- 68
- 26.7K
- 55
- 0 (0)
"ผมไม่ชอบเด็ก" "ยิ่งยัยเด็กประหลาดนั่นผมยิ่งไม่ชอบ" ไม่ชอบยัยตัวเล็กๆ ไม่ชอบรอยยิ้มกว้างๆจนตาเป็นสระอินั่น ไม่ชอบเว้ย! แต่ทุกครั้งที่ยัยเด็กนั่นยิ้ม...กลับกลายเป็นเขาเองที่ต้องยิ้มตาม
"ผมไม่ชอบเด็ก" "ยิ่งยัยเด็กประหลาดนั่นผมยิ่งไม่ชอบ" ไม่ชอบยัยตัวเล็กๆ ไม่ชอบรอยยิ้มกว้างๆจนตาเป็นสระอินั่น ไม่ชอบเว้ย! แต่ทุกครั้งที่ยัยเด็กนั่นยิ้ม...กลับกลายเป็นเขาเองที่ต้องยิ้มตาม
เมื่อรักแรก (ที่ไม่เคยลืม) กลับมายืนอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง เขาควรทำอย่างไร...ปล่อยผ่านหรือรื้อฟื้นความสัมพันธ์ที่จบไปแล้วขึ้นมาใหม่ ?
ไอ้ปลัดนั่นมันเอาหัวส่วนไหนคิดว่าเธอ 'ขาย' อ๋อ...คงจะเป็นหัวส่วนล่างสินะ
- ไหนๆ ก็จะหย่ากันแล้ว ไม่คิดจะทำหน้าที่ ‘ภรรยา’ ให้สมบูรณ์หน่อยหรือ -
ใครจะไปรู้กันเล่าว่า ผู้ชายที่เธอเมาละเมอมีความสัมพันธ์แบบวันไนต์สแตนด์ในคืนนั้น จะกลายมาเป็นท่านประธานคนใหม่ของบริษัทในวันนี้ ต้องมีอะไรผิดพลาดตรงไหนแน่ ๆ
เจ็บกว่าการที่เขาไม่รักก็คือเขายังตัดใจจากแฟนเก่าไม่ได้...ถ้าเขามีแฟนเก่าคนโปรดแบบนี้ก็แยกย้ายกันไปน่าจะดีกว่า
หรือรักเราจะแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น
“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”
โลกนี้หาผู้ชายที่ดีกว่า ‘เสี่ยยี่’ ไม่ได้อีกแล้วนะหนูนะ
"ไม่ชอบ" "ต่อไปนี้อย่าให้เห็นว่าเธอใกล้มันอีก"
“เฮียไม่ได้ใจดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะ แต่เธอแค่เป็นข้อยกเว้น"
สายลับอย่างเขาจะเปิดเผยตัวตนไม่ได้...แม้จะรักเธอมากขนาดไหน..หน้าที่ต้องมาก่อน ...ดังนั้นผู้หญิงของเขาต้องอดทน..รอจนกว่า..เขาจะกลับมา แต่ถ้ารอไม่ได้ก็ต้องยอม..ยอมให้เขาทวงคืนอย่างสาสม
‘แมตต์’ ถูกผู้หญิงคนหนึ่งทิ้งไว้บนเตียงเพียงลำพังหลังจากมีค่ำคืนแสนวิเศษด้วยกันที่ลอนดอน มันควรจะจบลงแค่นั้น แต่แล้ววันหนึ่ง 'โชคชะตา' กลับนำพาเขาและเธอมาพบกันอีกครั้ง...
จบชีวิตด้วยฝีมือคนรัก จำรสขมปร่าของการถูกทรยศได้ฝังใจ ปฏิญาณว่าเกิดชาติหน้าฉันใด ไม่ขอมีรัก
เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นวัยเด็ก เพราะคิดว่าเขาคือ ‘ขอนไม้ใหญ่’ กลางคลื่นลมมรสุม ที่ไหนได้... “จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง ‘เทสต์’ ก่อนไหมครับ”
น้องเรย์ เด็กน้อยที่พูดก็ยังไม่ชัด เจอคนหล่อแล้วถูกตาต้องใจจึงขอให้เป็นแด๊ดดี้ แล้วคนหล่อคนนั้นก็ตกหลุมความน่ารักจนยินยอมทำทุกอย่างตามที่เด็กน้อยต้องการ โดยลืมไปว่าเด็กน้อยมีแด๊ดดี้ตัวจริงแล้วหรือยัง!
จากรักแรกในความทรงจำ...สู่การพบกันอีกครั้งในฐานะเจ้านายพ่อม่ายลูกแฝด และลูกน้องสาวที่เพิ่งถูกเทงานแต่ง
ผู้หญิงทั้งมหาวิทยาลัยอาจจะอยากอยู่ใกล้เขา ทว่าเธอคนหนึ่งที่สละสิทธิ ขออยู่ให้ไกลจากผู้ชายที่ทั้งโหดทั้งดุคนนี้ “พี่นอนไม่หลับ...ต้องได้กินนมก่อนนอนถึงจะนอนหลับ”
เธอถูกทอดทิ้งจากทั้งบ้าน ถูกกล่าวหาว่าทำให้ย่าตาย และเธอเกือบจบชีวิตตัวเอง...จนเขาเดินเข้ามา ...เขาไม่ใช่เจ้าชายในเทพนิยาย...แต่มีทุกอย่างที่เจ้าชายควรมีในโลกความจริง...และเขาจะเปลี่ยนชีวิตเธอ
ผู้ชายคนนี้เก่งเรื่องการเว้นระยะห่างมาแต่ไหนแต่ไร ใกล้ยังไงให้รู้สึกว่าไกล คงมีแต่เขาที่ทำได้...