ค้นหา

เพลเนตทึ้งเปียดำ คลายปมผมยาวสยายห่มร่าง กอดคว้าเจ้าของโครงสร้างสูงกำยำไว้เต็มสองแขน เอวบอบบางสะท้านลอยทุกจังหวะกระทุ้งสูงของคนที่ยืนพื้น เริงรักหนูติดผนังดำมืดไม่ออมแรง!

เสียงระเบิด “ปุ ปุ ปุ” ฟังบาดจิตบาดใจ ผมครางซีด เจ็บปวดเนื้อตัว วัตถุแข็งเย็นบางส่วนของผมละลายเหมือนน้ำตาละอองดาวที่หนาวเหน็บ ผมโวยวาย ไม่รู้ต้องทำยังไงกับสิ่งล้างผลาญที่ตัวเองไม่รู้จัก

นายคือผู้ทำลายล้าง จงลบทุกสิ่ง จงเลือกด้วยตัวเอง จะเป็นคนดี คนชั่ว คนเลว นายมีพลัง ช่ายยยยย แล้วนายคือพระเจ้าผู้ที่อยู่เหนือกฎเกณหมดทุกอย่าง จะสร้างหรือทำลายล้าง ก็ขึ้นอยู่กับตัวนายหมดทุกอย่าง!!!!!!!

สูตรสำเร็จแนวเกิดใหม่ ชายคนนึงได้เสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุ แล้วได้มาเกิดใหม่ในเกมฮงไกอิมแพคที่มีแต่ความบรรลัย ในร่างของ เบล์เบลด เพกาซัส แต่ทำไมรู้สึกว่าน้องชายตัวเองหายไป

ถึงเธอที่อยู่ห่างออกไปไกลแสนล้านปีแสง เมื่อเธอได้รับข้อความนี้ฉันคงจะจากไปแล้ว ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันรักเธอมาก ถึงแม้ฉันจะไม่ได้อยู่ในจักรวาลนี้อีกต่อไปแล้วก็ตาม ฉันรักเธอนะไมอา

การโหยหาความสนุกของโป

"ถูกฆ่าในวันที่ชนะ — เขากลับมาเพื่อเผาเกมนี้ทั้งจักรวาล"เสียงจากระบบปลุกเลือดที่โลกไม่เคยรู้จักเกมนี้…เขาไม่เล่นเขาจะล้างมัน

สีผมเขาสะอาดขาวราวหิมะยาวถึงข้อเท้า นัยน์ตาหงส์สาเรียวแคบสีขาวตัดดำชัดเจนแฝงประกายเด็ดขาดและเย่อหยิ่ง ออร่ารอบกายทอแสงสีฟ้าใสดูสูงส่งและหนาวเหน็บ มือเท้าประดับจะงอยเล็บกระดูกแหลมคมอันตรายถึงตายติดตัว!

ผ้าห่มสะบัดเปิด รอยแดงขึ้นปื้นรอบเอวขาวบางกว้างประหนึ่งวงแหวนดาวเสาร์ รอยเงื้อมมือเหล่านี้ได้มาระหว่างเขาประพฤติน่าอายกับอวัยวะใต้สะดือ ลากลามไปถึงปื้นแดงรอบร่องก้นกลมเด้ง กับรอยดูดบนเม็ดทับทิมเห่อบวม

มือน้อยขยุมทึ้งผ้าปูแดงสด คลีด้าร้องกระเจิง ครางระงมลั่นแกนดาว ดาวหางดวงนิดเดียวส่ายหน้าเกลือกที่นอน และไม่รู้หมอนกระเด็นหายตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้เพียงมือดาวใหญ่ร้อนลวกกำลังแบะตัวเองออกอย่างสิ้นท่า!

ในสหัสวรรษที่ 15 เมื่อมนุษย์พัฒนาระบบเทคโนโลยีจนก้าวหน้าไปไกลสามารถเดินทางข้ามดวงดาวอันไกลโพ้นเเละตั้งอาณานิคมหรือทำสงคราม ไปทั่วทางช้างเผือก เเต่นี้คือจุดเริ่มต้นยุคมืด

เรื่องราวของเหล่านักสำรวจอวกาศที่ออกตามหาดาวเคราะห์ดวงใหม่ มาร่วมลุ้นไปกับการผจญภัยของกัปตันคยองซูและผู้พันคิมจงอินกัน

"ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ทุกอย่างมีหนทางที่เป็นไปได้ในแบบของมัน"

ปีค.ศ.3024 มนุษยชาติได้ถึงการล่มสลาย ทำให้มนุษย์ที่หลงเหลืออยู่ ต้องออกเดินทางท่องไปในอวกาศ เพื่อเสาะหาบ้านหลังใหม่ของพวกเขา แต่แล้วพวกเขากลับพบว่า เขาไม่ใช่มนุษย์โลกเพียงกลุ่มเดียวที่ยังคงหลงเหลืออยู

ฉันเงยหน้าไปบนท้องฟ้าก็เห็นแสงสว่างสีฟ้าล่วงลงมาอย่างรวดเร็วคล้ายดาวตกแต่ความเร็วดั่งจรวด ลงสู่พื้นดินในป่านั้นและเกิดแสงวงกลมสีฟ้าก่อนดับหายไป...and I won't stay down I know my heart's still beating.

การดับสูญของกาแล็กซี่ใกล้เข้ามา มาร์คัสและผองเพื่อนจึงต้องผจญภัยในจักรวาลที่พิศวงและอันตรายเพื่อตามหาอุปกรณ์ของทวยเทพที่สามารถพลิกชะตาของจักรวาลก่อนที่่หายนะนี้จะทำลายทุกอย่าง

Love that run by desire

ไม่ว่านักดาราศาสตร์จะคิดยังไง แต่สำหรับผมแล้ว ดาวพลูโตจะยังคงอยู่ในใจผมตลอดไป-

คังไบรอันและเจ้าของรอยยิ้มกว้างที่ดูสว่างไสวราวกับดวงดาวนับล้านในกาแล็กซี่ทางช้างเผือก : ) - END