
- เรื่องสั้น
- 182
- 0
- 0 (0)
โตขึ้นผมอยากเป็น...

โตขึ้นผมอยากเป็น...
เด็กสาวยุคปัจจุบันได้ย้อนเวลามาในสมัยจักรพรรดิเฉียนหลงจากการเดินสำรวจสุสานสมัยราชวงศ์ชิง เธอต้องพบเจอเรื่องราวมากมายที่เธออ่านจากหน้าประวัติศาสตร์...
ความทรงจำอันแสนอบอุ่นที่ถูกเก็บไว้อย่างดีในหัวใจ ยามที่ได้ระลึกถึงก็พาให้ใจอุ่นซ่านขึ้นมาในทันใด สายสัมพันธ์และความรักของคนในครอบครัวที่มีต่อกัน ทำให้บ้านคือสถานที่ปลอดภัยและอบอุ่นที่สุดในโลก
สิงร่างศพอัปลักษ์ที่ถูกฆ่าล้างตระกูล เข้าสำนักเซียนประหลาดที่เน้นการค้า การแก้แค้นของนางพัวพันคนมากมาย จนนำพายุเลือดมาสู่โลกเซียน! ขณะที่อาจารย์หล่อร้าย กลับทำให้หัวใจเธอปั่นป่วน
เพราะแม่ทัพหนุ่มล่วงรู้ถึงอนาคตของตัวเองว่าจะต้องตกตายอย่างน่าอนาถมากแค่ไหน เกาซีหมิงจึงตัดสินใจวางแผนแกล้งตายแล้วหนีไปใช้ชีวิตที่เมืองอันห่างไกลแทน!
เจ็ดชาติภพที่พลัดพรากมิอาจครองคู่ ชาติภพสุดท้ายด้ายแดงจึงนำพาดวงหทัยกลับคืนให้มังกร ในภพนี้แม้ไร้วาสนาทว่าด้ายแดงมิอาจสะบั้น ลิขิตที่แม้แต่สวรรค์ก็ไม่อาจฝืน นางที่อยู่อีกโลกจึงถูกพามาให้เขาที่เฝ้ารอ
เกิดมาเป็นสตรีว่ายากแล้ว เกิดเป็นเชื้อพระวงศ์นั้นยากกว่า ยิ่งเป็นเชื้อพระวงศ์หญิงพระองค์แรกของราชวงศ์...ไม่เป็นสุดที่รักสุดที่หวงก็ให้มันรู้ไป!!!!
“สวรรค์! นี่ฉันคือนางร้ายของเรื่องเลยหรือนี่ เป็นตัวร้ายก็ช่างเถิดแต่จุดจบไม่ดีนี่สิ ตัวร้ายคนนี้ฉันไม่เป็นได้ไหม” ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของตัวร้าย ทั้งเห็นแก่ตัวทั้งปากร้าย ไม่! เธอไม่ใช่และจะไม่ยอมตาย
ทำภารกิจก็ยากลำบากจะตายอยู่แล้วยังต้องดูแลบุรุษลึกลับที่ความจำเสื่อมมาเรียกเธอว่า“แม่”ไหนจะข่าวลือฮ่องเต้ปกครองแคว้นจะดื่มโลหิตมนุษย์ทุกๆคืนจันทร์เพ็ญชีวิตวุ่นๆของแม่มือใหม่กับลูกวัยหนุ่มจะเป็นเช่นไร
ภาพที่เห็นตรงหน้า กลับไม่ได้เป็นดังที่เคยคุ้น แต่กลับเหมือนหลงเข้ามาในยุค "เก็บผักใส่ซ้า เก็บข้าใส่เมือง"
นิยายจีนโบราณ นางเองบู้สนั่น "นางต้องยืนหยัดท่ามกลางความเหลื่อมล้ำของสิทธิ์ของสตรี นางจะไม่จำนนต่อความคิดโบราณเช่นนี้ กิจการมามากมายและสิ่งที่สตรีทำไมได้นางจะเป็นคนทำให้มันปรากฏออกมาเอง"

จากอดีตที่บิวและนํ้ารู้จักกันจากป้าของบิว จากนั้นนํ้าได้มาเรียนกับบิวที่ โรงเรียนเพราะนํ้าย้ายมาอยู่กับพ่อและแม่ บิวเลยเเนะนำนํ้าให้เพื่อนทุกคนรู้
รู้ตัวอีกทีก็เข้ามาอยู่ในโลกที่ผู้หญิงเป็นใหญ่เสียแล้วอีกทั้งเพิ่งกลับมาจากสนามรบได้ไม่นานข้าก็ดันมีลูกเสียแล้ว จะทำยังไงดีละทีนี้
แต่ไหนแต่ไหร่มาก็อลุ่มอล่วยเรื่องคำมั่นสัญญาของบรรพบุรุษ แต่ทำไมพอมาถึงยุคเวยเอ๋อร์ถึงใช้กฏข้อนั้นไม่ได้!! .....เธอก็แค่อยากมาที่นี้ มาเผื่อทำตามฝัน .....ในเมื่อรุ่นแม่เธอทำได้ ตัวเธอก็ต้องทำได้เหมือนกัน!!
การหลีกหนีปัญหาไม่ใช่ทางแก้ที่ถูกต้อง คนโง่ย่อมเป็นเหยื่อคนฉลาด นางเคยตายมารอบหนึ่งย่อมมิใช่คนเขลาคนเดิมอีกแล้ว คนใดที่มีหนี้ชีวิตชาติก่อนติดค้างกับนาง นางจะทวงคืนให้หมดจนต้องร้องขอชีวิตเลยเชียว!
ชีวิตนี้สิ่งที่ลู่ซืออี้ปรารถนาคือความปกติ ขอเพียงกินอิ่มนอนหลับ ย่อมนับว่าเป็นความสุข ผู้ใดจะคิดว่าความปกติแสนธรรมดา กลับเป็นเรื่องยากเกินไขว่คว้าสำหรับสตรีผู้สื่อสารกับวิญญาณได้ตั้งแต่สิบขวบ
เพราะข้าศิษย์พี่เลยต้องเดือดร้อนมาปกป้องข้าเพราะข้าจึงทำให้ท่านต้องหลุดจากภพนี้ไปสู่วัฏสงสาร ไม่เป็นไรข้าจะไปตามหาท่าน ไม่ว่าจะยากสักเพียงไหน ข้าจะต้องจดจำศิษย์พี่ได้แน่ และตามหาท่านจนเจอ
“มีอะไรในใจบอกแม่มาซิ เห็นเจ้าเป็นแบบนี้แล้วแม่ปวดใจยิ่งนัก" "ข้า... อยากได้.." "มีอะไรที่ลูกสาวของแม่อยากได้ รีบบอกแม่มา แม่จะรีบให้คนไปหามาให้" “สามี!! สามีเจ้าค่ะ”

มาหาเพราะรักใช่รึเปล่า?
การทะลุมิติเข้าไปอยู่ในยุคโบราณส่งผลต่อโชคชะตาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่นางก็มีเขาคอยเคียงข้างแม้เคยบอกว่าไม่มีใจให้