- 98
- 11.51K
- 16
- 0 (0)
"ต้องให้พูดอีกกี่ทีว่าฉันไม่ได้ท้อง” / “จนกว่าคุณจะพูดความจริงทั้งหมด”
"ต้องให้พูดอีกกี่ทีว่าฉันไม่ได้ท้อง” / “จนกว่าคุณจะพูดความจริงทั้งหมด”
มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอกที่เขากับเธอได้มาแต่งงาน เขาจองเธอเอาไว้ตั้งแต่เธอยังเด็กแล้ว
“ใครคือพ่อของเด็ก” / “ไม่ต้องกังวลนะคะ ข้าวกับปอไม่ใช่ลูกของคุณชายค่ะ”
เพราะกฎเหล็กของตระกูล ม.ล.คิณณ์ณภัทร จำต้องเร่งผลิตทายาทโดยด่วน บุพเพอาละวาดจึงไปตกที่ รมณ
เกสรากำลังคาดหวังอ้อมกอดแข็งแรง เตรียมใจปล่อยกายให้โอนอ่อนตามแรงรั้งอย่างที่เขาทำเสมอ แต่มันกลับไม่เกิดขึ้น...ไม่กอดเหรอ...ทำไม?
เมื่อคนในอดีตกลับมาอีกครั้งในฐานะเจ้านาย แถมยังจูบเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอ ปาลินที่สู้คนจะไม่ยอมใจอ่อนและเจ็บอีกเป็นครั้งที่สองแน่นอน
"อย่าได้ฝันว่าชีวิตเธอจะมีความสุข ต่อให้หนีไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว ฉันก็จะไปลากเธอกลับมา" ประกาศิตจากผู้ชายใจร้ายทำเอาหัวใจดวงน้อยแทบแหลกสลาย เธอยิ้มขื่นน้ำตาจวนเจียนจะไหลลงเต็มที
ผู้หญิงในสเปคกับความรักที่แสนจะบังเอิญ ก็เพราะว่าโลกมันช่างกลม เมื่อถึงเวลาทุกอย่างก็มักนำพาให้เขาและเธอมาพบกัน
แอร์โฮสเตสสาวที่โดนสั่งพักงานเพราะเธอดันไปมีเรื่องกับหุ้นส่วนใหญ่ของสายการบิน เมื่อไม่รู้ว่าจะได้เข้าทำงานอีกเมื่อไหร่ค่าใช้จ่ายก็ตามมาเป็นหางว่าว งานเลขาหน้าห้องจากท่านประธานตัวร้ายจึงกลายมาเป็นเธอ
ในเมื่อเขาไม่พร้อมจะมีลูก งั้นลูกของเธอก็ไม่จำเป็นต้องมีพ่อ และชีวิตของเธอก็ต้องไม่มีเขาด้วยเหมือนกัน
ยายตัวร้ายที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าทำชีวิตเขาบันเทิงแน่ เรื่องอะไรจะปล่อยให้หลุดมือ
คำโปรย เพราะพินัยกรรมระบุชัดเจนว่า"มอบหมายให้พอลเป็นผู้ปกครองดูแลนีน่าจนกว่าเธอจะแต่งงานมีครอบครัว" ความวุ่นวายจึงบังเกิด เมื่อผู้ใหญ่มาดนิ่งต้องกลายมาเป็นผู้ปกครองของสาวน้อยขี้อ้อน
“เธอรู้ไหม ทั้งชีวิตที่เกิดมา เธอเป็นคนที่ทำให้ฉันโกรธ เกลียด และขยะแขยงได้มากที่สุด ยินดีด้วยนะ” หญิงสาวพยักหน้ารับ บอกสั้นๆ “แล้วนีนี่จะกลับมาเซ็นใบหย่าให้ค่ะ”
เพราะวันนั้นเขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป วันนี้จึงเป็นได้แค่ ‘ลุงอัศ’ ของเด็กน้อยที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะ
“เธอน่ารักขนาดนั้น ฉันจะอดใจยังไงไหวเล่า” “ก็ยังอดมาได้ตั้งปีกว่านี่คะ” นับดาวทำปากยู่ “โธ่ หนูเล็ก” ปรมะหัวเราะ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สาบานเลยว่าเธอไม่รอดมือฉันตั้งแต่คืนวันแต่งงานแน่”
“ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงซ้ำสอง ดังนั้นคุณมีสิทธิ์ลองได้แค่ครั้งเดียว และคุณต้องตัดสินใจตอนนี้ ...เอาหรือไม่เอา”
ครั้งหนึ่งเขาเคยทำให้เธอหวั่นไหว และครั้งหนึ่งเขาก็เคยทำให้เธอเกลียดเข้าไส้ สิบปีผ่านไป เธอกับเขาต้องแต่งงานกันเพียงเพราะความจำเป็น และทำหน้าที่สามีภรรยาอย่างไร้หัวใจ
ข้อเสนอจากเขาแลกหนึ่งคืนของเธอ หนึ่งคืนที่ให้เขาแลกกับชีวิตใหม่นับจากนี้
เจ็บกว่าการเป็นตัวเลือก คือยอมเป็นให้แล้ว แต่ก็ยังไม่ถูกเลือก