่างเหิน เขาเดินตามเหมียนหมา💕

เปรมา นางร้ายสาวตัวท็อป แต่ชีวิตรักขมขื่น เพราะถูกชายชั่ว หญิงร่านแทงข้างหลัง เพราะฉะนั้นอยากรักกันมากก็อย่าลืมลากกันไปนรก!

เจอหน้ากันในรอบสี่ปี ไม่มีคำทักทายที่ดีกว่า "เราเลิกกันแล้ว" จริงดิ?

จากเพื่อนร่วมทางบนรถทัวร์ในระยะทางสั้น ๆ ที่ทำให้สองหัวใจสั่นไหว จุดเริ่มต้นของเส้นทางชีวิตคู่ที่มีกันและกันตลอดไป…

ลูกหยุดร้องไปแล้ว คุณแม่มือใหม่ที่เพิ่งจะอยู่กับลูกตามลำพังครั้งแรกสติสัมปชัญญาเริ่มอยู่กับเนื้อกับตัว ค่อยๆ ซึมซาบเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เขาเรียกยัยหนูว่า ‘ลูก’ และเรียกแทนตัวเองว่า ‘พ่อ!’

เกมส์แมวไล่จับหนู เริ่มต้นขึ้นตอนที่ลี่หลินพบว่าผู้บริหารคนใหม่คือดีตสามีที่หย่าขาดกันไปแล้ว และเธอไม่กล้าสู้หน้าเขา แต่ก็ยังไม่อยากจะตกงาน จะทำอย่างไรดีที่จะไม่ต้องเผชิญหน้าสามีเก่าและยังมีงานอยู่

ถ้าจะอยู่ด้วยกัน อย่าแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ อย่าแสดงตัวออกนอกหน้าว่าเป็นอะไรกัน อย่างี่เง่าเพราะฉันไม่ชอบ คำพูดของฉันถือว่าเป็นสิทธิ์ขาด ห้ามแย้ง ห้ามเถียง ห้ามดื้อ

เจ็บกว่าการที่เขาไม่รักก็คือเขายังตัดใจจากแฟนเก่าไม่ได้...ถ้าเขามีแฟนเก่าคนโปรดแบบนี้ก็แยกย้ายกันไปน่าจะดีกว่า

เพราะมีเมียเป็นนางร้ายแบบเธอ ผัวสุดที่รักเลยใช้เงินฟาดหัวขอหย่า ลองคำนวณดูแล้วร้อยล้านกับไอ้นั่นของเขาหนึ่งอัน หย่าก็หย่าสิ! เธอได้กำไรเห็นๆ แต่พอถึงเวลาเขาดันเล่นตีมึนซะเฉยๆ ก็ไหนว่าจะหย่าไงล่ะ!?

"กูถามหน่อย เพื่อนที่ไหนมีลูกด้วยกันวะ?"

แต่แรกก็เห็นเจ้าเป็นเพียงน้องชาย แต่วันนี้ข้าได้มอบทุกอย่างให้ แต่เจ้าเป็นกลับเป็นคนที่ทำร้ายใจข้า "จะมาแย่งบุตรชายกับข้าทำไม" "ข้าไม่ได้ต้องการเพียงลูก แต่จะเอาแม่ของลูกด้วย เข้าใจหรือไม่"

"อย่าทำตัวแบบนี้อีก รู้ตัวใช่ไหมว่าตอนนี้อยู่ในสถานะไหนเป็นเมียของใครกันแน่ สิ่งไหนควรไม่ควรก็คิดเอาเองแล้วกัน"

ฟ้ารุ่งพูดได้แบบเต็มปากเต็มคำว่าบูรพาเป็นผู้ชายนิสัยเสียจนเกินเยียวยา

- ไหนๆ ก็จะหย่ากันแล้ว ไม่คิดจะทำหน้าที่ ‘ภรรยา’ ให้สมบูรณ์หน่อยหรือ -

เชิญพระเอกกับนางเอกรักกันให้พอ เธอที่เกิดใหม่ในร่างนางร้ายในนิยายเรื่องนี้ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีก คนเดียวที่เธอจะเข้าไปยุ่งคือตัวร้ายที่แสนอาภัพเท่านั้น...