- 25
- 15.54K
- 149
- 0 (0)
การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "
การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "
ลักษ์ : รู้ไหมเด็กดื้อต้องโดนอะไร... จิน : แล้วรู้ไหมครับ เวลาผู้ใหญ่ดื้อจะโดนอะไร? #ลักษ์ของจิน
คัมภีร์ลักษณ์สวรรค์ วิชาศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลเซียน ทว่า ‘จ้าวจื่ออวิ๋น’ ศัตรูทางสายเลือด… กลับเป็นผู้สืบทอด เมื่อไฟแค้นหลอมรวมกับพลังศักดิ์สิทธิ์ สรวงสวรรค์จักต้องมอดไหม้...
"ตายทั้งที่รักสุดใจ ฟื้นขึ้นมาอีกที ข้าจะไม่อ่อนแอให้ใครเหยียบย่ำอีก!" ไป๋เยว่กลับมาในอดีต พร้อมระบบลับที่มอบภารกิจล้างแค้นทีละขั้น คราวนี้… คนที่เคยทรยศ จะต้องชดใช้ด้วยทุกลมหายใจของพวกมันเอง
"คุณพี่ครับ ถ้าคุณพี่สิงร่างผมตอนนี้ คุณพี่จะได้แค่ร่างกายแต่จะไม่ได้หัวใจผมนะครับ คุณพี่พิจารณาเรื่องของเราอีกสักครั้งเถอะคร้าบ!" ไปหาสิงคนอื่นเถอะโว้ยยย (ผีตายโหง ปะทะ เด็กแว้น) #ยกร่างให้พี่สิง
เหล่าทวยเทพใช้โลกเป็นกระดานหมากรุก ใช้ทุกสิ่งมีชีวิตเป็นแค่หมากเบี้ย ช่วงสุด้ายของเกมนี้ ดันมีชายหนุ่มหลุดจากหมากเบี้ยเป็นผู้เล่น
อย่าเข้ามานะ! เจ้าเด็กดื้อฮือๆ ชอบแกล้งเขาไม่พอยังชอบสร้างความวุ่นวายไหนจะชอบมานัวเนีย อ๋า.. ร้อนออกไป๋! แต่อย่างว่าแหละยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุฮันเตอร์คนนั้น ตาแก่นั้นน่ารักชะมัด..
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... อย่ามาซ่ากับสาวน้อยเทมเมอร์!!
น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน
เธอแตกสลายจนไร้ความรู้สึก และเขา...คือคนที่เข้ามาเพื่อทำให้เธอรู้สึกอีกครั้ง
คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา
อดีตคู่หมั้นแต่งงานกับพี่สาวขี้อิจฉาแล้วยังตามกลั่นแกล้ง นางจึงเสนอตัวไปเป็นอนุบิดาเขาหวังแก้แค้น นึกไม่ถึงชายแก่จะตายคาอก นางจึงเปลี่ยนเป้าหมายใหม่เป็นบุรุษรูปหล่อที่เพิ่งกลับมาจากต่างเมืองแทน
ความอดทนของผู้หญิงคนหนึ่งถึงขีดสุด ครอบครัวสามีไม่ยอมรับ หนักสุดคือการที่สามีนอกกายนอกใจ ทว่าเขากลับยื้อยุด ยิ่งทนอยู่เธอก็ยิ่งโง่ ยิ่งเจ็บ...สิ่งที่จะขอจากเขาเป็นสิ่งสุดท้ายคือใบหย่า!
จะให้ผมรักคนทั้งโลกเหรอ? ขอโทษนะ…ผมรักหมาตัวเดียวก็พอใจแล้ว
"อืม...คุณหมอ" "พี่บุ้งกี๋ค่ะ...หรือจะเรียกบุ้งกี๋เฉย ๆ ก็ได้" คุณหมอคงจะรู้ว่าฉันใกล้จะขาดอากาศหายใจจึงยอมผละจูบดูดดื่มออก และในนาทีนั้นฉันก็ครางพึมพำในลำคอด้วยน้ำเสียงเสียดาย…
ต้าเหนิงทะเลาะกับหัวหน้าที่ใช้แต่อารมณ์จนถูกไล่ออกจากงาน ไม่วายยังถูกรถชนตายอีก แทนที่จะได้ไปเกิดใหม่กลับต้องมาอยู่ในร่างของเผยฮุ่ยหมิงสตรีขี้อิจฉา ที่จะต้องตายในอนาคตอันใกล้