- 136
- 206.51K
- 1.07K
- 0 (0)
ชีวิตก่อนถูกแผนร้ายทำให้พลัดพรากจากสามี ลูกสาวที่คลอดไม่ได้เลี้ยงดู ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งตอนอายุ 17ปี ตอนถูกส่งไปชนบท เธอจะกลับมาแก้แค้นและเปลี่ยนชะตาร้าย กลับมาเกี้ยวพาสามีให้มารักกันอีกครั้ง
ชีวิตก่อนถูกแผนร้ายทำให้พลัดพรากจากสามี ลูกสาวที่คลอดไม่ได้เลี้ยงดู ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งตอนอายุ 17ปี ตอนถูกส่งไปชนบท เธอจะกลับมาแก้แค้นและเปลี่ยนชะตาร้าย กลับมาเกี้ยวพาสามีให้มารักกันอีกครั้ง
น้ำปิงได้รับแหวนปริศนาจากคุณยายขายดอกไม้ ก่อนอุบัติเหตุทำให้เขาเสียชีวิตและตื่นขึ้นในโลกที่ไม่คุ้นเคยพร้อมพลังมิติสุดพิเศษ
จู่ ๆ ไป๋หยุนก็ทะลุมิติไปยังยุคจีนโบราณพร้อมเสียงที่บอกว่า “ช่วยทวงคืนความยุติธรรมให้ข้าที ข้าไม่อยากเป็นคนร้ายกาจในสายตาของผู้ใดอีกแล้ว” ละครฉากใหญ่ของดารามากฝีมือกับน้องสาวจอมเสแสร้งจึงเริ่มขึ้น...
ไม่มีใครเป็นเจ้าของใคร มีเพียงคนสองคนที่ตกลงจะยืนข้างกันเพราะมันจำเป็น
ชาติก่อนเหยียนจื่อม่อเผชิญความทุกข์ทรมาน ทว่าสวรรค์กลับให้โอกาสนางย้อนเวลาอีกครั้ง ครานี้นางเลือกทางเดินใหม่ แก้แค้นทุกคนที่ทำร้ายในชาติก่อนให้สาสม ทวงทุกอย่างที่เป็นของนางกลับคืนมา!!!
"ถ้าคุณโกหกหนู ขอให้นกเขาของคุณเหี่ยวเฉา"
"ฉันไม่สนว่ากระบวนการหรือการปฏิบัติมันจะยุ่งยากหรือเลวร้ายแค่ไหน แต่ถ้าผลลัพธ์มันออกมาดี...ฉันก็จะทำมัน"นั้นคือคำพูดของเด็กหนุ่มShoho A วัย18ปี นักเรียนคนหนึ่งในเมือง นางาโซระ ในปี 2014
"เดี๋ยวทานข้าวเช้าเสร็จนายหัวช่วยสแกนคิวอาร์จ่ายเงินให้ผมด้วยนะครับ" "จ่ายเงิน? ค่าอะไร ?" "ค่าบริการสุดพรีเมียมจากผมเมื่อคืนไงครับในเมื่อนายหัวจ่ายค่าตัวให้ผมเป็นความรักไม่ได้ก็จงจ่ายเป็นเงินมาซะดีๆ"
จากคุณหนูผู้เคยใช้ชีวิตหรูหราในเมืองกรุง ถูกแม่ทอดทิ้งให้ตาและยายเลี้ยงดูในหมู่บ้านเล็กๆ ชีวิตที่ไม่เคยแตะต้องความลำบากกลับต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่โหดร้าย...เธอจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?
คิโช อาริมะชายที่มีสมญานามว่า'ยมทูต'กลับเลือกที่จะจบชีวิตตัวเองลงเพื่ออุดมการณ์ในการเปลี่ยนโลกที่เน่าเฟะให้มันดีขึ้น...เเต่เหมือนเค้าจะตื่นขึ้นมาในที่ที่ไม่รู้จักเสียเเล้ว
ห่างบ้านเกิดไป 4 ปี หวนกลับมาในตอนที่หัวใจพิการ ก็ได้พบเข้ากับเด็กน้อยแก้มซาลาเปาช่างจ้อ ลูกแม่ค้าขายข้าวแกงข้างบ้านแล้วดันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว งานนี้ไม่รู้ว่าใครจะเยียวยาใครกันนะ
(ติ้ง!...ท่านได้รับตำราฝึกตนระดับจักรพรรดิ ตบะการบ่มเพาะหนึ่งร้อยปี) ลู่หมิงโบกมือปัดหน้าจอออกไปอย่างไม่สนใจ ให้มาทุกวันจนจะล้นคลังเก็บของอยู่แล้ว ช่างไร้ประโยชน์จริงๆ!