นิยายติดท็อป

บัวระวงต้องประหลาดใจเมื่อภาพเหตุการณ์ของเจ้านางในยุคเชียงแสนวนเวียนเข้ามาให้เห็น โศกนาฏกรรมความรักที่เกิดขึ้น ความรู้สึกเกลียดชังข้ามภพข้ามชาติประดังประเดเข้ามาใส่ เมื่อชายที่ยืนตรงหน้าคือคนผิดคำสัญญา

นางต้องซ่อนตัวตนให้มิดชิด ปกปิดเอาไว้ไม่ให้ผู้ใดล่วงรู้….

"ผู้หญิงกระไร บอบบางเหลือทน ฟ้าดินส่งเจ้ามาช่วยข้า หรือมาเป็นภาระข้ากันแน่?"

“รสหทัย” รสชาติสำรับแห่งหอแม่แฟง กลิ่นหอมและรสเป็นเลิศทำให้แขกเหรื่อทั้งหลายต่างพากันลุ่มหลง บางคนถึงกับหลงลืมนารีในอ้อมแขน เพียงเพื่อมาเฝ้ารอสำรับจากแม่ครัว

กฎเรือนของเขาคือห้ามโป้ปด... ทว่ากฎของนางคือห้ามพูดความจริง มีเพียงเพลาเดียวที่นางจะไม่มุสา คือยามถูกเขาเคี่ยวกรำบนตั่งเตียง!

ไม่อยากเลือกคู่ยกธนู ถูกลักพาตัว ไม่เดินลุยไฟ ถูกผู้ชายหูเบาสั่งฆ่า ขอแค่เป็นคนร่ำรวยที่ขี้เกียจ เพื่อการนั้นต้องหาของดีไปขาย กลับไปทวงฐานะจากพ่อแม่แท้ๆ ดวงกาลกิณีขัดบ้านเมืองขัดญาติอะไร๊ ไม่จริง!!!

ถ้าความตายคือจุดจบ... การเกิดใหม่ในฐานะ ‘หญิงชั่ว’ ก็คือจุดเริ่มต้นของนรกบนดิน...

ตำแหน่ง 'เมียลูกชาย' มันธรรมดาไป แต่ถ้าอยากยิ่งใหญ่ ต้องตำแหน่งเมียเอกของ 'พระยาโกศล' ผู้เป็นบิดาเท่านั้น

ก่อนธนบุรีจะถือกำเนิด กรุงศรีอยุธยาต้องล่มสลาย และเขาคือคนหลงยุคที่ยืนอยู่ระหว่างสองแผ่นดินนั้น จากการเอาชีวิตรอดเพื่อกลับมาตุภูมิ เขาค่อย ๆ เดินเข้าสู่เงาของสงครามและการเมืองที่ไม่มีใครหยุดได้

นาราถูกแสงสีขาวดูดเข้าไปอีกภพในขณะที่เธอไปฉลองการเรียนจบจากคณะแพทย์ "นี่มันที่ไหน ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ได้" เธอตืนมาอีกทีก็พบว่ากำลังอยู่ที่งานศพตัวเอง

ฝันนำพาหรือชะตาลิขิต ทำให้สาวจากยุคปัจจุบันย้อนไปในอดีต ราวกับฟ้าจะกลั่นแกล้งดันให้เธอเป็นตัวแปรสำคัญในการกำหนดชะตาประวัติศาสตร์ หากทำผิดพลาดมันอาจจะส่งผลต่อปัจจุบัน และดันมีเขามาเป็นตัวแปรหัวใจของเธอ

หญิงสาวที่ต้องตายเพราะโดนลูกหลงได้ย้อนกลับไปในยุคที่คล้ายกรุงเก่าแต่ก็มีบางอย่างที่ไม่เหมือนถูกเรียกว่าเด็กปัญญาอ่อนแม่ที่ควรเป็นเมียเอกก็โดนลดเป็นเมียรองขอไม่สนใจผู้ชายชั่วช้าคนเดียวมีเงินก็อยู่ได้

เอื้อมมือคว้าหยาดเพชรแก้ว เผลอรักแล้วจึงฝันใฝ่

คุณได้ใจคนเลวบ่อยหรือรวี ถึงได้รู้ดีเหลือเกินว่าต้องทำอย่างไร

คุณพระเจ้าชู้เชิญป้ายหน้า คุณหลวงเจ้าขาเชิญป้ายนี้ เพราะนี่คือบทละครของฉันที่จะเขียนมันขึ้นมาใหม่ (กับชายแสนดีที่ฉันจะรัก)

เพียงออใฝ่ฝันมาตลอด ว่าอยากเห็นสยามในวันวานด้วยตาของตนเอง เมื่อกาลเวลาพาเธอย้อนกลับไปท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของบ้านเมือง ผู้คน และหัวใจ เธอจึงได้ค้นพบว่าบางความผูกพัน อาจรอคอยกันข้ามกาลเวลา

“ท่านมิจำเป็นต้องฝืนใจแต่งกับข้า เพราะข้าเอง…ก็มิต้องการชายที่มิได้รักข้าเช่นกัน" หากมิได้เป็นดังใจปรารถนา ก็อย่าฝืนทนให้หัวใจต้องเจ็บปวด

คุณหนูสามตระกูลไป๋ถูกคนไว้ใจหักหลัง ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของเจ้านางทิพย์มาลา

เพียงช่วยชีวิตชายคนหนึ่ง…ลลินกลับถูกดึงเข้าสู่เกมอำนาจที่นางมิอาจหลีกหนี เขาคือขุนนางผู้เย็นชาแต่กลับยอมอ่อนเพียงนางเท่านั้น บุพเพที่นำพา หรือเสียงเรียกจากหัวใจกันแน่ที่ชักนำให้ทั้งสองได้พบเจอ

…คำอธิษฐานจากอดีตชาติ ที่นำพาให้พวกเขาต้องมาเจอกันอีกในชาตินี้…