ในวันที่นางสูญเสียดวงตา เขาก็พาสตรีอีกนางมาหยามหน้า ในเมื่อฟ้าไม่ยุติธรรมสวรรค์ไร้เมตตาเช่นนั้นนางจะขอคืนชีวิตด้วยการยอมเขียนหนังสือหย่า พร้อมดื่มสุราพิษจากไปกลายเป็นเถ้าธุลีเพื่อคืนอิสรภาพให้แก่เขา!

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว

ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่สามีรังเกียจ กะว่าจะขอหย่าแล้วหาทางกลับบ้านสวยๆ แต่ไหงท่านอ๋องจอมเย็นชาถึงเปลี่ยนไป? "จะหย่างั้นรึ? ฝันไปเถอะ!

โชคชะตาฟ้าลิขิตให้ถานเถียนเถียนเข้ามาอยู่ในร่างนางร้าย แต่นางไม่ขอเดินตามรอยเดิม นางขอใช้วิชาความรู้ของยุคสมัย ใหม่เพื่อเลี้ยงชีพตนเองด้วยการเป็นนักแปล.. เป็นฮูหยินของท่านข้าไม่ต้องการสักนิด!

ลู่หรงอินไม่คิดว่าจู่ๆ จะบังเอิญพบเช่ออ๋องผู้ชั่วร้ายที่แม้แต่ฮ่องเต้ยังต้องเกรงใจอ๋องผู้นี้ เขามาชี้ตัวหรงอินแล้วกล่าวว่า ‘เอาคนนี้’ คงไม่ได้เอานางไปทรมานหาความสำราญเล่นหรอกนะ! เขายิ่งไม่ปกติอยู่!

เพราะนางมิใช่สตรีในดวงใจ เช่นนั้นนางขอพาลูกไปให้ไกลจากเขา.

เมื่อถูกสหายรักสลับใบหน้าสวมรอยเป็นตนเอง หวังจะให้นางไปอยู่ใช้ชีวิตอัปยศแทนในฐานะสตรีที่หนีตามชู้ นางหรือจะให้สหายได้สมหวัง เพราะมีเพียงความตายของนางเท่านั้นที่จะทำให้นางได้กลับมาแก้แค้นสหายอีกครั้ง

ภารกิจพิชิตใจท่านอ๋องสำเร็จ ทว่าเขากลับรับชายารองและเหยียบย่ำเกียรติของนาง ชุยลิ่งเหยาจึงเลือก ‘จากไป’ ทิ้งให้เขาคลุ้มคลั่งเจียนตาย คาดไม่ถึงสามปีให้หลัง ระบบกลับมาถามว่า... สนใจรับอีกภารกิจหรือไม่?

จู่ๆ เซี่ยเสี่ยวก็จับพลัดจับผลูทะลุมิติมาเกิดใหม่ในยุค 60 แบบงงๆ กลายเป็น 'ยุวปัญญาชน' ตัวจ้อยในทีมการผลิตที่แสนจะกันดาร

อยู่ๆ ตัวประกอบที่ชีวิตราบรื่นอย่างข้าก็โดนนางร้ายแย่งบท ข้าเลยต้องรับบทเป็นนางร้ายที่ต้องแต่งงานกับตัวร้ายที่โหดเหี้ยมอำมหิตแทน แล้วข้าจะรอดไหมล่ะ ขนาดนางร้ายยังหนี แล้วตัวประกอบอย่างข้าควรทำไง

ชาติที่แล้วนางเกิดเป็นนางร้าย แล้วชาตินี้จะหนีบทนางร้ายได้อย่างไร ฟ่านหนิงคิดว่าตนรักษาภาพลักษณ์ความร้ายตามบทได้เป็นอย่างดี แต่กลับมีบุรุษผู้หนึ่งไม่ยอมเป็นไปตามแผนของนาง คิดแล้วน่ารำคาญใจนัก

ลี่ซินนักฆ่าสาว เจ้าของฉายาลิลิธ หลังจากเพื่อนรักถูกฆ่านางบุกไปล้างแค้นให้สหาย ก่อนจะกลับมาเกิดใหม่ในร่างสตรีที่บังเอิญชื่อเดียวกับตัวเอง ลี่ซิน คุณแม่ลูกสองที่ถูกขังไว้หลังเรือน

นางมาเมืองหลวงเพื่อพักผ่อน แต่ใครจะคาดคิดว่าสิ่งแรกที่ต้อนรับนางจะเป็นกริชอันเย็นเยียบคู่หนึ่ง โชคร้ายนักหลังจากนั้นมาชีวิตนางก็กลับกลายเป็นว่ามีตัวปัญหาตามติดอยู่ไม่ห่าง

"ข้าเหนื่อยกับผู้ชายเฮงซวยและจวนบ้าๆ นี่เต็มทีแล้ว!" ทะลุมิติมาเป็นฮูหยินตัวร้าย ยังไม่ทันไรก็โดนสามีเกลียดชังย่ำยี แถมยัดข้อหาแพศยาให้เพราะฤทธิ์ยาของพวกเมียน้อย! พอกันทีกับความซวยซ้ำซ้อน

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครานางก็พบว่าตนเองได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายเสียแล้ว! การได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งมันก็ดีอยู่ ทว่า...จุดจบของนางร้ายที่น่าอนาถใจเช่นนั้น... ข้าไม่เอาได้หรือไม่!

ตกลงกันแล้วมิใช่หรือว่าเมื่อถึงเมืองหลวงเราสองคนจะกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้า แต่เหตุใดนางถึงได้พบหน้าเขาอยู่บ่อยครั้ง เขาติดใจนางที่ใดกัน...

หากมารดาคือนางร้าย นางก็คือบุตรสาวของนางร้ายที่ร้ายยิ่งกว่า ชาติแรกซุนเถียนตายเพราะเชื่อคนผิด ชาตินี้จึงเลือกแต่งกับเซียวอ๋องพยัคฆ์ร้ายแห่งแดนเหนือ และทวงคืนทุกบัญชีแค้น!

เพราะมารดาหาใช่คนที่บิดารักใคร่ นางที่เป็นบุตรสาวจึงหาใช่ที่โปรดปรานของบิดาด้วย แม้จะมีสถานะบุตรฮูหยินเอกค้ำคอ แต่อีกฝ่ายมีความรักของบิดาค้ำชู!!

ข้าไม่เป็นแล้วคุณหนูเอาแต่ใจ “เหม่ยเหยา” กลับมาครั้งนี้เพื่อกระชากหน้ากากคนร้ายตัวจริงอย่างคู่หมั้นและน้องสาวจอมเสแสร้ง เตรียมตัวรับแรงกระแทกได้เลย

ความแค้น... ได้พา 'เงา' สองสายมาบรรจบกัน หนึ่งคือโฉมสะคราญที่ซ่อนคมมีดเอาไว้ อีกหนึ่งคือซื่อจื่อผู้เย็นชา เมื่อทั้งสองต้องมาแสดงเป็นคู่รักกัน ความวุ่นวายจึงถือกำเนิดขึ้น!