ค้นหา

หลังจากร้องไห้ไปกับจุดจบของตัวละครที่รักไปนับครั้งไม่ถ้วน เธอจึงตัดสินใจเขียนแฟนฟิคเพื่อแก้ช้ำใจ แต่ไหงดันทะลุมิติเข้ามาเฉยเลย!

ครั้นตัวเจ้าหวนคืนสู่พื้นสมุทรลึกโอฬาร ยามนั้นตัวข้าจะเฝ้ามองเจ้าเติบโตอย่างงดงามท่ามกลางหมู่ดอกไม้ทะเล ดวงตากลมโตดั่งไข่มุกล้ำค่าที่ข้าไม่อาจแตะต้อง แด่ตัวเจ้าผู้ครอบครองดวงหฤทัยของข้าตราบนิดนิรัน์

❝ แด่พี่สาว…ข้าขอมอบชีวิต แด่โลกใบนี้…ข้าขอมอบรุ่งอรุณ ❞ ↪︎ (base on ❝ 希望の光 แด่เธอเป็นผู้เป็นดั่งแสงตะวัน ❞ )

ชายหนุ่มได้เสียชีวิตลงระหว่างที่กำลังดูอนิเมะเรื่องโปรดอย่างวันพีชอยู่นั่นเอง เขาได้เกิดใหม่ในร่างของคนที่ชื่อว่า เอ็ดเวิร์ด ดี แคสเซิลวอลล์ ในทะเลนอร์ธบลูพร้อมระบบให้สร้างกองเรือของเขาในโลกของวันพีช

เกศาสีเงินดวงตาสองสีแปลกประหลาดแต่กลับงดงามจนไม่อาจละสายตา และความแข็งแกร่งที่ราวกับภัยพิบัติที่มนุษย์ธรรมดาไม่อาจต่อกรนั่นแหละคือ เอเลนอร์ ดี ลูน่า ภัยพิบัติสีเงิน ลูกสาวของ 4 จักรพรรดิผมแดงแชงคูส

เรื่องราวในโลกคู่ขนาน ยามเมื่อผีเสื้อกระพือปีก โลกก็ได้เปลี่ยนไป และวันนั้นถ้าหากทราฟัลการ์ ดี วอเตอร์ ลามี่ รอดชีวิตจะเกิดอะไรขึ้น?

(ไม่มีนางเอก )เอเดรียน ไป๋เย่ ลูกครึ่งสวีเดน-จีน ผู้ฝึกวิชาเต๋าจากอู๋ตั้งซาน ได้พบลูฟี่ที่ออกทะเล เขาจึงเข้ารวมกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง เพือเดินทางและแก้ไขโลกใบนี้ (นิยายแปล)

เขาคือมังกี้ ดี. ลูฟี่ แต่ก็ไม่ใช่มังกี้ ดี. ลูฟี่ เพราะในโลกนี้ คนๆนั้นก็คือ ลูซี่ พี่สาวร่วมสายเลือดของเขา

เรื่องราวของ ร็อบ ชายที่ได้รับโอกาศไปโลก วันพีช โดยหลังจากที่เค้าได้ไปยังโลกนั้นเค้าก็ตัดสินใจที่จะสร้างมังงะวันพีชในโลกนี้เพื่อทำให้โลกนี้วุ่นวายยิ่งกว่าเดิม

ตื่นมาอีกทีก็เกิดใหม่ไปซะแล้ว แถมยังมาอยู่ในร่างของกิลดาซซะงั้น

"ชายธรรมดาหลุดเข้าโลกวันพีซพร้อม 'หอยทาก' กินผลเสียง! ไร้พลังวิเศษ มีแต่กึ๋นและเสียงเอฟเฟกต์สุดกาว เพื่อช่วยกลุ่มหมวกฟางป่วนโลก ตำนานฟิค SI (Self-Insert) สุดมันส์ที่คุณห้ามพลาด!"

'ดาราน่ะ....ไม่ควรที่จะถูกใครครอบครอง...'

ชีวิตก่อนอะไรไม่ได้ทำ ตอนนี้ก็ได้ทำสมใจแล้ว | REWRITE & REPLOT [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

ใครก็ได้บอกทีว่าฉันไม่ได้ฝันไป “คุณครับทำใจดี ๆ ไว้นะครับ!” เสียงเด็กชายตะโกนถามด้วยความเป็นห่วง “เขาตายยังอะ?” “อย่าแช่งเขาสิครับคุณลูฟี่!” ปล่อยฉันตายไปเถอะหมอ……

'เคยมีคำทำนายที่กล่าวถึงการกำเนิดถึงสตรีศักดิ์สิทธิ์ที่จะนำพาความสงบสุขและความรุ่งโรจน์ให้แก่ดินแดนของเทพเจ้า...' แต่ทว่าเธอผู้นั้นกลับต้องการที่จะหลีกหนีจากชะตากรรมของเธอ...

คลังเสบียงเดินได้ก็เป็นแล้ว ลักกี้ไอเทมก็เป็นให้แล้วเหมือนกัน เป็นหมามอม ๆ อ้วนตุ้ยในกลุ่มหมวกฟางนี่มันไม่ง่ายเลยจริง ๆ

“ฉันเดินทางมาที่ดาวดวงนี้ก็เพื่อที่จะพักร้อนนะ ไม่ได้มาทำงาน! อย่าโยนงานมานะ ไอ้เจ้าประธานเฮงซวย!”

จากโซ่ตรวนสู่ท้องทะเลกว้าง หลบซ่อนเพื่อปกป้องตัวเองในวัยเยาว์ สู่อิสรภาพที่ไม่เคยลิ้มลอง— แต่อิสรภาพนั้น…กลับไร้ความหมายของชีวิต