การที่เธอมาอยู่ในโลกของเกมส์นี้ เธอก็ไม่เข้าใจเท่าไหร่ แต่การที่อยู่ในร่างนี้ก็ไม่ได้แย่มากแค่จืดจางไปสักหน่อย ร่างนี้เป็นตัวประกอบก็เป็นไปเถอะ แต่เธอขอทำตามใจตัวเองหน่อยละกันนะ

หนึ่งหมี หนึ่งเด็กชาย

ดวงตาเรียวฉายแววว่างเปล่าของร่างบางที่ยังวนเวียนอยู่ในภวังค์พลันเบิกโพลงเมื่อแก้มนวลถูกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว"ที่ทำไปเพราะผมคิดว่าคุณกำลังอยู่ในอาการช็อคและควรได้รับการปฐมพยาบาลเบื้องต้นโดยด่วน"

เมื่อร.ร. ชายล้วนเปลี่ยนเป็นร.ร.สหศึกษา แต่เสือกมีสะเออะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่กล้าเข้ามาเรียน เพราะค่าเทอมถูกลดลงเหลือครึ่งหนึ่ง ผู้ชายเยอะขนาดนี้ ใจบางไหมล่ะ....

ความรักของเด็กหุ่นกระป๋องอย่างเธอ กับพี่ชายแถวบ้านที่หล่อราวเทพบุตร ความเป็นไปได้คือศูนย์ เพราะเขาไม่เคยมองเธอเป็นอย่างอื่นเลยนอกจากน้องสาว ได้แต่หวังลมๆ แล้งๆ ว่าสักวันหนึ่งเขาอาจจะหันมามองเธอบ้าง

ในยุคทุนนิยมเต็มรูปแบบ ทุกคนตัดสินคุณค่าของคนกันด้วยเงินตรา การแบ่งแยกกันเองระหว่างมนุษย์อาจจะสามารถเปลี่ยนโลกทั้งใบ ไปในแบบที่เราไม่อยากให้มันเป็น เพราะความจริงอาจไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนอยากรู้ แต่เป็นสิ่งที่ทุกคน ต้องยอมรับ

เทคโนโลยีที่ล้ำสมัย จะช่วยอะไรได้บ้างในวันที่ ธรรมชาติ "เอาคืน" ?

เคยมั้ยครับเวลาเห็นคนหน้าตาดีแล้วก็อยากจะมองไปนานๆเหมือนเป็นการซึมซับความดูดีและความหล่อของเขาเข้าสู่ร่างกายเผื่อว่ามันจะทำให้เป็นเหมือนเขาบ้าง ผมนี่แหละคนหนึ่งที่ชอบมองเขา มองไปมองมาก็ชอบเขาซะงั้น...

คุณที่เข้ามาทำลายความเห็นแก่ตัวของผม

รักใสๆในวัยรุ่น

เรื่องแมวๆที่ไม่ใช่แมว

เรื่องราวความรัก ความผูกผัน ความฝันที่ค่อยๆเติบโตขึ้นตามวันเวลาที่ผ่านไป....ในวันนั้นที่ฉันยังมีเธอ :)

💙เปิดเรื่อง 26/04/61💙 💛ปิดเรื่อง 03/07/61💛 คำเตือน นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายวาย (ชายxชาย) #ไม่ชอบกดออก เนื้อหาอาจทำให้คุณเลือดกำเดาไหล นิยายเรื่องนี้จะเป็นภัยต่อสาววาย ===============================

ดีไซน์เนอร์สาวอนาคตไกล เหตุไฉนถึงย้อนกาลมาได้ ทั้งๆที่ไม่ได้ความสามารถอะไรนอกจาก...เย็บผ้า!

' ทำงานบ้าน บ้านตัวเองว่าเหนื่อยแล้ว นี่ต้องมาทำอยู่บ้านคนอื่น ที่หลังโคตรใหญ่กว่าบ้านตัวเอง! บัดโซ๊บบบ เท่สุด! >O<! ' C'soon.

ปี ค.ศ. 20XX ได้มีเหตุการยานบินลึกลับตกลงมายังหลายจุดทั่วโลกและผลพวงจากเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้คนบนโลกส่วนใหญ่มีพลังพิเศษขึ้นมา

เด็กหนุ่มผู้ซึ่งเติบโตมาในยุคที่ควันไฟแห่งสงครามระหว่างอาณาจักรกำลังจะระอุขึ้นอีกครั้ง เขาจะต้องฝ่าฟันโชคชะตาที่ไม่มีทางหลีกเลี่ยง และเข้าร่วมการต่อสู้อันแสนยากลำบากเพื่อรักษาทุกสิ่งที่ยังเหลืออยู่

อย่าเลย........อย่าทำฉันอีกเลย.......ฉันรู้ว่าฉันหนะมัน"อัปลักษณ์!!!"

เมื่อวันคืนผ่านพ้นความเจ็บแค้นในใจกลายเป็นแรงโทสะ. บีบเค้นความเลือดเย็นของเด็กสาวออกมา เเต่เมื่อมาพบกับเขาโรคของเธอก็เปลี่ยนไป

ที่ฉันทำไปมันจำเป็นจริงๆนะ พวกนายได้โปรดเชื่อฉันเถอะ. . . . .