ก็ป้าข้างห้องน่ารักขนาดนี้ ไม่ให้รักได้ไง

เพราะความรักนำพาให้คนๆ หนึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงเป็นคนที่ดีขึ้น...

ตอนแรกว่าจะไม่รัก แต่สุดท้ายก็รักเธอจนหมดหัวใจ

คเชนทร์ ประธานหนุ่มเพลย์บอยเจ้าชู้ตัวพ่อ ควงสาวสวยหุ่นดีมาทั้งชีวิต จนวันหนึ่ง น้ำผึ้ง เลขาสาวพลัสไซซ์มายื่นใบลาออก! ทำแบบนี้ได้ยังไง! ใครจะดูแลเขาได้ดีเท่ายัยตุ๊กตาหมีคนนี้ เขาไม่มีทางให้ออกแน่นอน!!

เมื่อซุปตาร์หนุ่มตัวพ่อ ทายาทแสนล้านผู้เรื่องเยอะ ต้องมาทำงานร่วมกับผู้จัดการสาวสายสตรองที่มองเขาเป็นแค่ "งาน" ความรักนอกสคริปต์ที่ไร้บทบรรยายจึงเริ่มต้นขึ้น...

“ปากร้องห้าม แต่น้ำเธอก็ไหลสู้ลิ้นฉันนะ”

"เบาๆสิคะ เราควรเริ่มแบบอ่อนโยนแล้วค่อยไปแบบเร่าร้อน" // "เผอิญผมชอบเร่าร้อนตั้งแต่เริ่มครับ"

ผูกมักเธอด้วยหนี้ก้อนโต จากที่จะปล่อยเธอไป กลายเป็นล่ามโซ่เธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน ‘ยิ่งเธอหนี ฉันยิ่งจะผูกเชือกให้แน่นจนเธอกระอัก’

"คุณจะมาอะไรชุดฉันกับอันดานักหนา คุณเรียกร้องสิทธิ์ความเป็นพ่อของอันดาฉันพอเข้าใจ แต่คุณไม่ใช่พ่อฉันไ่ม่ต้องมาสั่ง" "สำหรับเธอใช้สิทธิ์ของผัวพอใจไหม แหกขาให้เอาอยู่เมื่อกี้คงเรียกว่าผัวเก่าไม่ได้แล้ว

ขวัญข้าวเพิ่งลาออกจากงานได้ไม่นาน สมาร์ตโฟนของเธอก็มีแอปกล่อมสุ่มสุดประหลาดปรากฏขึ้นมา แอประบุว่าเธอต้องทำงานเกษตรเพื่อรับสิทธิ์เปิดกล่อง เธอจึงต้องกลับบ้านเกิดและเริ่มต้นชีวิตเป็นเกษตรกร...

รุ่นพี่คณะวิศวะงั้นเหรอ…ขอให้เป็นรุ่นซีเคร็ทที่จุ่มเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ฉันไม่อยากได้ซีเคร็ทตัวนี้

"แต่เราไม่ได้เป็นแฟนกันนะคะ" // "ลองไหมละ"

เมื่อ 'พราวตะวัน' น้องปีหนึ่งที่สดใสจับสลากได้พี่รหัสเย็นชาฉายา 'ก้อนน้ำแข็งเดินได้' น้องรหัสอย่างเธอต้องโดนทำโทษเพราะรุ่นพี่เมิน ลอยแพ ไม่สนใจ ฮืออ~ ทำไมฉันถึงจับได้พี่รหัสที่เย็นชาขนาดนี้เนี่ย!!

เชน ชายหนุ่มผู้ปิดกั้นตัวเองเพราะคำในอดีต แต่สุดท้ายเขากลับต้องเทหมดใจเพื่อคว้าตัวของรักแรกพบเอาไว้ แม้จะเริ่มด้วยความไม่เหมาะสม แต่เขาจะไม่ยอมแพ้ จะไม่อยู่เฉยๆ เพื่อให้ตัวเองได้รับเศษความรักแน่ๆ

"อะไรที่เป็นของๆฉันไปแล้ว ฉันจะไม่มีทางปล่อยให้เป็นของคนอื่นเด็ดขาด!"

แก้วที่มันร้าว ไม่ว่าจะประกอบกลับมายังไง รอยร้าวของมันก็ยังคงมีอยู่ ในวันที่หันหลังให้กันแล้ว ก็อย่าได้คิดที่จะกลับเข้ามาในชีวิตของเขาอีก เพราะความใจดีของเขา ต่อไปมันจะเลือกใช้แค่กับบางคน

"มันแค่คู่หมั้น จะไปสู้ผัวอย่างฉันได้ยังไง”

วันไนท์แสตนด์ ที่ไม่มีอยู่จริง แม้งเอ้ย กะเล่นๆ หลงกลไปตกหลุมรักได้ไงวะ

ในวันที่อสูรยึดครองถนนและค่ายอพยพแตกพ่าย พรทำอาหารของ ปรายดาวช่วยให้เธอต่อสู้กับอะไรไม่ได้เลย หญิงสาวหนีตายเข้าไปในเรือน ร้าง หวังเพียงได้หลบซ่อนสักคืน ทว่าผู้ที่ยืนอยู่ใต้ชายคากลับเป็นยักษ์ถือ กระบอง

ฟ้าพาถังจือเหอมาไกลถึงอีกภพ ทั้งที่หัวใจยังเจ็บจากการทรยศ คนที่ยื่นมือมารับนางกลับเป็นหมอชาวบ้านผู้มีเพียงเรือนบนเนินกับฝูงแกะ ส่วนสิ่งที่นางพอมีติดตัวคือความรู้เรื่องพืช หากเขาจะดูแลนางดีถึงเพียงนี้

เมื่อคืนชีวิตฉันยังปกติดีค่ะ มีผู้ชายอยู่ห้าคนก็จริง แต่ทุกคนทราบสถานะของตัวเองดี แล้วทำไมเช้าวันนี้ถึงไม่มีใครจำฉันได้สักคนคะ?