สิ่งที่ถูกเรียกว่าของโบราณบัดนี้กาลเวลาที่ยาวนานได้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาในโลกใบใหม่ที่เขาเหล่านั้นเรียกว่า โลกแห่งโลกเทคโนโลยี 'ผมนี่แหละจะเปิดโลกให้กับพวกคุณเอง' เกรท แอนโทเนีย ทอมสัน

อวี้เจินสาวน้อยผู้มีชีวิตที่อาภัพ กำพร้าพ่อแม่ไม่ว่าแถมยังต้องมาถูกครอบครัวซ่งใช้งานเยี่ยงทาสจนล้มป่วยเกือบตาย เมื่อชะตาชีวิตมันอาภัพนัก กลับมาครั้งนี้ จึงขอพลิกชะตาลิขิตทุกอย่างด้วยตัวเอง

เธอแต่งกับเขาเพราะอยากได้ทั้งตัวและหัวใจ แต่เขากลับมอบเพียงความเย็นชา และหันไปให้ค่ากับแฟนเก่ามากกว่าเธอ ก็อย่าโทษ...ถ้าภรรยาคนนี้จะร้ายเสียยิ่งกว่านางร้ายในละคร

ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดซอกคอเนียนเสียงครางทุ้มต่ำของสนมดังอยู่ข้างหู “ฝ่าบาท…คืนนี้เป็นของกระหม่อมเพียงผู้เดียวเถิด…” มือหยาบกร้านเลื่อนตามสาบอาภรณ์จักรพรรดิเปิดเผยเรือนร่างขาวผ่อง

ลูกสาวคนเล็กของตระกูลใหญ่รวยติดอันดับต้นของประเทศ แถมยังเป็นน้องสาวบุญธรรมของมาเฟียใหญ่ ผู้ไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใด กลับแพ้เล่ห์เหลี่ยมคุณหมอผู้เย็นชา เธอคือไอ้ตัวแสบส่วนเขาคือหมอจอมเจ้าเล่ห์

"ลิมาเปนยูกไม่มีป้อ ป้อไปปายยู่กับชู้”

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

ช่วยเป็นคนแรกให้เฌอได้ไหมคะ...

เมื่อความสัมพันธ์เพียงข้ามคืน ทำให้เกิดหนึ่งชีวิตที่เธอไม่สามารถปกป้องได้ จึงจำยอมฝากลูกไว้ให้เขาเลี้ยง

พยายามหนีอดีตแทบตาย สุดท้ายก็หนีไม่พ้น ได้วนกลับมาเจอกับไอ้ผัวเก่าอีกจนได้!!!

"ชาติก่อนสิ้นใจอย่างอนาถเพราะความ ซื่อสัตย์ ชาตินี้ขอกลับมาทวงทุกอย่างที่ ควรเป็นของข้า!"

"กูถามหน่อย เพื่อนที่ไหนมีลูกด้วยกันวะ?"

อีก 30 วันประตูนรกจะเปิด! อดีตจ้าวศาสตราย้อนคืนร่างเด็กบ้าขยะที่ถูกเหยียดหยาม เขาจะใช้เนตรวิเคราะห์และค้อนนิรันดร์ สกัดเศษตะกรันเป็นอาวุธเทพ ล้างแค้นพวกสวะ และหลอมชะตาท้าลิขิตฟ้าด้วยตนเอง!

เมื่อเด็กสาวจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดข้ามเวลามายุคโบราณ อยู่ในร่างขันทีที่เป็นสตรีปลอมตัวมา ทว่าต้องปรนนิบัติพญายมผู้เกลียดชังผู้หญิงยิ่งกว่าสิ่งใด... งานนี้จะมี 'รัก' หรือมี 'รอด' กันนะ!

ข้อเสนอจากเขาแลกหนึ่งคืนของเธอ หนึ่งคืนที่ให้เขาแลกกับชีวิตใหม่นับจากนี้

เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย

แค่เธอส่งข้อความถึงผู้เขียนว่า ‘ตัวร้ายน่าสงสารจัง’ ไหงพอตื่นขึ้นมาอีกทีเธอถึงได้กลายเป็นแม่ของตัวร้ายในนวนิยายยุค70ที่เธอเพิ่งอ่านจบไปซะแล้ว !?

ถานฉีในที่สุดวันที่ได้เลื่อนตำแหน่ง แต่กลับตื่นเต้นจนหัวใจวายเฉียบพลัน..พอลืมตาขึ้นมา เขาก็กลายเป็น 'ตัวประกอบวายร้าย' ในวันสิ้นโลก แต่โชคดีที่ผูกติดกับ'ระบบซูเปอร์มาร์เก็ต'ฟังดูแล้วน่าจะอิ่มหนำสำราญ?

เมื่อร่างกายคือแหล่งเงินทุน และ 'ความตาย' คือบ่อเกิดแห่งพลัง... ยิ่งเผาผลาญอายุขัย มหาเวทต้องห้ามยิ่งทวีความตายสู่ศัตรู!