จอมใจหญิงสาวชาวที่ชีวิตเลือกอะไรเองไม่ได้แม้แต่ความรัก

คุณพระเจ้าชู้เชิญป้ายหน้า คุณหลวงเจ้าขาเชิญป้ายนี้ เพราะนี่คือบทละครของฉันที่จะเขียนมันขึ้นมาใหม่

“ดาบมีไว้เพื่อจบสงคราม ไม่ใช่สร้างมัน” “คนที่วางดาบได้ คือคนที่เคยจับมันแน่นที่สุด”

เธอได้ย้อนกลับไปในวันที่ ‘อยุธยา’ เป็นเพียงเมืองเล็กที่ไร้อำนาจ ยังไม่ใช่ราชธานีอันรุ่งโรจน์ เธอต้องเผชิญหน้ากับโชคชะตาที่ไม่ได้บันทึกไว้ในพงศาวดาร และชายหนุ่มสองคนที่จะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล

บงกชพยาบาลสาวยุค 2026 ลัดวิกาลสู่ ร.ศ. ๑๐๐ ในร่างบัวจันทร์เมียพระราชทานที่ผัวเกลียดชัง แต่เหตุไฉนอยู่ๆไป ท่านหมื่นสิงห์ ถึงได้สิเน่หาเมียเป็นนักหนา

การเดินทางของไกรเดชช่างเดียวดาย มันไม่รู้เลยว่าจะอยู่กับความอ้างว้างได้อีกนานแค่ไหน แต่มันก็ยังเดินไม่หยุด มีหอกเป็นเหมือนเพื่อนร่วมทาง หวังได้พบดารามาเป็นแสงส่องใจ

ผู้หมวด 'กัญญาวีร์' ตำรวจน้ำดีจากกองปราบต้องมาจบชีวิตลงเพราะความไม่สยบยอมในอำนาจมืด สุดท้ายความภาคภูมิใจถูกทำลายลงจนวิญญาณพ่อต้องส่งเธอมายังยุคกู้กรุงเมื่อกว่า 500 ปี พร้อมให้เธออย่าสิ้นศรัทธา

คำสาปแช่งดังแว่วในความฝัน ต้นตอแห่งหายนะของตระกูล จะนำพาเธอสู่ห้วงอดีตเพื่อปลดปล่อยผู้ยึดติดและไขคำสาป ทว่าใครกันคือผู้สาปแช่ง และด้วยเหตุใด มาร่วมตามหาต้นตอแห่งคำสาปและไขปริศนาคำสาปนั้นไปด้วยกันกับเธ

พยาบาลศตวรรษที่ 21 หลุดไปกลางสงคราม แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ดาบศัตรู แต่คือแม่ทัพหนุ่มผู้ถูกคุณไสยยาแฝด

คุณพระเจ้าชู้เชิญป้ายหน้า คุณหลวงเจ้าขาเชิญป้ายนี้ เพราะนี่คือบทละครของฉันที่จะเขียนมันขึ้นมาใหม่ (กับชายแสนดีที่ฉันจะรัก)

เธอก็เป็นแค่พยาบาลสาวห้องฉุกเฉินที่ดันตายเพราะโจรปล้นร้านทอง ใครจะคิดตื่นมาจะได้มาเกิดใหม่ในร่างบ่าวบนเรือนคุณหลวงเลือดเย็น นอกจากเป็นบ่าวแล้ว…เธอยังต้องกลายเป็นเมียแถมผัวก็ใช่ว่าจะดี

เกิดใหม่ทั้งทีขอรวยและมีสามีหล่อล่ำสายเปย์!สวรรค์เลยจัด'พญายักษ์'ทรงแบดแห่งกรุงลงกามาให้กะเทยสู้ชีวิตจากอนาคตอย่างฉันจึงต้องงัดจริตตัวแม่มาตกผู้ชายพร้อมรันวงการและฉีกสคริปต์รามเกียรติ์ให้กระจุย!

ยามที่ไม่พบเธอ รู้ไหมว่า มีใครบางคนคิดถึง ห่วงใยเสมอ แต่กลับต้องบอกหัวใจตนเองว่า รักเธอไม่ได้

เมื่อดวงตามิอาจโกหกได้ ดวงใจก็มิอาจปกปิดความรักไว้เช่นกัน

ถ้าความตายคือจุดจบ... การเกิดใหม่ในฐานะ ‘หญิงชั่ว’ ก็คือจุดเริ่มต้นของนรกบนดิน...

นฤมลหลุดเข้ามาอยู่ยุคอยุธยาในความฝันของเธอหลังจากถูกผลักตกบันได มาถึงก็มีคนเร่งเร้าให้ออกเรือน แต่ออกเรือนแล้วต้องดับดิ้นสิ้นใจ เธอคงไม่เลือกทางนั้นแน่ อย่างนั้นก็ร่ำรวยเลี้ยงตัวเองไปเลยสิคะ

เขาและเธอพบกันครั้งแรกมีเหตุให้เกิดความรู้สึกไม่ถูกชะตา แต่จำเป็นต้องใกล้ชิดกัน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เนิ่นนานไปกลับเกิดความผูกพัน จะเป็นยังไงต่อไปเมื่อคู่กัดแสนร้ายกลับกลายเป็นแสนรัก

“ข้าเป็นทหาร…หญิงที่จักมาเคียงข้างข้าได้ต้องเป็นแม่หญิงที่เข้มแข็ง กล้าหาญคงมิใช่แม่หญิงกุลสตรีทั่วไปเป็นแน่” “ดวงแก้ว” ผู้มิได้งดงามเพียงรูปกาย หากแต่แข็งแกร่งด้วยหัวใจกลางศึกสงคราม

เอื้อมมือคว้าหยาดเพชรแก้ว เผลอรักแล้วจึงฝันใฝ่

“มาแล้วรึ เมียขัดดอกของฉัน” “เจ้าค่ะคุณพระ วาดจันทร์มาเพื่อปรนนิบัติท่านเจ้าค่ะ” คำว่าปรนนิบัติของหล่อนแฝงไปด้วยลับลมคมนัย ทว่าคุณพระสินกลับลอบยิ้มเย็นในความมืด

“ถ้าทรงอยากให้หม่อมฉันร่วมสำรับช่วยคลายเหงา ก็ยินดีเพคะ” ฉันประชดใส่ // “แม่หญิงจิตใจงดงาม ก็ดี เช่นนี้ก็อยู่ที่นี่ช่วยคลายเหงาให้ข้าทั้งคืนเสียเลยแล้วกัน”