ค้นหา

A little tadpole like me would love to be born with him just once. This is the one, Dad!! Go and flirt with them! ~!!

เขามันก็แค่เด็กวัด ส่วนเธอเป็นถึงลูกสาวของนักธุรกิจเบอร์ต้นของประเทศ หมาวัดอย่างเขาขอแค่ได้แอบรักเธอก็พอ

สิ่งที่เจ็บกว่าการถูกลืม... คือลูกยืนอยู่ตรงหน้า แต่เรียกว่า ‘ลุง’

พวกเรามันไร้ค่า ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว

'คิน’ – นักธุรกิจหนุ่มอันดับหนึ่งที่เก็บซ่อนความลับเรื่องการเป็นมาเฟียไว้ ได้มาเจอกับ ‘เรน’ – เด็กหนุ่มธรรมดาที่ทำงานเป็นบาริสต้า แต่เพราะไม่ใช่การพบเจอแบบทั่วไปเขาจึงปล่อยเรนไปไม่ได้...

"ที่นี่หอสมุดครับ ไม่ใช่โรงแรม" คำพูดเรียบๆ จาก 'พี่กานต์' บรรณารักษ์หนุ่มมาดนิ่ง คือจุดเริ่มต้นของปฏิบัติการจีบหน้าด้านของ 'ธันวา' หมาเด็กจอมตื้อที่พร้อมท้าทายทุกกฎเหล็ก!

โบราณว่าเกลียดสิ่งไหนมักได้สิ่งนั้น “มึงห้ามปากโป้งเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นมึงไม่มีหำไว้เยี่ยวแน่ และไม่ต้องมาเรียกกูว่าเมียเพราะกูกับมึงไม่ได้เป็นอะไรกัน ช่วยจำใส่กระบาลมึงไว้ด้วย”

นที...ไม่ใช่เพียงสายน้ำที่สงบนิ่งเยือกเย็นอย่างที่ใครเข้าใจ เพราะสิ่งที่ซ่อนอยู่ลึกภายใน อาจกระชากใครบางคนให้ 'จมดิ่ง' ลงไปโดยไม่มีทางถอนตัว...

“ของสะสมบางชิ้นต้องการการดูแลเป็นพิเศษ... โดยเฉพาะนักฆ่าที่คิดจะเด็ดหัวฉัน”

เธอไม่เคยคิดเลยว่า “หนี้” จะพาเธอเข้าไปอยู่ในโลกของมาเฟีย และไม่เคยคิดว่า…ผู้ชายคนนั้นจะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล “เธอเป็นของฉันตั้งแต่วินาทีที่ก้าวเข้ามา” เขาคือมาเฟียที่ทั้งเมืองหวาดกลัว เย็นชา อันตราย และไม่เคยปล่อยสิ่งที่อยู่ในมือ ส่วนเธอ…คือผู้หญิงที่ไม่ควรเข้าไปอยู่ในโลกของเขาตั้งแต่แรก แต่กลับกลายเป็น “สิ่งเดียว” ที่เขาไม่ยอมปล่อย ยิ่งหนี…ยิ่งถูกตาม ยิ่งดื้อ…ยิ่งถูกครอบครอง และเมื่อหัวใจเริ่มสั่นไหวระหว่าง “ความกลัว” กับ “ความรู้สึก” เธอจะยังเลือกหนีอยู่ไหม… หรือจะยอมติดอยู่ในกรงของเขาตลอดไป ⚠️ นิยายแนวมาเฟีย / คลั่งรัก / ดาร์กโรแมนซ์ มีความสัมพันธ์เข้มข้นและอารมณ์รุนแรง

เป็นนักแสดงคู่รองในซีรีส์วาย คงไม่เป็นไรหรอก...ถ้าพระเอกในเรื่องไม่ใช่แฟนของผม

: ตกลงจะเป็นมั้ยแฟน : อือ! เป็น

“คุณนี่มัน... ตัวซวยจริงๆ!” “นี่! อย่ามาว่ากันนะ นายนั่นแหละตัวซวย”

หากเครียดมากๆ ก็ต้องอ่านนิยายที่มีฉากอย่างว่าเยอะๆเข้าไว้ ชีวิตของจื่อเหยียนจึงเสพนิยายเรทสูงเพื่อบรรเทาทุกข์จากงาน แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ แล้วนี่มันอะไรกัน!ตื่นขึ้นมากลับนอนบนเตียงกับผู้ชายเนี่ยนะ

แอบรักเพื่อนสนิท มันก็หวานอมขมกลืนตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

กู้เยี่ยนหลินตั้งใจไว้แล้วว่า จะหย่าอนุภรรยา สามปีที่ไม่ได้เห็นหน้าคนนั้นเสียที ครั้นพอได้พบกัน นางกลับคิดว่าเขา เป็นบ่าวเฝ้าประตู...

เพราะปากดีบ่นตัวละครในนิยายที่เอะอะก็ล้มลงไปจูบพระเอกราวกับเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง สวรรค์ลงทัณฑ์ส่งนางทะลุมิติเข้ามาเป็นนางร้ายที่ต้องล้มทับพระเอกซึ่งเกลียดนางเข้าไส้ ฮือ~~ โดนจูบจนปากบวมหมดแล้ว!

เธอยอมทำทุกอย่างแม้กระทั่งการเป็นการเป็น'ภรรยาลับ'ของเขา "หน้าที่ของคุณก็แค่นอนให้ผมเอา...แล้วอย่าบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้"

เธอข้ามเวลาห้าพันปีเพื่อปล้นจุมพิตต่อลมหายใจ ทว่านางกลับยินยอมมอบอายุขัยร่วงหล่นสู่ความตายเพื่อให้เธอรอด ยิ่งรักลึกซึ้ง ยิ่งใกล้มอดไหม้ "ข้ายอมตาย หากนั่นทำให้เจ้ามีชีวิต"

หรือจริงๆพี่ควรปล่อยเธอไปเจอคนที่ดีกว่าคนแก่อย่างพี่