นิยายขายดี

ถ้าความตายคือจุดจบ... การเกิดใหม่ในฐานะ ‘หญิงชั่ว’ ก็คือจุดเริ่มต้นของนรกบนดิน...

หญิงสาวที่ต้องตายเพราะโดนลูกหลงได้ย้อนกลับไปในยุคที่คล้ายกรุงเก่าแต่ก็มีบางอย่างที่ไม่เหมือนถูกเรียกว่าเด็กปัญญาอ่อนแม่ที่ควรเป็นเมียเอกก็โดนลดเป็นเมียรองขอไม่สนใจผู้ชายชั่วช้าคนเดียวมีเงินก็อยู่ได้

บงกชพยาบาลสาวยุค 2026 ลัดวิกาลสู่ ร.ศ. ๑๐๐ ในร่างบัวจันทร์เมียพระราชทานที่ผัวเกลียดชัง แต่เหตุไฉนอยู่ๆไป ท่านหมื่นสิงห์ ถึงได้สิเน่หาเมียเป็นนักหนา

“ดาบมีไว้เพื่อจบสงคราม ไม่ใช่สร้างมัน” “คนที่วางดาบได้ คือคนที่เคยจับมันแน่นที่สุด”

จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อคนคลั้งประวัติศาสตร์2คนย้อนกลับไปในยุคอยุธยาตอนปลายพร้อมความสามารถขั้นเทพ

โอ้อกเอ๋ยอกสะคราญชาญสมร แม้นจากจรแต่มิสิ้นสิเน่หา ขอปกปักรักเจ้าเท่าชีวา ปฏิพัทธ์ถ้อยสัจจาด้วยสัตย์เอย

ไม่อยากเลือกคู่ยกธนู ถูกลักพาตัว ไม่เดินลุยไฟ ถูกผู้ชายหูเบาสั่งฆ่า ขอแค่เป็นคนร่ำรวยที่ขี้เกียจ เพื่อการนั้นต้องหาของดีไปขาย กลับไปทวงฐานะจากพ่อแม่แท้ๆ ดวงกาลกิณีขัดบ้านเมืองขัดญาติอะไร๊ ไม่จริง!!!

‘เขา’ คือ ‘วิญญาณ’ ในยุคของเธอ...ส่วน ‘เธอ’ เป็น ‘ภาพฝัน’ ในโลกของเขา ในวันที่ ‘ลิลลิตา’ ตัดสินใจไปเรียนต่อเพื่อหนี ‘เสียงปริศนา’ แต่ ‘ชะตา’ กลับพาให้เธอพบเหตุการณ์ที่ ‘เปลี่ยน’ ชีวิตเธอไปตลอดกาล !!

บัวระวงต้องประหลาดใจเมื่อภาพเหตุการณ์ของเจ้านางในยุคเชียงแสนวนเวียนเข้ามาให้เห็น โศกนาฏกรรมความรักที่เกิดขึ้น ความรู้สึกเกลียดชังข้ามภพข้ามชาติประดังประเดเข้ามาใส่ เมื่อชายที่ยืนตรงหน้าคือคนผิดคำสัญญา

ขวัญนรีไม่ใช่นางร้ายตัวจริงของนิยายเรื่องนี้ แต่เป็นเพียงนางร้ายตัวประกอบที่ต้องตายเพราะน้ำมือพระเอกซ้ำๆ

นฤมลหลุดเข้ามาอยู่ยุคอยุธยาในความฝันของเธอหลังจากถูกผลักตกบันได มาถึงก็มีคนเร่งเร้าให้ออกเรือน แต่ออกเรือนแล้วต้องดับดิ้นสิ้นใจ เธอคงไม่เลือกทางนั้นแน่ อย่างนั้นก็ร่ำรวยเลี้ยงตัวเองไปเลยสิคะ

แค่ลูกชิ้นปลาติดคอ... ทำไมต้องส่งผมมาเป็นทาสยุคโบราณด้วย! ภารกิจเอาตัวรอดของพนักงานออฟฟิศผู้มีแค่ความรู้รอบตัว (ที่ใช้ไม่ค่อยได้) เป็นเดิมพัน!

พราวพิกุลหญิงชราวัยใกล้ฝั่ง เมื่อลืมตามาดันพบว่าตนเองอยู่ในร่างแม่พิกุลในสมัยก่อน แถมไปเจอชายที่รังเกียจแม่พิกุลจนไม่อยากเขาใกล้ เอาล่ะเธอจะช่วยเป็นแม่สื่อเขากับนางในดวงใจเอง แต่ทำไมเขากลับไม่พอใจล่ะ!

นางอุตส่าห์อยู่เงียบๆเรื่องยังวิ่งมาหานางอีก เพื่อความอยู่รอดเห็นทีต้องยื่นมือเข้าไป 'สอด' เสียหน่อย!

“แม่หญิงจิตใจงดงาม ก็ดี เช่นนี้ก็อยู่ที่นี่ช่วยคลายเหงาให้ข้าทั้งคืนเสียเลยแล้วกัน”

เกิดใหม่ทั้งทีดันเข้ามาอยู่ในร่างสตรีมีครรภ์ ส่วนผู้ที่ได้ชื่อว่าผัวนั้นปะหน้าคราแรกก็กระแทกแดกดันให้ได้อาย ‘แพศยา หากหล่อนมิวางยาแล้วไซร้ ก็อย่าหมายได้เป็นแม่เรือน’

“มาแล้วรึ เมียขัดดอกของฉัน” “เจ้าค่ะคุณพระ วาดจันทร์มาเพื่อปรนนิบัติท่านเจ้าค่ะ” คำว่าปรนนิบัติของหล่อนแฝงไปด้วยลับลมคมนัย ทว่าคุณพระสินกลับลอบยิ้มเย็นในความมืด

“ยามรบ พี่ไม่เคยถอย ยามนี้...ก็เช่นกัน”

นักเขียนผู้เก่งกาจมากความสามารถเสาหลักของครอบครัว ทะลุมิติเข้ามาในนิยายต้องห้าม มิหนำซ้ำยังกลายเป็นเพียงตัวประกอบของนิยายที่ไม่มีตอนจบ เคราะห์ซ้ำกรรมเลวในอนาคตเธออาจจะต้องตายด้วยน้ำมือผัวตัวเองอีก

เธอได้ย้อนกลับไปในวันที่ ‘อยุธยา’ เป็นเพียงเมืองเล็กที่ไร้อำนาจ ยังไม่ใช่ราชธานีอันรุ่งโรจน์ เธอต้องเผชิญหน้ากับโชคชะตาที่ไม่ได้บันทึกไว้ในพงศาวดาร และชายหนุ่มสองคนที่จะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล