นิยายติดท็อป

บัวระวงต้องประหลาดใจเมื่อภาพเหตุการณ์ของเจ้านางในยุคเชียงแสนวนเวียนเข้ามาให้เห็น โศกนาฏกรรมความรักที่เกิดขึ้น ความรู้สึกเกลียดชังข้ามภพข้ามชาติประดังประเดเข้ามาใส่ เมื่อชายที่ยืนตรงหน้าคือคนผิดคำสัญญา

นางต้องซ่อนตัวตนให้มิดชิด ปกปิดเอาไว้ไม่ให้ผู้ใดล่วงรู้….

ก่อนธนบุรีจะถือกำเนิด กรุงศรีอยุธยาต้องล่มสลาย และเขาคือคนหลงยุคที่ยืนอยู่ระหว่างสองแผ่นดินนั้น จากการเอาชีวิตรอดเพื่อกลับมาตุภูมิ เขาค่อย ๆ เดินเข้าสู่เงาของสงครามและการเมืองที่ไม่มีใครหยุดได้

หญิงชายมิได้เสน่หา ป่าช้าคือที่พานพบ

ศึกอาคมซ่อนเงื่อนสะเทือนวัง ศึกรักยังร้อยใจให้ไหวหวาน รบกี่ศึกก็มิเคยพ่ายภัยพาล แต่ถึงกาลพระรามแพ้แก่รักนาง

ด้วยเป็นเมียที่คุณพี่ได้มาเพราะจำใจ ความเสน่หาใดๆ จึงไม่มี

เรียนสายวิทย์ สอบติดหมอ จบเฉพาะทาง แต่ฟ้าชังสวรรค์สร้างให้พลัดมาอยู่เคียงข้างนักรบแห่งบางระจัน

ใครจะรู้บ้างว่าเพียงเพราะความคิดที่อยากทำตัวขบถหลังเรียนจบกับเขาสักครั้ง จะทำให้ราชนิกุลสาวเผลอไผลไปถึงขั้นมีสัมพันธ์กับชายหนุ่มชาติเดียวกัน จนต้องผูกติดอยู่กับเขาไปหลักเดือนนี่สิ...

“ท่านมิจำเป็นต้องฝืนใจแต่งกับข้า เพราะข้าเอง…ก็มิต้องการชายที่มิได้รักข้าเช่นกัน" หากมิได้เป็นดังใจปรารถนา ก็อย่าฝืนทนให้หัวใจต้องเจ็บปวด

‘พ่อหมอแผน’ เป็นหมอผีที่กำราบผีมาทั่วสยามแต่ทว่ากลับมาตกม้าตายให้กับ ‘คุณหนูบัวตอง’ ที่เป็นหญิงสาววิปลาสจากการถูกผีตามรังควาน รู้ตัวอีกทีพ่อหมอแผนก็ถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว...

ขุนนางหนุ่มผู้มิใยดีต่อนารี กลับต้องพ่ายให้แก่ “รสหทัย” แม่ครัวสาวลึกลับเบื้องหลังสำรับเลื่องชื่อแห่งหอแม่แฟง ผู้ทำให้ทุกผู้ที่ได้ลิ้มรสอาหารของนาง ต่างติดใจ...รวมถึงหัวใจของเขา

นาราถูกแสงสีขาวดูดเข้าไปอีกภพในขณะที่เธอไปฉลองการเรียนจบจากคณะแพทย์ "นี่มันที่ไหน ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ได้" เธอตืนมาอีกทีก็พบว่ากำลังอยู่ที่งานศพตัวเอง

ถ้าความตายคือจุดจบ... การเกิดใหม่ในฐานะ ‘หญิงชั่ว’ ก็คือจุดเริ่มต้นของนรกบนดิน...

"เอาแส้คืนข้ามา" พ่อสรวงทวงแส้หวายกับเมีย เมียก็ถลึงตาใส่ "จักโบยข้าด้วยเหตุอันใด" "เอ็งรู้อยู่แก่จิต" "ข้ามิรู้ หากคุณพี่จักโบยข้า คุณพี่ก็หันหลังมาไวๆ ให้ข้าโบยคุณพี่ก่อน!" "โอ...แม่หญิง!"

อลิชานักแสดงนางร้ายตัวแม่ของวงการ ผู้คนต่างรู้จักเธอในฉายานางร้ายหน้าหวาน เธอโด่งดังและแจ้งเกิดจากบทบาทนางร้ายสุดร้ายลึก แต่ดันมาตายด้วยน้ำมือแฟน ส่งให้ทะลุมิติมาเกิดใหม่เป็นตัวประกอบในนิยายพีเรียด

“พี่มิเชื่อคำเจ้าดอกหนา เปลื้องผ้าออกให้หมดซีแม่คุณ ให้พี่ได้เห็นแจ้งแก่ตาว่าเจ้ามิมีอาวุธร้ายซุกซ่อนอยู่จริง”

กฎข้อที่ ๑ ของการหวนคืนมาคือจงสวยให้ 'ผัวเก่า' เสียดายเล่น และจงเหยียบศัตรูให้จมดิน! "ขอโทษด้วย แต่ฉันไม่กินผัวเก่าที่ยกให้คนอื่นไปแล้ว"

มหานทีจงเป็นพยาน หากกูสองรอดตายกลับไป กูจักมิให้เกิดเหตุเยี่ยงนี้อีกเป็นคราที่สอง ไอ้อีตนใดคิดร้ายต่อกู กูจักเอาเลือดมันผู้นั้นมาล้างตีน แลจะขอดูแลนางสวรรค์ผู้นี้ให้ดี สมกับที่นางพร้อมใจตายเคียงกู

ไม่อยากเลือกคู่ยกธนู ถูกลักพาตัว ไม่เดินลุยไฟ ถูกผู้ชายหูเบาสั่งฆ่า ขอแค่เป็นคนร่ำรวยที่ขี้เกียจ เพื่อการนั้นต้องหาของดีไปขาย กลับไปทวงฐานะจากพ่อแม่แท้ๆ ดวงกาลกิณีขัดบ้านเมืองขัดญาติอะไร๊ ไม่จริง!!!

ท่ามกลางโชคชะตาอันแสนเศร้าเมื่อแม่เลี้ยงจ้องจะฮุบเรือนบางช้าง'แม่แก้ว' คุณข้าหลวงน้อยแห่งครัวหลวงที่เพิ่งฟื้นสติกลับฝีปากกล้าเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ร่วมย้อนเวลาสู่เสน่ห์อาหารของบางช้าง ในสมัยรัชกาลที่ 1