ชายวัยกลางคนที่หนีความล้มเหลวมายังหมู่บ้านในนากาโนะ ได้พบหญิงสาวที่อายุน้อยกว่าเขากว่าสองทศวรรษ ขณะที่เขาค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตอีกครั้ง แต่เธอกลับกำลังสูญเสียการมองเห็นทีละน้อย

แรก ๆ เย็นชา หลัง ๆ เธอขาฟังพี่ก่อน...

ผิงกล้าพูดเลยว่าผัวเก่าคือเจ้ากรรมนายเวรของเธอ..."เธอมันสารเลวที่หักหลังกัน!" "ส่วนคุณก็โง่ที่หลงเชื่ออะไรง่าย ๆ!"

เมื่อความรักที่ไม่สมหวังจากพ่อและแม่ ของเขาและเธอ มาสู่รุ่นลูกเขา (รพินพงษ์) และเธอ(น้ำฟ้า)ได้มาพบและรักกันจนเป็นความรักซึ้งกินใจ

เพราะเลขาฯ ตัวดีของเธอจองโปรแกรมนวดแปลกๆ เอาไว้ให้ จากที่คิดว่าจะได้นวดคลายเส้นกลับกลายเป็น ‘นวด 18+’ เฉยเลย หนำซ้ำยังมารู้ทีหลังว่าผู้ชายในคืนนั้นไม่ใช่หมอนวด ทว่าเป็น... มาเฟีย!

เมื่อ อณิมา กลับไปเยี่ยมบ้านเกิดพร้อมร่วมงานเลี้ยงรุ่นมัธยมปลาย มันคงไม่น่าปวดหัวนัก ถ้าหากเธอไม่เกิดพลาดพลั้งตื่นมาในอ้อมกอดเปลือยเปล่าของ ตะวัน เพื่อนเก่า แถมยังเจอการ์ดสีชมพูบนโต๊ะข้างเตียง...ใช่!

จากความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับ‘ฝรั่งตาบอด’ที่จบลงด้วยการถูกเขาตีตราว่าเห็นแก่เงิน..ปีครึ่งต่อมาซีอีโอหนุ่มกลับมามองเห็นอีกครั้งเพื่อตามง้อ‘หมอมลิษา’ แพทย์แผนไทยสาวจอมหยิ่ง และพิสูจน์ว่ารักแท้ไม่มีป้ายราคา!

นางขยะแขยงข้าเพราะข้า...เป็นจระเข้! นางบอกข้าว่ายามเสพรักกับข้า...นางขยะแขยงยิ่งกว่านอนในกองขยะ!!!

“ฉันไม่อยากแต่งงานกับเธอ เธอไม่มีความเร้าใจอะไรเลย” // “คุณใส่ถุงยางไซซ์อะไร” // “ฮะ!? ถามบ้าอะไรเนี่ย!” // “ตอบค่ะ” // “58!” // “แต่งค่ะ ฉันจะแต่งกับคุณ”

เอมมาลินสาวน้อยลูกครึ่งไทย-จีนถูกชะตาลิขิตนำพาให้ได้พบกับชายหนุ่มในชุดนักรบจีนโบราณ เรื่องราวมากมายเกิดขึ้นในความฝัน จนก่อเกิดเป็นความรัก หวังว่าสักวันตื่นขึ้นมา จักได้พบกันในโลกแห่งความเป็นจริง

เรื่องราวของเทพสงครามผู้ไร้หัวใจ ออเรเลียน ไม่เคยเหลียวแลมองผู้ใด มองมนุษย์ว่าเป็นสิ่งมีชีวิตน่าสมเพพช ได้บังเอิญพบกับสาวรับใช้ผู้ถูกกลั่นแกล้งจากเสียงฮัมเพลง เรื่องราวของทั้งสองจะเป็นเช่นไร

จากข้อความแรกในแอปฝึกภาษา สู่ความรักที่ต้องเดินทางข้ามประเทศ ระหว่างประเทศไทย กับ ดูไบ

“พี่ว่า… พี่ก็ไม่ได้เป็นแฟนเก่านะ เพราะพิงค์ยังไม่เคยเลิกรักพี่ได้เลย”

เมื่อเธอไม่ได้กลับมาให้เขารัก “ถ้าลูกฉันเป็นอะไรไปมากกว่านี้ฉันจะโทษคุณคนเดียว เอาลูกไปเลี้ยงยังดูแลไม่ได้แล้วจะเอาไปทำไม!”

วันนี้พี่ถอดกำไลข้อมือ วันหน้าจะถอดกำไลข้อเท้า ส่วนวันพรุ่งจะให้คุณแม่ยกหมากไป เจ้ารอรับเถิดหนา

2 ปีหลังแต่งงานถ้าคุณยังอยากหย่าผมจะปล่อยคุณไป

“เมื่อก่อนฉันโง่มาก ที่เคยหลงรักผู้หญิง ‘สารเลว’ อย่างเธอ”

You're still the one I love

“คนเรา ทุกเจ็ดปีจะมีการเปลี่ยนแปลง แล้วนี่เจไปมาหาสู่กับนายเมฆมาตั้งสิบสี่ปี ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยเหรอ”