จะทำยังไง เมื่อยอดนักสืบมาที่นามิโมริ!? [Rewrite]

หลังคดี ​​​Dead Apple จบลงทุกอย่างควรสงบสุข เเต่สำหรับคามิชิโระ ยูกินะมันไม่ใช่ เมื่อสิ่งเเรกเเละสิ่งสุดท้ายที่เห็นนั้น...ช่างต่างกันเสียเหลือเกิน

เมื่อเซิร์กระดับสูงบาดเจ็บจากการสู้รบเพื่อเผ่าพันธ์ ด้วยสติที่เหลืออยู่จึงไม่ลังเลที่จะเปิดช่องวาร์ปและเอาตัวรอดออกมา ใครจะคิดว่าเขาวาร์ปมาที่ไหนก็ไม่รู้!

“ผมได้พบคุณบัวอีกครั้งก็ไม่มีสิ่งใดที่ต้องขอแล้วครับ” จอมทัพพูด บัวสวรรค์หันไปมองดาวตกอีกดวงที่กำลังพุ่งผ่านสายตาไป “ถ้าฉันอธิษฐานให้ได้พบคุณจิมอีกครั้ง จะเป็นไปได้ไหมนะ”

สวัสดีครับ ผมดาสุเกะเองครับ. ในนิยายเรื่องนี้นั้นดัดแปลงมาจากมังงะเรื่อง bizarreman : คนแปลกทะลุฏลก ที่เขียนในเพจดาสุเกะ คิมิโนะครับ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับผม

"กูไม่ชอบให้ใครมาขัดคำสั่ง!" "กูก็ไม่ชอบให้ใครมาสั่งเหมือนกัน"

แม่ แม่จ้า ตื่นสิจ๊ะ อื่อ อื่อ เตยสาวสวยในยุค 2021 กำลังงงกับเสียงเรียก แต่เอ๊ะ "เสียงเด็กที่ไหนมาร้องให้แถวนนี้นิ " ก็ได้ลืมตาขึ้นมาแบบงง งง หืมม ทำไมเป็นแบบนี้ที่แล้วที่นี่ที่ไหน

“สัญญาว่า… ระหว่างที่มีผม คุณต้องไม่มีคนอื่น” อันนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว เธอก็ผ่านสนามมาพอสมควร ถึงจะไม่ใหญ่เท่าสนามฟุตบอลราชมังคลากีฬาสถาน หรือสนามรั้วเล็กๆ พังๆ ของเธอเองก็เถอะ ทว่าคำบอกกล่าวเมื่อสักครู่ ฟังแล้วใคร่ทะแม่ง แฝงสื่อสัมพันธ์ฉันท์จะไม่ยาว

เรื่องราวของ ซินซูลี่ แม่ทัพที่อายุน้อยที่สุดแห่งเมืองอิงเถาที่ชีวิตพลิกผันทั้งโดนลวงสังหารเกือบเอาชีวิตไม่รอด ซ้ำยังต้องมาแต่งงานกับ นายน้อยสกุลเฟิง ผู้ที่ขึ้นชื่อลือชาถึงความไม่เอาไหน!

ลำพังแค่โควิดก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว ยังต้องมาเจอไอ้โคบาลนี่อีก เฮ้ออ~

เมื่อกลับชาติมาเกิดใหม่ ผมจึงต้องกลับมาจีบสามีตัวเองอีกครั้ง แต่ต้องมาแข่งกับคนที่อยู่ในใจของเขา นั้นก็คือ"ผม" แต่ไม่ใช่ผม!!

อะไรคือสิ่งทีทำให้ทหาร กลายเป็นทหารที่ดี มันคือความสามารถ หรือ หัวจิตหัวใจของทหารนายนั้น บันทึกเล่มนี้ผมไม่คิดว่าจะมีใครอ่านมัน แต่มันจะแปลกอะไร ถ้าผมจะเขียนมันขึ้นมา

"เอมิยะ ชิโระ"...ได้ทำข้อเสนอกับ "อารยา" เพื่อทำตามความฝันของตน...การเดินทางของเธอจึงได้เริ่มต้นขึ้น

dfsfgvd

เมื่อแก็งค์สามทหารเสือของมาเลย์ต้องมาในยุค 2021 ทั้งโลกไม่มีไททันมีแต่เด็กพาร์ทไทม์อย่าง อีอ้อม!! มายืนอ้าปากค้างตรงหน้าพวกเขา...

ปวดหัวอยู่ดีๆ รู้ตัวอีกทีก็ (น่าจะ) ตาย แล้วมาอยู่ในร่างใครก็ไม่รู้ คนรอบตัวก็ไม่รู้ว่าร่างนี้เป็นใคร ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง เพราะงั้นโปรดอย่าถามว่าฉันเป็นใคร... เมื่อในอดีต เดี๋ยว ไม่ใช่แล้ว!