หลังจากที่"ชิน"ช่วยภูมิภาคฮิซุยได้สำเร็จและแต่งงานกับ"อาคาริ"หลายร้อยปีผ่านไปการเดินทางของลูกหลานของเค้าได้เริ่มต้นขึ้น

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายทั้งที ไหนล่ะของวิเศษ ไหนล่ะระบบ ถึงจะไม่มีอะไรติดมาเลยซักอย่าง แต่ซินหลานก็จะไม่ยอมเล่นตามบทอีกต่อไป!

จู่ๆบุตรสาวที่ถูกทอดทิ้งไว้ที่ชนบทก็ต้องไปแต่งงานกับพี่เขยเพื่อดูแลหลานชายวัยสี่ขวบของตน เพียงแต่หลี่ฟ่านอินไม่ใช่สตรีในห้องหอที่สุภาพอ่อนโยนเหมือนพี่สาวฝาแฝด นางจะเป็นฮูหยินเสนาบดีได้จริงๆหรือ

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "

"ที่ซื่อสัตย์…ไม่ใช่เพราะไม่มีทางเลือก แต่เพราะได้เลือกแล้วว่าจะซื่อสัตย์ต่างหาก" คำมั่นและความจงรักภักดีของสองตระกูลเมื่อพันปีก่อน ยังคงก้องกังวานในสายเลือดของลูกหลานในวันนี้ — จงปกป้องจักรวรรดิซะ...

อ้ายอันนายทหารหนุ่มผู้มากความสามารถชื่นชอบซีรีย์จีนมากเป็นพิเศษถึงกับคิดไปว่าถ้าตัวเองได้อยู่ในยุคสมัยนั้นคงจะต้องรู้สึกดีมากแน่ แต่ติดตรงที่ว่ามันเป็นไปไม่ได้ทำได้เพียงเพ้อฝันต่อไปแต่แล้วทุกอย่างก็

อย่ามาแกล้งมาหลอกกัน ส่งองค์ชายผีไปหลอกนะจะบอกให้!

เธอเป็นเพียงลูกสาวแม่บ้าน เขาเป็นเจ้าของคฤหาสน์หลังใหญ่ที่มองเธอเป็นเพียงของเล่นชั่วคราว… แต่เพียงค่ำคืนเดียว เธอกลับตั้งท้องโดยที่เขาไม่รู้ และในวันที่เธอจะจากไป…เขากลับยื่นสัญญาแต่งงานให้พร้อมเงื่อน

คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

ใครจะไปคิดว่า'รูมเมท'คนใหม่จะเป็น'ผี'แถมยังหล่อบาดใจขนาดนี้ ความรักระหว่างคนกับผีมันจะเป็นไปได้เหรอ? หรือสุดท้ายแล้วเรื่องราวของเราจะเป็นได้แค่ความทรงจำที่เลือนรางเหมือนฝันตื่นหนึ่ง...

"อ๊ากกกกกกก กินรีซอมบี้จะแดกไส้กูแล้วโว้ยยยยย!"

ฉันมีเวลาเรียนที่ฮอกวอตส์แค่เจ็ดปีเท่านั้น ถ้าไม่รวมวันหยุดก็จะเหลือแค่ 266 สัปดาห์!  ต่อให้สามารถอ่านหนังสือ1เล่มได้ภายใน1สัปดาห์ก็เหลือแค่ 266 เล่มเท่านั้น!

ข้าหยางเฟิ่งเซียนยึดถืออุมการณ์ ดีมาดีกลับ ร้ายมาต้องสั่งสอนให้เข็ดหลาบ รวมถึงบุรุษของข้าผู้นี้ผู้ใดกล้ารังแก ข้าจะช่วยเขาแก้แค้นอย่างสาสม “ฮูหยินรองผู้ชั่วช้าสมควรได้รับโทษ!”

“เอ่อ กรกลับเลยก็ได้นะ เดี๋ยวเราเก็บกวาดเอง” “ไล่เราเหรอ” “ปะ เปล่า ก็แค่…” “ทาน รำคาญเราเหรอครับ” “เปล่านะ!!” !!!!!!!!!!!!!!!!

เว่ยหนิงเยว่ทำงานหนักจนหลับไป เธอตื่นขึ้นมาในแผ่นดินที่ไม่คุ้นเคย ซ้ำยังมีตำแหน่งเป็นรองชายาขององค์ชายเฉิงที่ปากร้าย และรักเพียงพระชายาตนเท่านั้น เธอก็มีครรภ์โดยที่บุตรในครรภ์มิใช่บุตรของสามีผู้นี้

ดินแดนที่เคยสงบสุขกลับสั่นสะเทือนด้วยพลังอันลึกลับ กฎเกณฑ์ที่มหาเทพหมอเทวะได้วางไว้เริ่มสั่นคลอน สวรรค์มิใช่สิ่งที่นิรันดร์อีกต่อไป มีบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่ากำลังกัดกินรากฐานของมัน “พลังนี้… ไม่ใช่ของ