เมื่อโชคชะตาเล่นตลกให้เจติยาต้องกลับมาเมืองไทยเผชิญหน้าบุคคลสูงสุดที่เธอเกลียดชังมาทั้งชีวิต

การตัดสินใจจีบคุณคือเรื่องของผม สุดท้ายแล้วคุณจะปฏิเสธหรือไม่นั่นก็เรื่องของคุณ แต่ผมจะปฏิเสธคำปฏิเสธของคุณ!

วันนั้น... เขาได้เลือกยืนข้างคนที่ฉันเกลียดที่สุด วันนี้... ฉันจึงเลือกที่จะลบเขาออกไปจากชีวิตอย่างถาวร

“นานแค่ไหนฉันก็รัก เมียเก็บอย่างเธอคงไม่มีวันเข้าใจ”

ทุ่มเทสร้างทุกอย่าง แต่สามีกลับตอบแทนด้วยการนอกใจ รินลดาจึงเดินจากมาและพบธาม ผู้เป็นความสบายใจครั้งใหม่ แต่เมื่อสามีเก่ากับคนใหม่ไม่ยอมจบ ครั้งนี้เธอจะไม่ยอมให้ใครเอาเปรียบอีก!

“พี่ไม่หย่า ถ้าอยากหย่าก็ไปหย่าคนเดียว หรือไม่ก็ไปฟ้องเอา”

นางในชาตินี้มียศเป็นถึงพระชายาแต่กลับต้องถูกหยามเกียรติถึงเพียงนี้ ชาติหน้า นางจะไม่คาดหวังความรักใดๆ จากเขาอีก นางจะต้องรูปโฉมงามล้มปฐพี จะไม่ให้ยอมใครมารังแกได้อีกเป็นอันขาด !

"ท่ามกลางผันเปลี่ยนของสี่ฤดู... หัวใจสองดวงจะผูกพันกันด้วยความจริงแท้"

“คุณอาก็ยังไม่แต่งงานไม่ใช่เหรอคะ เมื่อกี้คุณอาบอกว่า ฉันจะเลือกลูกหลานที่ยังไม่แต่งงานของตระกูลกู้คนไหนก็ได้ คุณอาไม่กลัวว่าฉันจะโลภมาก แล้วเดินเข้าไปบอกคุณปู่กู้เหรอคะว่า ฉันอยากแต่งงานกับคุณอาน่

ครั้งนี้…ข้าไม่ขอเป็นนางร้าย แต่จะเป็นสตรีที่กุมอำนาจที่สุดในวังหลวง

เมื่อการแต่งงาน ไม่ใช่จุดเริ่มต้นของความรัก แต่คือ ‘เบี้ย’ ในเกมแค้น แล้ว ‘เธอ’ ที่เป็นเพียงหมากในกระดาน จะรับมือกับความใจร้ายของเขาได้อย่างไร

เธอเป็นคนจบความสัมพันธ์ของพวกเขา ความรัก ความสุข สำหรับเธอแล้วมันเป็นแค่ฝัน? "แก้มเลือกที่จะทิ้งพี่ไป แก้มยังไม่เคยบอกรักพี่เลย"

เมื่อน้องสาวสุดที่รักเลือกจบชีวิตเพราะความรักที่ถูกหักหลัง ซาตานที่ถูกไฟแค้นแผดเผาอย่างเขา จึงมาเพื่อทำลายทุกคนที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะ…ยัยเพื่อนรักตัวดีของน้องสาว

เพราะความผิดหวังของรักในอดีตทำให้เธอต้องหนีมาพร้อมกับหนึ่งชีวิตคือ “ลูก” เพียงเพราะเขาตีค่าเธอเป็นเพียงของเล่นเป็นเพียงที่ระบายความไคร่ จนกระทั่งวันหนึ่งเขาเจอเธออีกครั้งความลับที่ปกปิดมาตลอด 4 ปีเต็ม

"พราว..." เสียงคีตั้นด้วยความคิดถึง "ทำไมถึงหนีพี่ไป" ดวงตาของพราวพิมพ์สั่นไหว ในขณะที่เด็กชายตัวน้อยทั้งสองคนกำลังนอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของแม่เด็กที่ไม่เคยรู้จักคำว่าพ่อและพ่อที่เพิ่งรู้ว่าตัวเองมีลูก

“เมื่อ 'พี่เลี้ยงจำเป็น' ต้องมารับมือกับพายุลูกใหญ่ในคฤหาสน์หรู... และหัวใจที่แสนเย็นชาของพ่อลูกติด!”

รูปร่างหน้าตาของพ่อเลี้ยงเกษม มันช่างทรมานใจของสายป่านเสียเหลือเกิน แล้วเธอจะต้องทำเช่นไร หากว่าอยากจะได้พ่อผัวมาครอบครองสักคืน

เป็นเพียงแค่นางบำเรอ จะมีสิทธิ์ครอบครองหัวใจของคุณได้หรือ

รักของเธอที่มีให้สามีกลับกลายเป็นความซึมเศร้าทำร้ายตัวเอง เธอจึงเลือกทางใหม่นั่นก็คือยอมเซ็นใบหย่าให้เขาได้ไปอยู่กับคนที่เขาต้องการ

ทุกคนอาจมี "ไหมทอง" อยู่ในตัวเอง..เราอาจโหยหาความรัก แต่กลับกลัวการผูกพัน ขณะที่ทัชชาต้องเลือกระหว่างความรักที่มีต่อคราม กับความรู้สึกของเพื่อนที่เธอไม่อยากสูญเสีย