ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

อลิสามอบร่างกายและหัวใจด้วยความรักทั้งหมดที่มี แต่สำหรับราชันย์เป็นแค่การลวงหลอกเท่านั้น

“อย่ารั้งผมไว้ด้วยการกุเรื่องว่าท้อง… พริม”

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

หัวหน้าแก๊งมาเฟียผู้ไม่ยอมใคร กลับต้องจำนนอยู่ใต้ร่างผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง เพียงแค่เธอสั่งว่า "เดี๋ยวฉันขึ้นเองค่ะ คุณนอนอยู่ข้างล่างนั่นแหละ”

ความผิดพลาดแค่เพียงคืนเดียวเท่านั้น กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงในชีวิตตลอดไป แสนวิเศษได้รับโชคสองชั้นเป็นของขวัญมีชีวิตฉลองรับการเรียนจบ ใบปริญญาบัตรที่แปรเปลี่ยนเป็นปริญญาบุตร

เรื่องราวความรักที่จบลงด้วยการหายไปของเธอ ในวันที่เขาเฝ้ารอคอย แต่เธอกลับมาในฐานะว่าที่คู่หมั้นของพี่ชายตัวเอง การกลับมาครั้งนี้จึงไม่ใช่เพื่อรัก แต่เพื่อใช้เขาเป็นหมากตัวหนึ่งในเกมแก้แค้น

เขาพนันความรัก…ด้วยความโง่เขลา จนทำลายผู้หญิงที่เขารักที่สุดห้าปีแห่งความเงียบงัน…เขาคิดว่าเธอหายไปพร้อมบาดแผลที่เขาสร้าง แต่ความจริง เธอกลับมา…พร้อมความลับที่สามารถเปลี่ยนทุกอย่าง

ยามแรกรักเขาดูแลเธอดุจเจ้าหญิง พอเริ่มเบื่อเขาก็เห็นเธอเป็นเพียง แม่บ้านผู้ไร้ค่า ไม่ควรคู่กับการเชิดหน้าชูตา เริ่มเย็นชาใส่ ละเลย เห็นเธอเป็นเพียงของตาย... เป็นภรรยาผู้น่ารำคาญ

“ว่าไงยายเด็กเกเร โทรมาขอโทษพี่ข้อหาที่หนีกลับก่อนแล้วไม่บอกเหรอ” “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป ไม่ต้องมารับอีกแล้วนะคะ ลิลากลับเองได้” “พี่…” “แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ” พี่น้องก็พี่น้อง เธอเป็นให้ได้อยู่แล้ว!

"ทำไมนับต้องแต่งกับอา นับแต่งกับใครก็ได้ อาอย่ามาบังคับ!” “ก็ลองดูสิ ลองดูว่าเธอจะแต่งกับใครได้ เรื่องสนุกนี่ฉันถนัด ฉันจะทำทุกทางจนไม่มีผู้ชายหน้าไหนกล้ามาแต่งกับเธอ ไม่เชื่อก็คอยดู!”

เกสรากำลังคาดหวังอ้อมกอดแข็งแรง เตรียมใจปล่อยกายให้โอนอ่อนตามแรงรั้งอย่างที่เขาทำเสมอ แต่มันกลับไม่เกิดขึ้น...ไม่กอดเหรอ...ทำไม?

แล้วชีวิตเล็ก ๆ ที่อยู่ในตัวเธอล่ะ เขาเคยนับว่าเป็น ‘ลูก’ บ้างไหม

เธอแอบรักเขามาหลายปี ขณะที่เขามีคนรักอยู่แล้วและไม่แม้จะมีใจให้เธอสักนิด แต่เหตุการณ์บางอย่างก็ทำให้เขาและเธอได้แต่งงานกัน ซึ่งเธอเพิ่งมารู้ว่าเขาแต่งเพราะมีบางอย่างแอบแฝง เขาไม่เคยรักเธอเลย

จากเพื่อนสนิทต้องกลายมาเป็นคู่หมั้น แต่คนที่เขารักนั้นไม่ใช่เธอ เธอเปรียบเสมือนของตายที่ไม่มีวันจากไปไหน แต่กลับกลายเป็นว่าเธอหายไปจากชีวิตพร้อมหอบลูกในท้องไปด้วย “จะยังไงก็ไม่มีวันรัก”

“เฮียไม่ได้ใจดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะ แต่เธอแค่เป็นข้อยกเว้น"

ทั้งสองเคยรักกัน เลิกกัน กลับมาเจอกันใหม่ครั้งนี้ปรวิศไม่มีวันปล่อยเธอไปอีกแล้ว สิบปีแห่งการคิดถึง สิบปีแสนเสียดาย พอที "เรากลับมาคบกันอีกครั้งนะ หนูเภา"

แค่การแต่งงานทางธุรกิจ “ต่อให้พยายามแค่ไหน ฉันก็ไม่มีวันรักเธอ เธอน่าจะรู้... ว่าฉันต้องการบริษัท ไม่ใช่เธอ” “ค่ะ งั้นฉันจะหย่า พรุ่งนี้เราหย่ากัน” เธอขอหย่าเขาทันที...ในคืนเข้าหอ!!

เฮียจะถอนหมั้น เฮียไม่อยากแต่งงานกับเทียน

เธอต้องแต่งงานเพื่อล้างหนี้ เขาจำต้องรับเมียไร้ค่าไว้เพราะโดนบังคับ แต่อย่าหวังว่าการแต่งงานครั้งนี้จะเป็นสุข “ไม่ต้องคิดฝันว่าฉันจะเอาผู้หญิงสกปรกอย่างเธอทำเมีย”