ค้นหา

เรื่องราวของความสัมพันธ์ที่เริ่มจากการหยอกเล่น แต่กลับกลายเป็นความรู้สึกที่ไม่มีใครถอยออกมาได้อีก

มาร์คจ้องมองคนใต้ร่างด้วยแววตากระหาย มุมปากยกยิ้มด้วยไฟปรารถนา ก่อนจะพรมจูบลงบนหน้าอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะลมหายใจถี่รัว ขณะที่ฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้ลงไปตามหน้าท้องแบนราบของแบมแบม

หมอครับ…อาการผมยังไม่หายเลย ยิ่งเจอพี่ หัวใจผมยิ่งเต้นแรงกว่าเดิม

ความรักของมาร์คและแบมแบมที่เลิกกันไปทั้งที่ยังรักเพราะความเข้าใจผิดและความน้อยใจ แต่เมื่อได้กลับมาพบกันอีกครั้ง แบมกลับสร้างทิฐิขึ้นมาเพื่อปิดบังความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเอง

“นายบอกว่ามันเป็นแค่งานที่ต้องเล่นให้คนดูเชื่อ… แต่รู้ไหม สำหรับฉัน ทุกครั้งที่สบตานาย มันคือความจริงที่ต้องฝืนทำเหมือนไม่มีอยู่”

ฉันเอง…'เสี่ย'

ข้าพเจ้ามีความคิดอย่างหนึ่งว่า เวลาไม่มีองค์ราชินี ข้าพเจ้าจักเป็นทุกข์ใจอย่างที่สุด

กลิ่นที่ลอยมาตามลม จักนำพาคนทั้งคู่ให้หวนคืน "ข้าจำเจ้าได้" . . "สามัญชนอย่างหม่อมฉันมิบังอาจมองหน้าพระองค์เพคะ"

ผมก็แค่ไปคอนเป็นเพื่อนเพื่อน แต่ดันได้เป็นลัคกี้แฟนเฉย ชื่อศิลปินผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำ....ซวยชิบหาย!!

อยากรู้ไหมว่าความรักของพวกเขาเป็นอย่างไร..? ฉันบอกได้ - 별

เพราะบางคนแค่ได้รัก ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้การมีหัวใจหนึ่งดวงในร่างกายนี้ไม่ใช่เรื่องเปล่าประโยชน์

มาร์ค FBI ผู้หมกมุ่นกับการตามล่าฆาตกรต่อเนื่องจนโดนบังคับให้ลาพัก ทว่าอยู่ๆ เขาถูกขอความช่วยเหลือจากแบมแบม อดีตน้องข้างบ้านที่ไม่ได้เจอกันนานนับสิบปีซึ่งติดอยู่ในเกาะๆ หนึ่งของแปซิฟิกใต้

กันต์พิมุกต์คือรอยยิ้มของมาร์ค ต้วน

"เขาว่ากันว่าไอพวกที่ชอบทะเลาะกันเนี่ย... อีกหน่อยเดี๋ยวแม่งก็ได้กัน" "ถ้ากูได้ไอ้เฉาก๊วยเป็นแฟนนะ เอากูไปลงนรกยังจะสบายกว่า"

'..เมื่อเช้าผมลืมตาขึ้นมาเห็นใครไม่รู้นอนข้างๆผมนี่รีบลุกเลยครับไม่ได้มองแม้แต่หน้าและตั้งแต่วันนั้นทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนทันที เพราะอะไรนะหรอ เพราะผมท้องไง -0- แต่ประเด็นคือผมเป็นผู้ชายและคนแมนนะ Y^Y'

Comes a story about 'Love.'

เมื่อคนตายกลับฟื้นคืนชีพ คุณจะยอมเป็นผู้ล่าหรือ จะเป็นผู้ถูกล่าล่ะ?

เคยไหมที่หลงรักใครสักคนโดยที่เราเองยังไม่รู้เลยว่าเขาคนนั้นมีจริงหรือเปล่า นิยายรักย้อนเวลามาเพื่อจะพบกัน

ฮองเฮาของข้ามีเพียงเจ้า จะเกลียดเราก็ได้ แต่เจ้าห้ามทำร้ายตัวเอง และหากเจ้าคิดหนีจากเรา เราจะฆ่าทุกคนที่อยู่ในจวนของเจ้า ท่านช่างโหดร้าย ข้าเกลียดท่าน เจ้าเกลียดข้า แต่ข้ารักเจ้า