“ว่าไงยายเด็กเกเร โทรมาขอโทษพี่ข้อหาที่หนีกลับก่อนแล้วไม่บอกเหรอ” “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป ไม่ต้องมารับอีกแล้วนะคะ ลิลากลับเองได้” “พี่…” “แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ” พี่น้องก็พี่น้อง เธอเป็นให้ได้อยู่แล้ว!

"มีอะไร?" "หนู หนูอยากเป็นเด็กคุณค่ะ"

เธอ คือของขวัญที่เขารับมาอย่างไม่เต็มใจ แต่สำหรับเธอ... เขา คือท้องฟ้าที่อบอุ่น

“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”

"ไหน ๆ เราก็พลาดจิ้มกันไปแล้วครั้งหนึ่ง มาพลาดอีกสักครั้งจะเป็นไรไป"

เป็นแค่คู่นอน ใครเขาจะเอาใจลงไปเล่น

เขานิ่งเงียบ เย็นชา ปากหนักขี้เกลียดพูดแม้กระทั่งกับน้องชายยังพูดน้อยจนนับคำได้ แต่เวลาอยู่กับน้องจากคนปากหนักกลายเป็นอีกคน “ฉันพร้อมรับโทษแล้ว... คนดี”

โลกนี้หาผู้ชายที่ดีกว่า ‘เสี่ยยี่’ ไม่ได้อีกแล้วนะหนูนะ

ใครจะไปรู้กันเล่าว่า ผู้ชายที่เธอเมาละเมอมีความสัมพันธ์แบบวันไนต์สแตนด์ในคืนนั้น จะกลายมาเป็นท่านประธานคนใหม่ของบริษัทในวันนี้ ต้องมีอะไรผิดพลาดตรงไหนแน่ ๆ

"สามปีเลยนะ ตั้งสามปีที่เราชอบพี่เขา ไม่ชอบทำไมไม่บอกกันตั้งนาน" "เราก็ชอบ...." คลาวด์ก็ชอบปลายฝนมาตั้งหกปีรู้บ้างไหม? ความรักของเธอกับเขาเข้ามาในวันที่ฝนโปรยปราย...

ว่างไหมครับมาจีบ

เลี้ยงกับมือมาตั้งแต่เกิด จะปล่อยให้เป็นของคนอื่นได้ยังไง!

เพราะตำแหน่งรองประธานเชียร์ของคณะวิศวะฯ ความรักของเขาจึงต้องเก็บเป็นความลับ ทว่าความรู้สึกหึงหวงของเขาไม่ใช่ความลับแน่นอน

“อัยย์ไม่ยุ่งกับคนคุยเพื่อน” “…พี่ไม่ได้ชอบเพื่อนเธอ แต่พี่ชอบเธอ” อยู่ๆคนที่ปฏิเสธกันเมื่อสามปีที่แล้วกลับมาบอกว่า ‘พี่ชอบเธอ’ เธอควรจะรู้สึกยังไง?

เมื่อพี่ว๊ากปากร้าย ต้องมาเจอกับคู่หมั้นขี้อ้อน งานนี้เลยไม่มีอะไรนอกจากความคลั่งรักสไตล์คนปากแข็ง...ที่ไม่ได้แข็งแค่ปาก

“เธอยังเป็นคนโปรดของฉันอยู่นะอันดา กลับมาไม่ได้เหรอ”

"ถ้าไม่ดื้อเราจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ"ชายหนุ่มก้มหน้าพูดกับร่างเล็กในอ้อมกอด

“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”

กรณ์ไม่ได้อยากแต่งงานกับว่าที่เจ้าสาวนักหรอก ยัยเด็กกะโปโลที่ใส่เหล็กดัดฟันคนนั้นน่ะ ผอมแห้งเป็นไม้เสียบผี ไม่มีอะไรน่าพิศวาสสักนิด แต่พอเห็นหน้าอีกที ทำไมปริมถึงได้กลายร่างเป็นสาวสวยหุ่นเซี๊ยะขนาดนี้

ก็แค่เมีย ตัวก็เล็กนิดเดียว มีอะไรให้กลัว?