“เซวียหลิน” ได้ตายและมาอยู่ในร่างของบุตรสาวของนางร้าย ความยากลำบากที่ผ่านมานางไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา ฝ่าฝันจนกลายเป็นคนที่มีอำนาจเหนือใคร แล้วเหตุใดนางจะต้องกลับไปที่ที่มีแต่ความน่าสะอิดสะเอียดด้วยเล่า?!

“อู๋เยวี่ยเป็นข้าที่เลี้ยงดูเจ้าบิดามารดาของเจ้า หากไร้ซึ่งข้าพวกเจ้าจะมีวันนี้หรือ? ในเมื่อไม่เห็นค่า กล้าวางแผนสังหารข้า ข้าจะขอมอบความวิบัติฉิบหายให้กับพวกเจ้าทุกคน ให้สาสมกับความอัปยศที่ข้าได้รับ”

ในเมื่อพระเอกเป็นของนางเอก พระรองเป็นของทุกคน เช่นนั้นตัวร้ายผู้นี้ “โอวหยางเมี่ยว” จะขอยืดอก อ้าแขนรับเอาไว้เอง มามะคุณตัวร้าย มาเป็นของเมี่ยวเมี่ยวเสียดีๆ!

เป็นคนดีแล้วไม่มีผู้ใดเห็น มีแต่ผู้คนดูแคลนเหยียดหยามและเหยียบย่ำ เช่นนั้นก็ขอเป็นคนเลวไปเลยก็แล้วกัน ในเมื่อแสนดีแล้วไม่ชอบ ก็ขอชั่วช้าให้เป็นที่จดจำ!

ในโลกธุรกิจที่เฉียบคม 'คิน' คือราชาผู้ไร้พ่าย แต่เบื้องหลังความสำเร็จของเขาคือ "กุนซือลึกลับ" น้องสาวผู้รักสันโดษที่ไม่มีใครเคยเห็นหน้า 'อันนา' ผู้ปรารถนาเพียงชีวิตที่สงบสุข

สามชาติสามภพล้วนแล้วแต่เคยพบพาน วนเวียนแวกว่ายอยู่ในวังวนแห่งรัก โลภ เคียดแค้นชิงชัง แม้เต่ความตายก็ยังไม่อาจหยุดยั้งสายธารแห่งนี้ได้

ชาติก่อนเธอเป็นเพียงวิญญาณที่ทำได้แค่ติดตามอยู่ข้างกายเขาผู้โดดเดี่ยวและน่าสงสาร แต่โชคชะตาได้นำพาเธอกลับมาอีกครั้งในคืนวันแต่งงาน ครั้งนี้เธอจะใช้อ้อมกอดของตัวเองปกป้องเขาไม่ให้ต้องโดดเดี่ยวอีกต่อไป

สิงโตเกิดใหม่ในร่างของเผิงเยว่ เกอผู้มีร่างกายอ่อนแอ ตั้งแต่เขาเข้ามาอยู่ในร่างนี้ก็ได้แต่สงสัยว่าทำไมเจ้าลูกชายตัวแสบถึงได้ชอบงอนเขาแล้วคิดหนีออกจากบ้านทุกที "หลันหลันนั่นเจ้าจะหอบของเล่นหนีไปไหนอีก"

นางแต่งเข้าวังกับเขาตั้งแต่อายุเพียงแปดขวบทว่าเพียงแรกพบ เขากลับมีใจให้สตรีอื่น สิบปีของการรอคอยจบลงด้วยคำประกาศแต่งตั้งคนที่เขารักเป็นฮองเฮา หากเขามองข้ามนางเช่นนั้นกุ้ยเฟยผู้นี้ขอหย่าจักรพรรดิ

ยอมหนีออกจากกตะกูล เพื่อจะไปใช้ชีวิตธรรมดา ไหงดันทะลุมิติมาล่ะ?

หลี่เมิ่งเหยาย้อนเวลามาอยู่ในร่างของเด็กสาววัยสิบสองปี ในวันที่มารดาอนุผู้โง่เขลา ถูกขับไล่ออกจากจวน โชคยังดีที่ตอนตาย นางสวมกำไลหยกโลกันตร์เอาไว้ มันจึงติดตามนางมาที่นี่ด้วย

หลังผ่าตัดนักพรตเฒ่าผู้หนึ่งนั้น นางวูบหมดสติและเสียชีวิตลงไป ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ก็อยู่ในร่างของคุณหนูปัญญาอ่อนที่มีชื่อเดียวกันผู้นี้เสียแล้ว ทั้งยังจำอดีตชาติยามเป็นปรมาจารย์เต๋าได้อีกด้วย

ไป๋หลันอดีตนักกีฬายิงธนู ตกที่กั้นตาย แต่ได้ย้อนเวลากลับไปยังยุคเก่า เธอที่ชอบอยู่แต่ในห้องก็สมหวังสักที ไม่ต้องออกไปหางานทำ ไม่ต้องหาข้าวกิน ไม่ต้องดิ้นรนกับสังคม ได้นั่งเย็บชุดโบราณที่ชอบทั้งวัน

หรงซินที่ต้องทนทุกข์กับการรักคนผิดจนตัวตาย เมื่อได้โอกาสย้อนกลับมาอีกครั้ง นางก็ไม่คิดที่จะปล่อยให้คนเหล่านั้นได้มีชีวิตอยู่อย่างเป็นสุขอีกต่อไป

ต้องดื่มสุราพิษทุรนทุรายถึงสามครา นางถูกปรักปรำจากสนมว่าตนนอกใจสวามี ชินอ๋องรับโองการประทานสุราพิษให้นาง ชาติที่สามข้ารับเอง ท่านอ๋องผู้โง่เขลาเบาปัญญา ชาตินี้อย่าหมายว่าข้าจะยินยอมผูกชะตาเคียงท่าน!

วิศวะสาวปีสามข้ามมิติเวลามาพร้อมความสามารถจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ทว่ากลับได้เป็นคุณหนูรองที่บิดาทอดทิ้งให้เติบโหญ่ในดินแดนรกร้างห่างไกล ซ้ำยังถูกลากตัวไปอภิเษกกับรัชทายาทที่ไม่เคยพานพบด้วยความจำใจ!

เพื่อนและแฟนที่รักจงใจปั่นหัวดั่งเธอโง่งม ท่ามกลางไฟสลัวกลับมีมือคู่หนึ่งยื่นบางอย่างมาให้ พร้อมแสงสุดท้ายในโลกใบเดิม ทว่าเธอกลับได้เกิดใหม่ในร่างสตรีตัวร้าย ซ้ำยังถูกตราหน้าว่าอัปลักษณ์ทั้งกายและใจ

นักเขียนสาวยุคสองพันตื่นขึ้นในร่างคุณหนูตัวประกอบผู้อาภัพ ซ้ำยังบ้าใบ้จากนิยายเรื่องหนึ่ง เดิมทีต้องไร้บทบาทตั้งแต่ต้นเรื่อง ไฉนจึงมีระบบผุดขึ้นมายัดเยียดให้เธอทำภารกิจหนีตายจากพระรองตัวร้ายด้วยเล่า!

สวัสดี ฉันชื่อน้ำมนต์ เป็นพี่สาวคนโตของบ้านเกิดมาในครอบครัวที่ยากจนแต่ดันได้มาอยู่เมืองนอกเพราะแม่แต่งงานใหม่ แต่ทุกคนรู้หรือเปล่า ว่าการที่ได้มาอยู่เมืองนอก มันไม่ได้สุขสบายอย่างที่คิด

นางประมุขพรรคมารกลับกลายเป็นเชลยบรรณาการในชั่วพริบตาให้กับแคว้นสวี่ ช่างเป็นเรื่องเหลวไหลสิ้นดี! นางไม่ยินดีเสียอย่างผู้ใดจะกล้าอาจหาญต่อกรกับนาง