ค้นหา

มีข่าวลือหนึ่งแพร่สะพัดในหมู่โรงเรียนมัธยมในโตเกียวตั้งแต่ช่วงหนึ่งว่า “ถึงคุณจะไม่เชื่อระดับความโง่ของโบคุโตะ แต่คุณต้องเชื่อคำพูดของคามิมิ ริวคิ เพราะเขาเป็นตัวซวย—อุ๊ย เป็นพวกนักทำนายต่างหาก!”

ใครบอกว่าแมวไม่รักเจ้าของ แมวแต่ละตัวแค่มีวิธีบอกรักไม่เหมือนกันเท่านั้นเอง... #พฤติกรรมเนโกะคลั่งรัก

ในอวัยวะร่างกายมนุษย์เธอชอบมือที่สุด โดยเฉพาะมือของฟุคุนากะ โชเฮย์

ถ้าหากว่าอาคาบาเนะ คารุมะย้ายมาเรียนม.ปลายที่คาราสึโนะจะวุ่นวายแค่ไหนกันนะ ... "นี่ได้ยินมาว่ายักษ์แดงคาราสึโนะแต่ก่อนไม่ได้ผมสีแดงนะ ผมหมอนั้นถูกย้อมด้วยเลือดของคนที่ตัวเองเอาชนะได้" "น่ากลัวจัง"

โทวะซัง! ช่วยพวกผมเซ็ตลูกหน่อยครับ!

แมวกินช็อกโกแลตได้ด้วยหรอ

โทรศัพท์ของเด็กเนโกมะหายเป็นเหตุทำให้เราได้เจอกัน’อีกครั้ง’

รู้ไหมว่ามีข่าวลือว่าชมรมวอลเลย์บอลของโรงเรียนเราทั้งหญิงและชาย ”เบอร์10“ แอบคบกัน

ได้ยินมาว่ามีเด็กจากนิยามะมาเรียนที่นี่ล่ะ​ เขาบอกกันต่อๆมาว่าเธอสูงมากเลย​ จะใช่นักวอลเลย์​จากทีมราชินิมั้ยนะ?

ความเงียบมักเป็นสิ่งสุดท้ายที่เหล่านักกีฬาอาชีพได้ยินก่อนที่เสียงนกหวีดเริ่มเกมจะดังขึ้น แต่สำหรับ อาคางิ เร็น ความเงียบครั้งนี้ยาวนานกว่าที่เคย เขาหลับตาลงพร้อมภาพจำสุดท้ายคือรถบรรทุกที่พุ่งเข้ามา...

เขาว่ากันว่าความบังเอิญไม่มีอยู่จริง แต่สำหรับโมโมอิ ซัทสึกิน่ะ มันเกินคำว่าบังเอิญไปแล้ว!

"ดิฉัน โฮชินะ คิราริ ขอประกาศจบการศึกษาจากการเป็นไอดอล และขอใช้ชีวิตเป็นนักเรียนมัธยมธรรมดาค่ะ ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนตลอดมานะคะ"

"นายตัวสูงขนาดนี้ จะเป็นแค่ ลิเบอโร่งั้นเหรอ" " ผมอยากปกป้องทีมจากด้านหลังน่ะครับ ไดจิซัง " " อ๊ะ ผมเด็กใหม่ ชื่อ ซากามิ ซากิครับ "

ฮินาตะ โชโย นักกีฬาวอลเลย์บอลมืออาชีพได้ย้อนเวลากลับมาในสมัยมัธยมปลาย..เขาได้กลายเป็นโค้ชคนใหม่ของทีมคาราสึโนะ

ความสัมพันธ์ที่เริ่มด้วยสถานะเพื่อน

ตอนย้ายมาเรียนม.ปลายที่โรงเรียนเนโกมะ โคโตเนะได้เผลอสร้างปัญหาใหญ่ให้ตัวเองอย่างหนึ่ง...นั่นก็คือความจริงที่ว่าดูเหมือนว่าเธอจะถูกแมวดำตะครุบไปตอนไหนก็ไม่รู้เสียแล้ว

ผลฤทธิ์จากน้ำเมาคือบทเรียนราคาแพง (ที่แน่นเกินผู้ใด)