ขณะกำลังฉลองความสำเร็จในวัย 25 ปี เพราะถูกลูกหลงจากโต๊ะข้างๆ “หวังลี่อิน” จึงได้เกิดใหม่ในนิยายที่เขียนจบแล้วของตนเอง แต่แทนที่จะได้เกิดเป็นตัวเอก กลับกลายเป็น “ตัวประกอบผู้จืดจาง” เสียอย่างนั้น

ความไว้ใจนำพามาสู่ความหายนะ! การกลับมาครั้งนี้นางจะทวงคืนความยุติธรรมหาผู้ที่อยู่เบื้องหลังที่ทำให้นางต้องพบชะตากรรมที่โหดร้าย แม้แต่ผู้เป็นสามีนางก็ไม่ยกเว้น

"ลืมตาอีกทีฉันดันทะลุมิติมาเป็นแม่เลี้ยงจอมโหดซะงั้น"

เพราะช้ำจากรักที่แสนดีจนทำให้เธอถึงแก่ความตาย แต่ทว่าสวรรค์เมตตาให้เธอเกิดใหม่อีกครั้งแต่เธอกลับเกิดใหม่ในมิติที่ไม่เคยอยู่ เมื่อเกิดใหม่ครั้งนี้จะไม่ขอมีความรักให้ช้ำใจอีก

ในเมื่อสวรรค์มีเมตตาให้ข้ากลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ข้าจะทวงคืนทุกสิ่งที่เคยถูกแย่งไป จะไม่มีอีกแล้วฮูหยินที่แสนดีเพราะจากนี้ข้าคือฮูหยินผู้เหี้ยมโหด

เป็นตัวประกอบอยู่ดี ๆ ลืมตามาอีกทีทะลุมิติกลายมาเป็นภรรยาของนายพลแถมมีลูกชายที่น่ารักอีกหนึ่งคนแต่เรื่องที่น่าปวดหัวที่สุดคือสามีทั้งเกลียดทั้งชังแล้วอย่างนี้ฉันจะทำอย่างไรต่อไปชีวิตถึงจะสงบสุข

ในเมื่อสวรรค์ลิขิตให้ฉันเข้ามาอยู่ในร่างพี่สาวที่มีน้องฝาแฝด ฉันจะเลี้ยงดูเด็กทั้งสองเป็นอย่างดีไม่ให้อดมื้อกินมื้อและถูกผู้เป็นป้าทุบตีได้อีก ฉันจะร่ำรวยและเลี้ยงน้องเอง

ความตายของเจ้ามีเพียงข้าเท่านั้นที่จะบันดานให้ ต่อให้เจ้าอยากตายก็มิอาจจะตายได้เพราะข้าไม่อนุญาตไม่ว่าจะเป็นวิญญาณหรือร่างกายของเจ้าทุกอย่างล้วนอยู่ที่ข้ากำหนด

เมื่อฉันสาวมั่นในยุคปัจจุบันทะลุมิติมาอยู่ในยุค 70 ที่มีสามีเลวทรามต่ำช้า มีหรือที่ฉันจะยอมทนชีวิตครั้งนี้ฉันจะไม่ตกเป็นทาสใคร และพาน้องออกมาใช้ชีวิตไม่ให้ผู้ใดมารังแกจิกหัวใช้อีกต่อไป

นอนหลังอยู่ดี ๆ ลืมตามาอีกทีทะลุมิติมาอยู่ในร่างของแม่หม้ายลูกติดในยุคโบราณซ่ะได้ ในเมื่อสวรรค์ต้องการให้เป็นอย่างนี้ นางจะเป็นแม่ที่ดีและเลี้ยงดูบุตรชายแสนน่ารักผู้นี้ให้เติบโตเอง

ชีวิตพลิกผันได้เข้ามาเป็นชายาขององค์ชายอัปลักษณ์ แต่เมื่อเข้ามาอยู่วังหลังทุกอย่างกลับไม่เป็นเช่นดั่งที่นางคิดไว้

"อย่ามาหวงข้า ตอนนี้ข้ามิใช่พระชายาของท่านอีกต่อไป" "ผู้ใดบอกว่าเจ้ามิใช่พระชายาของข้า " "ก็ตอนนี้ข้ามีหนังสือหย่าเช่นนั้นข้าก็มิใช่พระชายาของท่าน" "ฮ่าฮ่า หนังสือนั้นเป็นของปลอมข้าไม่ยอมให้เจ้าไปไหน"

"มอบใจให้แต่กลับถูกหักหลัง นางเกือบตายด้วยน้ำมือของคนรัก ทว่ากลับรอดมาได้ครั้ง นี้นางจะกลับมาแก้แค้นทวงคืนทุกอย่างที่เคยเป็นของนางอย่างไร้ความปราณี จะไม่มีแม้กระทั่งน้ำตาอีกต่อไป ...."

อะไรกัน!! ฉันทะลุมิติมาอยู่ในนิยายที่ตัวเองแต่งเหรอเนี้ยะ แล้วฉันจะรับมือกับท่านแม่ทัพพร้อมลูกชายแสนซนของเขาอย่างไรช่างน่าปวดหัวเสียจริง เฮ้อ !!

เพียงเพราะอ้วนทำให้เขาอับอาย ชะตาเปลี่ยนผันเมื่อให้วิญญาณของอีกมิติหนึ่งเข้ามาเปลี่ยนแปลงความเป็นอยู่แถมมีมิติซุปเปอร์มาเก็ตติดตัวมาด้วย ต่อจากนี้เธอจะหย่าและเลี้ยงลูกเองโดยไม่ง้อเขาสักนิด

ชีวิตครั้งที่แล้วฉันพลาดไปที่อ่อนแอแต่เมื่อได้ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมเป็นที่รองมือรองเท้าใครอีกแม้กระทั่งแม่สามีที่เกลียดชังฉันกับลูกเข้าไส้ ฉันจะทวงความยุติธรรมและสิ่งที่ลูกสาวสมควรได้คืนมา

“พระเอกอย่างท่านหลีกไปเพราะนางร้ายอย่างข้าสนใจเพียงพระรองเท่านั้น ”

จู่ ๆ ฉันดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายยุค 80 ที่มีตอนจบน่าเศร้า ในเมื่อฉันมาอยู่ในร่างนี้ฉันจะไม่ให้ทุกอย่างจบเหมือนเนื้อเรื่องเดิมฉันจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเอง แค่พระเอกคนเดียวฉันไม่ใส่ใจ

ข้าจะไม่ยอมให้ผู้ใดมาทำร้ายข้าได้อีก ร้ายมาข้าก็จะร้ายกลับเตรียมรับมือจากข้าได้เลย

"แม้ว่าองค์ชายจะได้กายหม่อมฉัน แต่ท่านไม่มีทางได้หัวใจ" "ทั้ง ๆ ที่เจ้าเป็นพระชายาของข้าแต่เจ้ายังหวนคิดถึงบุรุษอื่นเช่นนั้นหรือ?หึ ข้าจะทำให้เจ้าลืมมันเอง"