- 79
- 9.01K
- 151
- 0 (0)
ฉันทุ่มเทเพื่อคนรุ่นหลัง แต่พวกเขากลับไม่เห็นค่า หลายปีต่อมา—การ์ป: สำเร็จได้เพราะพ่อไม่ฆ่าผม เซ็นโงคุ: กลัวตายด้วยหมัดเดียว สึรุ: เขาซ้อมฉันไม่ยั้ง โรเจอร์: ฉันไม่ได้โดนคนเดียวสินะ
ฉันทุ่มเทเพื่อคนรุ่นหลัง แต่พวกเขากลับไม่เห็นค่า หลายปีต่อมา—การ์ป: สำเร็จได้เพราะพ่อไม่ฆ่าผม เซ็นโงคุ: กลัวตายด้วยหมัดเดียว สึรุ: เขาซ้อมฉันไม่ยั้ง โรเจอร์: ฉันไม่ได้โดนคนเดียวสินะ
ย้อนเวลากลับมาคราวนี้ ไม่ว่าต้องแลกด้วยสิ่งใด เฟยเฟิ่งจะล้างแค้นตระกูลจ้านให้จงได้ แต่ไฉนสัตว์ปีศาจที่ข้าอัญเชิญมา ถึงเอาแต่เกี้ยวพาราสีข้าอยู่เรื่อย!
กว่าจะรู้หัวใจตนเอง เธอก็หอบลูกที่อยู่ในท้องหนีเขาจากไปแล้ว
"ไอ้ตูบนั่นมันเป็นใคร?" น้ำเสียงคนถามเริ่มหงุดหงิด "ฮะ? อ๋อ พี่ต้นน่ะเหรอ..ผัวใหม่" "นายว่าไงนะ"
ซุน เด็กหนุ่มผู้มาจากสุริยะแห่งดวงดาวที่แตกต่าง ศิษย์เอกจอมขมังเวทย์ ที่ต้องมาเผชิญหน้ากับโลกแห่งลมปราณอันโหดร้าย... สำคัญคือสิ่งที่ติดตาม ซุน มาด้วยนั้น คือจิตวิญญาณของ ผีชราชีเปลือย ที่น่าปวดหัว!!
มึงไปนัดวันไนต์สแตนด์อิท่าไหนถึงได้ตัวท็อปวิศวะมาครอง
"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"
พอกันที!ฉันแค่มาทำงานของฉัน ไม่ได้มาเพื่อรักใครซะหน่อย! เลิกคลั่งรักฉันสักที คุณซวงเฟิง!
จากอัศวินมังกรผู้เกรียงไกร... ตื่นมาอีกทีกลายเป็นทาสสาวรับใช้ท้ายวัง! ชีวิตใหม่ไม่ได้สวยหรู เพราะมี 'ระบบ' หน้าเลือดคอยโขกสับใช้หนี้ ส่วนมังกรคู่ใจที่เคยเผากองทัพ ดันกลายเป็นไข่ที่ต้องคอยประคบประหงม
ตัวข้าผู้นี้มีความฝัน.... อย่างแรกคือกอบกู้บริเทนจากชะตากรรมล่มสลาย อย่างที่สองคืออัพไซส์คลาสเชนจ์ของ 'ท่านพ่อ' ให้เป็น 'พ่อนมขาว' แบบเบิ้มๆ คือลือ!!
ชาติก่อนนางโง่เขลาส่งเสียบุรุษจนได้ดีเป็นถึงเจ้าเมือง แต่ถูกเขาหักหลังเอาสตรีอื่นกลับมาหยาม ชาตินี้แม้แต่เงินตำลึงเดียวนางก็จะเอาคืนมาให้หมด ดูซิ!ว่าท่านจะยังเป็นเจ้าเมืองที่หน้าใหญ่ใจโตได้อยู่หรือไม่
เจ้านายอย่าทิ้งหยวนเป่าเลยนะ! ถึงผมจะเป็นระบบที่ไร้ประโยชน์ แต่มีเพื่อนเยอะมาก เดี๋ยวให้เพื่อนระบบอื่นเรียงคิวมาผูกมัดกับเจ้านายเดือนละคน! ติ๊ง!ระบบโปรยเงินต้องการผูกมัด! ระบบศูนย์การค้าต้องการผูกมัด!
แมนนักมวยร่างใหญ่ต้องตกตายลงอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่เขาจะฟื้นขึ้นมาในร่างของภรรยาผู้ร้ายกาจของมาเฟียใหญ่ สามีหล่อแต่เย็นชาเขาไม่สนมีเพียงสิ่งเดียวที่เขาสนก็คือรูปร่างของคนที่ตนเข้ามาอยู่นั้นถูกใจเขามาก
“สำนักนี้ดูเหมือนจะรุ่งเรือง แต่แท้จริงแล้ว สำนักก็ปลอมเปลือก คนก็เก๊!”
'เป่ยเจียอิน' เคยรัก 'ราชครูกู้' มาก ยอมสละให้ได้แม้แต่ชีวิต แต่เขากลับทอดทิ้งกันไปโอบอุ้มน้องสาวต่างมารดาของนางโดยไม่ไยดี! กระทั่งนางที่เจ็บเจียนตายและเคยคิดว่าคงรักใครไม่ได้อีกได้พบกับคนผู้นั้น...
"เมื่อความจริงบางอย่างไม่ควรถูกจดจำ… และชื่อที่เคยให้คำมั่น กำลังถูกลบออกจากโลก ลีอาต้องเป็นผู้รักษาคำสัญญา…แม้ต้องเผชิญกับตัวเองในอีกโลกหนึ่ง"
How to ทำยังไงดี หลังจากตกบันไดภรรยาของผมก็เปลี่ยนไป คิดว่าตัวเองเกิดใหม่
จาก 'คุณครูอนุบาล' สู่ภรรยาสัญญาจ้างของ 'มาเฟีย'
“ยายเด็กบ้านนอกผักของเจ้าไปใส่อะไรมาเหตุใดจึงดูดีเกินจริงนัก!” พ่อค้าผักคนหนึ่งตวาด ลี่เซียนไม่ได้โต้ตอบด้วยอารมณ์นางเพียงยิ้มและตอบกลับด้วยความจริงใจ “ข้าเพียงใส่ใจดูแล พรวนดินและรดน้ำจากลำธารเจ้าค่ะ