จากผู้จัดการมือทอง สู่เจ้าของหอนางโลมใกล้เจ๊ง ใครคิดว่าข้าอ่อนแอเตรียมคิดใหม่ เพราะข้าจะเปลี่ยนสถานเริงรมย์ให้กลายเป็นอาณาจักรทรงอิทธิพล และถ้าท่านเผลอใจเมื่อไร…อาจถูกข้าซื้อไปทั้งตัวก็ได้นะ

"ท่านพ่อ! วางดาบนั่นลงเดี๋ยวนี้นะขอรับ! นั่นมันเงินค่าข้าวสารเดือนสุดท้ายของพวกเรา!"

อดีตนางร้ายผู้ถูกเนรเทศได้ช่วยเหลืองูขาวปลอดที่สวยงามราวกับภาพวาดไว้ หนึ่งสัปดาห์ต่อมา งูตัวนั้นได้จะย้อนกลับมาและสู่ขอนางไปเป็นภรรยา! ผู้ใดจะเชื่อว่าจอมมารผู้โหดเหี้ยมจะคลั่งรักนางได้มากถึงเพียงนี้

นางคือสตรีที่งามอันดับหนึ่งในใต้หล้า เขาคือ บุรุษรูปงาม ที่หมายปองของสตรีทั่วแคว้น นางหลงรักเขาทันทีที่ได้พบหน้า เขาหลอกนางทันทีเช่นกัน คนหนึ่งหลุ่มหลงในความรัก อีกคนตั้งใจหลอกใช้

หลงรักเขาจนขอสมรสพระราชทาน แต่ฉีอ๋องหรือจะสนใจชายาที่ทั้งอ้วนและอัปลักษณ์เหลือแสนเช่นนาง เขาทั้งหมางเมินและเย็นชากับนาง แถมในใจของเขายังมีหญิงอื่นอีกด้วย หลีน่าจะทำเช่นไรต่อไปเพื่อให้รักสมหวัง

หลังจากฟื้นคืนสติ ซูฮวาก็คิดได้ถึงสิ่งต่างๆที่นางทำลงไปด้วยความโง่งมเพราะหลงรักชายที่เขาแสนจะเกลียดชังตนเอง นางจึงตั้งใจมั่นว่าจะไม่ทำตัวซ้ำรอยเดิมอีก

ข้ามหมื่นพันลี้ ละชีวีเก่าก่อน ผูกสัญญาอาทร เคียงครองคู่นิรันดร์

“หนึ่งหมากกลางฤทัย ใครเล่าลืมเลือน เคลื่อนผ่านวันคืน ยืนเคียงนิรันดร์”

"จนกว่าเจ้าจะหนักเท่าทองที่ข้าเสียไป"

"เจิดจ้าเหนือตะวัน ชวนฝันดับจันทรา เคลื่อนผ่านกลางนภา ดารายังเอียงอาย"

“บุปผางดงาม น้ำค้างกลางสารท คืนเดียวผูกพันชั่วกาล พ้นผ่านไม่หวนคืน”

"เงินทองข้าไม่มี ส่วนที่ดีคือความโง่งม"

‘ร่ำสุราอาลัยบนเชิงผา แหงนมองจันทราเดียวดาย เงาอาวรณ์เย็นเยียบซ่อนในกาย จวบจนชีวาวายมิอาจลืม’

ฟู่โหรวตอบตกลงน้อมรับสมรสพระราชทาน นางจะแต่งกับ สือจิ้ง ประมุขตระกูลสือที่ทั้งหล่อเหลาและสุขุมเยือกเย็น หลังได้พบเซี่ยอวิ๋นที่ถูกสตรีข้างกายหลอกลวงอย่างโง่งม บุรุษเช่นนี้น่ะหรือที่นางปักใจ ไร้สาระสิ้น

"เมื่อวิถีเซียนไร้เมตตา พรากนางไปจากอก ข้าจะขอทวนกระแสสวรรค์ พลิกฟื้นวิญญาณที่แตกสลาย ต่อให้ต้องแลกด้วยตบะหมื่นปี หรือกลายเป็นจอมมารที่โลกประณาม ข้าก็จะพานางกลับมาข้างกายให้จงได้!"

เพราะเหตการณ์บางอย่าทำให้โจวว่านถิงความจำเสื่อม นางปิดกั้นทุกความทรงจำ เขาซ่างกวนหลิวหยางต้องการให้นางจำได้ หมอแนะนำให้เขากระตุ้นนางแรงๆ เขาจึงร้ายกาจกับนางสารพัด เมื่อนางหนีไปเขาจึงตามหาแทบคลั่ง

ซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างหญิงสาวยากจนในหมู่บ้านชนบทยุคจีนโบราณ ถ้ามาทรงนี้ตามสเต็ปของนางเอกนิยาย 99% ก็ต้องเข้าป่าขุดเจอโสมหรือเห็ดหลินจือแล้วเอาไปขายทำเงินและสร้างกิจการจนรวยสินะ… อ้าว! ไม่ใช่เรอะ!

"ก็บอกแล้วว่าข้าไม่อยากแต่งภรรยา แต่พวกท่านยังจะยัดเยียดมาให้อยู่ได้ หากนางต้องเสียใจก็อย่ามาหาว่าข้าใจร้ายก็แล้วกัน"

ข้ากับเจ้าอิงแอบแนบเคียงเลียบริมนที

'ความรักหนอความรัก เราต่างล้วนถูกความรักเล่นงานกันทั้งนั้น'