ผมสาบานได้ว่าผมเป็นแค่พนักงานออฟฟิศที่หลงทาง... แต่พวกเขาหาว่าผมคือ 'เซียนบรรพกาล'

เธอคืออดีตนักพยากรณ์สาวในยุคโบราณ ผู้ถูกหลอกให้ทำพิธีจนตาย ฟื้นในร่างแม่เลี้ยงเดี่ยวยุคปัจจุปันเธอต้องใช้ความสามารถของตนและดวงตาพยากรณ์ ไลฟ์สด ดูดวง ปราบผี และทำพิธีสารพัดเพื่อหาเงินเลี้ยงลูกแฝด

จากพนักงานแล็บที่ถูกตราหน้าว่าไร้ค่า สู่สุคนธกรผู้กุมความลับกลิ่นหอมบำบัดวิญญาณ ท่ามกลางคำดูถูก เธอจะทะยานสู่จุดสูงสุดเคียงข้างประธานหนุ่ม เพื่อพิสูจน์ว่ากลิ่นที่ทุกคนเหยียดหยามคือสิ่งที่โลกต้องยอมสยบ

ช่วยเหลือตัวร้ายน่ะเหรอ? ง่ายนิดเดียว แต่เดี๋ยวนะ...เธอยังไม่ทันทำอะไรเลย ทำไมตัวร้ายพวกนี้ถึงฉลาดจนรอดพ้นจากหายนะกันล่ะ?! (เหล่าตัวร้าย : ก็เพราะเสียงความคิดของเธอนั่นแหละ)

ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ชีวิต อนาคต หรือศักดิ์ศรีของตัวเอง เธอก็ยอมทั้งหมด ขอแค่มีสิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยนไป คือการที่เขายังมีชีวิตอยู่

เมื่อ 'พิษจากกาลกัณฐา' สังหารยอดดวงใจของพญาภาคินนาคราช มีเพียงเขาเท่านั้นที่จะหยุดมันได้... แม้ต้องสละสิ้นซึ่งบัลลังก์นาคราช !

เมื่อองค์รัชทายาทต้องวิวาห์กับธิดาอ๋องที่ไม่เคยรู้จัก ทั้งที่ใจของพระองค์อยู่กับหญิงอื่น ๆ... ทว่าพระชายากลับหยิบของแทนใจที่พระองค์เคยมอบให้สตรีเหล่านั้นออกมา... "สตรีเหล่านั้น หม่อมฉันรู้จักดีเพคะ"

เพราะสิ่งที่ปรารถนาก่อนตายคือการมีลูกดังนั้นจึงทำให้เธอได้มายังต่างมิติดินเเดนด้วยพรจากท่านเทพ พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็เจอเจ้าลูกหมาสองคนเรียกเธอว่าท่านแม่ๆ เอาหล่ะลูกน้อยเอ๋ยมารดาคนนี้จะดูเเลเจ้าให้ดีเอง

ตื่นขึ้นมาก็มาอยู่ในร่างของตัวละครที่ชอบซะแล้ว! ในเมื่อได้โอกาสเธอก็จะทำให้ตัวเองหลุดพ้นจากความตาย แต่ไหงมันถึงเป็นแบบนี้ไปได้ละ "ได้โปรดอย่าขวางทางข้า"

เรื่องราวของสตรีที่แสนไร้ค่าได้เกิดใหม่ก้าวข้ามคำดูถูกพุ่งขึ้นสู่สตรีที่ทุกคนต่างหลงไหลพร้อมกับบรรดาเหล่าพระเอกงานดี แต่นั้น...ไม่ใช่เธอ เพราะเธอทะลุมิติมาเป็นเพียงตัวประกอบวายร้ายในยุคดวงดาวเท่านั้น

เต้นผิดจนรองเท้าบิน... แต่ดันดังเปรี้ยงซะงั้น!? จากเด็กฝึกสายฮา สู่ไอดอลแห่งชาติแบบงงๆ ที่แม้แต่เจ้าตัวยังถามว่า... หนูเนี่ยนะ?!

ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง หลวนอวี่ ก็ทะลุมิติมาอยู่ในวันสิ้นโลกกลางทะเล แถมยังเป็นแค่ “ตัวประกอบที่ต้องตาย” ในเนื้อเรื่อง โลกใบนี้พลังพิเศษได้รับจากเทพ โชคชะตาต้องแลกด้วยการบูชา ถึงจะปลุกพลังได้สำเร็จ

ฮันนี่ที่เพิ่งอกหักจากความรักจึงไปอธิษฐานกับรูปปั้นศักสิทธิ์ซึ่งดลบัลดาลความรักให้กับมนุษย์ที่ต้องการความรัก แต่เธอกลับขอว่า ‘ไม่อยากมีความรัก’ และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่เทพแห่งรักได้ขโมยความรักของเธอไป

ในวันเริ่มต้นของอุบัติการณ์วันสิ้นโลก เส้นทางประวัติศาสตร์ได้แยกออกเป็นสองสายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง จนกลายเป็นโลกสองใบที่ไม่อาจบรรจบกันได้

หลินเหมี่ยว ตายแล้วแต่ก็ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง เธอถูกผูกมัดเข้ากับ ระบบตัวประกอบไร้ค่า เพียงแค่รับบท “คนผ่านทางที่ไม่มีใครจำได้” ในโลกนิยายต่าง ๆ

ข้าคนเก่าที่โง่งมในรักตายได้ไปแล้ว...เมื่อได้โอกาสอีกครั้งข้าจะรักตัวเอง..ส่วนท่านตอนนี้ไปให้ห่างจากข้าเสียทีข้าจะนอน💤💤💤

ผมรู้ตอนจบของเธอและผมจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น แม้โลกทั้งใบจะไม่ต้องการผมก็ตาม

เทพธิดาหน้ากากจุติมาเป็นเด็กน้อย เพื่อทวงคืนบัลลังก์ซุปตา "เจ้ามนุษย์! อุ้มข้าขึ้นไปหน่อย ข้าจะบดรากบัว!"

"ในวังหลวงที่อบอวลด้วยกลิ่นอายแห่งการทรยศ... ท่านอ๋องผู้เยือกเย็นกลับเสพติด 'รสชาติ' ของชายาที่เขาตั้งใจใช้เป็นเพียงหมาก"

สมัยเด็ก เว่ยเว่ย(ช) ได้ช่วยชายในผ้าคลุมไว้จากการโดนเด็กรังแกเลยได้รับรางวัลเป็นหนังสือเวทย์มนต์มา เลยขอพรกับหนังสือไปว่าขอให้ได้เป็นชายที่มีสเน่ห์ แต่ปีศาจกลับเสกให้กลายเป็น ผู้หญิงที่มีสเน่ห์