ปากบอกไม่รัก....แต่พอเธอเมิน หมอกลายเป็นหมาเฉยเลย นางเอกสวยเริดเชิดคอตั้ง จนหมอเสียอาการ

ยายตัวร้ายที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าทำชีวิตเขาบันเทิงแน่ เรื่องอะไรจะปล่อยให้หลุดมือ

“เธอยังเป็นคนโปรดของฉันอยู่นะอันดา กลับมาไม่ได้เหรอ”

"รู้ไว้ คนที่ฉันตั้งใจจะมีลูกด้วยคือไพรินไม่ใช่ผู้หญิงอย่างเธอ!!" ความโกรธทำให้เขาพร้อมจะทำลายทุกคนให้ตายทั้งเป็น!! และจะทำยังไงเมื่อลูกกลายเป็นข้อต่อรองเดียวที่เหลืออยู่?

เขาตามหาภรรยาที่หนีกันไปดื้อๆ แต่กลับจับเจ้าตัวจิ๋วสุดร้ายกาจได้แทน... นายน้อยไร่ภูฉายถึงตัวจิ๋วแต่พร้อมสู้เต็มที่นะฮับ อิๆ (มีอีบุ๊คแล้วนะคะ)^^

“อาม่าอายุมากแล้ว บอกว่าอยากเห็นพี่มีลูกก่อนตาย ถ้าพี่ช่วยเธอได้ ก็แต่งกับพี่ แล้วคลอดเด็กให้พี่คนหนึ่ง ตกลงไหม”

เธอคือภรรยาที่แต่งงานกับเขาเพียงแค่ในนามเพื่อสนองความต้องการของผู้ใหญ่ ทว่าเขากลับตกหลุมรักเธอโดยไม่ตั้งใจ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่าเขารักเธอแต่ปัญหามันคือเธอไม่ได้รักเขา

เมื่อพี่ว๊ากปากร้าย ต้องมาเจอกับคู่หมั้นขี้อ้อน งานนี้เลยไม่มีอะไรนอกจากความคลั่งรักสไตล์คนปากแข็ง...ที่ไม่ได้แข็งแค่ปาก

“ว่าไงยายเด็กเกเร โทรมาขอโทษพี่ข้อหาที่หนีกลับก่อนแล้วไม่บอกเหรอ” “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป ไม่ต้องมารับอีกแล้วนะคะ ลิลากลับเองได้” “พี่…” “แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ” พี่น้องก็พี่น้อง เธอเป็นให้ได้อยู่แล้ว!

เธอชอบเขาตอนไหนไม่รู้? รู้ตัวอีกทีสายตาของเธอก็คอยมองหาเขา มองหาผู้ชายที่ชื่อ ต้นหนาว…

"ไม่เห็นเป็นอะไร ไม่ได้ ชอบ ขนาดนั้น" ไม่ได้เป็นอะไร ก็แค่...

ผู้หญิงทั้งมหาวิทยาลัยอาจจะอยากอยู่ใกล้เขา ทว่าเธอคนหนึ่งที่สละสิทธิ ขออยู่ให้ไกลจากผู้ชายที่ทั้งโหดทั้งดุคนนี้ “พี่นอนไม่หลับ...ต้องได้กินนมก่อนนอนถึงจะนอนหลับ”

“อัยย์ไม่ยุ่งกับคนคุยเพื่อน” “…พี่ไม่ได้ชอบเพื่อนเธอ แต่พี่ชอบเธอ” อยู่ๆคนที่ปฏิเสธกันเมื่อสามปีที่แล้วกลับมาบอกว่า ‘พี่ชอบเธอ’ เธอควรจะรู้สึกยังไง?

เพราะตำแหน่งรองประธานเชียร์ของคณะวิศวะฯ ความรักของเขาจึงต้องเก็บเป็นความลับ ทว่าความรู้สึกหึงหวงของเขาไม่ใช่ความลับแน่นอน

เป็นแค่ 'ว่าที่คู่หมั้น' เขาบอกกับเธอว่า "ขอร้องอย่าอินเกิน"

พูดไปใครจะเชื่อว่ามีคนมาจีบเยอะแยะ แต่เธอดันสุ่มได้ตัวซีเคร็ทมา “แล้วคุณรู้ไหมว่า คุณพ่อต้องการอะไรจากผมอีก” “จากที่ทราบมาก็แค่ให้คุณคิมกลับมาบริหารบริษัทอัศวค่ะ" “คุณพ่อเร่งให้ผมมีทายาทสืบสกุลอัศว

“อย่ามาทำเป็นหยอกเล่นนะคะ เกิดชอบขึ้นมาจริงๆใครจะรับผิดชอบ….ฉันรับผิดชอบ”

ก็แค่เมีย ตัวก็เล็กนิดเดียว มีอะไรให้กลัว?

เลี้ยงกับมือมาตั้งแต่เกิด จะปล่อยให้เป็นของคนอื่นได้ยังไง!

เขานิ่งเงียบ เย็นชา ปากหนักขี้เกลียดพูดแม้กระทั่งกับน้องชายยังพูดน้อยจนนับคำได้ แต่เวลาอยู่กับน้องจากคนปากหนักกลายเป็นอีกคน “ฉันพร้อมรับโทษแล้ว... คนดี”