- 87
- 663
- 0
- 0 (0)
ภาพบางภาพไม่ได้ถูกวาดไว้บนผืนผ้าใบ... หากแต่ถูกวาดไว้ในหัวใจของใครบางคน
ภาพบางภาพไม่ได้ถูกวาดไว้บนผืนผ้าใบ... หากแต่ถูกวาดไว้ในหัวใจของใครบางคน
วันที่เธอบอกว่าท้องลูกของเขา เขากลับคิดว่าเธอโกหก ส่วนผู้หญิงมารยาสาไถยที่แสร้งทำล้มขาแพลง เขากลับเชื่อสนิทใจ เล่นใหญ่อุ้มพาไปส่งโรงพยาบาล... พอกันทีไอ้ผัวเส็งเคร็ง! ชาตินี้ขอกรวดน้ำคว่ำขัน!
เขาเป็นพี่ชายและเธอคือน้องสาวที่เขาเลี้ยงมากับมือตั้งแต่วันแรกที่ลืมตา จนวันที่มีผู้ชายคนอื่นเข้ามาใกล้ ความหึงหวงก็เริ่มปรากฏ แต่เขาทำได้เพียงเก็บมันไว้ในใจเพราะเธอคือ “น้องสาว” ที่เขาไม่มีสิทธิ์รัก
สัญญาก่อนแต่งงานระบุชัด จะไม่มีคำว่า "รัก" อยู่ในการแต่งงานครั้งนี้ แต่อยู่กันไปนานเข้าอิสามีเกิดหลงรักภรรยาตัวเองเข้า แล้วจะทำอย่างไร ภรรยาที่ไม่เคยคิดรักเขาจึงจะรักตอบ วรรธนัยต้องวางกลยุทธให้ดี
“ตั้งแต่เด็ก...เรารู้จักกัน ล่มหัวจมท้ายด้วยกัน รู้ทุกซอกหลืบในชีวิตกันและกัน แต่ทำไม...เราไม่เป็นแฟนกัน”
‘แม่ของลูก’ คือสถานะที่ทำให้เขาไม่อาจสลัดเธอออกไปจากชีวิต
ราตรีแห่งความเงียบเหงาร้าวราน ไม่มีอีกแล้ว... เพราะมีเธอ
ใครเป็นพ่อเด็ก
กลีบบัว เป็นเพียงเจ้าสาวที่ถูกซื้อมาประเคนให้โรม เพื่อไล่เขาออกจากตระกูล ภรรยาที่ต้องทำหน้าที่ทุกอย่างประหนึ่งสาวใช้ส่วนตัว แต่เธอยิ้มสดใสให้เขาทุกวัน ถนอมดูแล กระทั่งหัวใจแข็งกระด้างเริ่มสั่นคลอน
“ยืมเงินไปเกือบสิบปี พอทวงถามดอกเบี้ยก็บอกว่าจะผ่อนคืนใช้ให้ นี่เธอเห็นฉันเป็นมูลนิธิหรือไง ถึงได้คิดว่าจะต้องสงเคราะห์กันตลอดเวลา” “คุณ” ใบหน้าหวานร้อนผ่าวกับคำดูถูกของเขา
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ! เมื่อสาวโสดอยากลองเป็นสายมู ระบุสเปกขอเนื้อคู่แบบจัดเต็ม และแล้วองค์พระคงช่วยเติมเนื้อคู่ให้ โลกจึงเหวี่ยงมาเจอผู้ชายคนนั้นอีกครั้งภายใน 3 วัน
จากคนเคย ONS ในคืนนั้น สู่สถานะคนร่วมบ้านที่ยากจะห้ามไฟไม่ให้โหมเข้าหากันอีกไม่พอ ยังได้ทำหน้าที่พ่อกับแม่แบบไม่ตั้งตัวอีก แต่! ความบังเอิญที่ว่ามา ก็ไม่น่าตกใจจนช็อกเท่าความจริงอีกเรื่องที่ยากจะเชื่อ
เมื่อความใกล้ชิดของเขาและเธอ จนยากที่เขาจะบอกรักเธอได้ อยู่ใกล้แค่ไหน แต่กลับไกลเหมือนปลายเอื้อม จนไม่กล้าจะรักกันได้
ทีหลังอย่าแอบรักคนเดียวอีก...
พรพิรุณรู้และเข้าใจดีว่าเจ้าบ่าวไม่มีวันรักเธอ การแต่งงานครั้งนี้เป็นเพียงการตอบแทน ทว่าหลังอุบัติเหตุ สายตาของเขาเปลี่ยนไป หรืออุบัติเหตุไม่ได้แค่ทำให้ความจำเลือนหาย แต่ทำให้คนเปลี่ยนไป
กว่าที่ ‘ปรัญช์’ จะรู้ตัวว่าเจ้าสาวที่เขาควรคว้าไว้ไม่ใช่คนที่ยืนอยู่ปลายรันเวย์ในงานวิวาห์ แต่เป็นเพื่อนสนิทที่หายสาบสูญไป... ทุกอย่างก็เกือบจะสายเกินแก้
"ข้ารับผิดชอบได้เท่านี้" (โยนทองให้น้อง) "ไม่คิดเอาเอ็งทำเมียจริง ๆ"
ถ้าวันหนึ่ง...คนที่ไม่เคยเลือกคุณ กลับขอให้คุณอยู่ต่อ คุณจะเลือก "ความผูกพันในอดีต" หรือ "ความรักที่ทำให้คุณยิ้มได้ในวันนี้"
เขาคือเพื่อนสนิทของพี่ชาย... คนที่เธอแอบรัก แต่ก็ไม่กล้าคิดที่จะครอบครอง ไม่กล้าแม้แต่จะฝันด้วยซ้ำ ก็ในเมื่อเขามองเธอเป็นเพียง... น้องสาว เท่านั้น
‘แม้จะเป็นการแต่งงานเพียงในนาม แต่ผู้รับจ้างยังต้องทำกิจของสามีภรรยา’