“เขา” คือเดือนมหาลัยที่ใคร ๆ ต่างหลงรักแต่หัวใจของเขากลับเลือกเต้นแรงเพราะ ยัยปีหนึ่งธรรมดาอย่างเธอ

"เมื่อแผนร้ายของดาวมหาวิทยาลัยทำให้เธอจับได้เพียง 'กระดาษเปล่า' แทนที่จะเป็นชื่อพี่รหัส แต่คนหน้านิ่งและเย็นชาอย่างเขากลับเดินมาประกาศกร้าวกลางลานคณะว่า... น้องคนนี้คือคนโปรดที่เขาจะดูแลเอง!"

รอยยิ้มที่แสนอบอุ่นในวันที่พบกันครั้งแรก... แท้จริงคือรอยยิ้มของพยัคฆ์ที่จ้องตะครุบเหยื่อ

เธอไม่ได้กลับมาเพื่ออยากเป็นคนโปรดให้ใครรักอีกต่อไปแต่กลับมาเพื่อบอกลาและกลายเป็นคนแปลกหน้ากับเขาอย่างสมบูรณ์

แปดปีก่อนเขาทิ้งขว้างทุกความรู้สึกเธอห้าปีต่อมาเขาเอาทุกอย่างที่มีในชีวิตมาเป็นของเดิมพัน เพื่อขอเธอ คืน...

"'ฉันเป็นแค่ตุ๊กตาของคุณ' คำทวงคืนอิสรภาพที่เจ็บปวดที่สุด เมื่อความรักคือการกักขัง การแตกสลายจึงเป็นทางรอดเดียว... ทิ้งให้มัจจุราชร้ายต้องจมกองน้ำตาในนรกที่ตนสร้างขึ้นเอง"

“อย่าล้ำเส้นให้มันมากนักลูกพีช...เธอก็รู้ว่าฉันไม่ได้ขอให้เธอมาอยู่ตรงนี้” “งั้นพีชจะคืนอิสระให้ธามเอง...ตั้งแต่นี้ไปเราไม่ต้องเกี่ยวข้องกันอีก”

เพราะข่าวลือว่าเขาชอบผู้ชายและด้วยความชิดใกล้ 'วาดตะวัน' จึงยอมเป็นทุกอย่างให้ 'สร' ซุปตาร์หน้าหวาน แต่เธอดันตกหลุมรักเข้าซะเอง ไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังติดกับดักแผนร้ายภายใต้รอยยิ้มแสนหวานนั้น!

ภูตะวันหลงรักประกายดาว น้องสาวของแม่เลี้ยงตัวเอง เขาทำทุกทางเพื่อได้เธอมา จนเธอต้องยกเลิกงานแต่งกับคนรัก หลังจากตกเป็นของภูตะวันแล้ว

"อาเมฆไม่ต้องรับผิดชอบเอมหรอกค่ะ ยังไงเราก็เลิกกันแล้ว" เมฆจ้องหน้า 'อดีตเมีย' ด้วยแววตาเย็นเยียบ "ก่อนจะพูดอะไร ก้มดูสารรูปตัวเองหรือยัง" "ทำไมคะ.." ชะเอมก้มมองท้องตัวเองแล้วเงยหน้าสบตาคมอย่างหวั่นๆ

"สองก้าว" คือระยะห่างอันอึดอัดระหว่างผมกับพี่สาวที่อยู่ร่วมบ้านราวกับคนแปลกหน้า ทว่าแววตาเหนื่อยล้าของเธอที่สถานีรถไฟได้ทำลายความเงียบลง คำถามแรกตรงหัวบันไดจะขยับเราให้ใกล้ หรือผลักเราให้ไกลตลอดกาล?

เมื่อมัจจุราชผู้ทรงอิทธิพลจับตัวเธอมาลงทัณฑ์เพราะเชื่อว่าเธอคือสิบแปดมงกุฎที่ทำร้ายน้องชายของเขา สัญญาทาสสุดเร่าร้อนจึงเริ่มต้นขึ้น แต่กว่าจะรู้ตัวว่าแก้แค้นผิดตัวหัวใจก็ตกเป็นของเธอไปเสียแล้ว

เขาคือเจ้าพ่อมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ มีทั้งอำนาจและเงินตรา ส่วนเธอเป็นแค่ลูกสาวของลูกหนี้ที่พ่อส่งมาขัดดอก เขากักขังเธอไว้ในกรงทองที่เขาสร้างไว้ในเขตแดนของเขา แล้วเธอจะปฏิเสธความต้องการของเขาได้หรือ

'ทิว' ชายหนุ่มแสนเย็นชา 'ระริน' หญิงสาวผู้น่ารักอ่อนหวาน ที่ทิวไม่อยากให้เธอเข้ามาใกล้

ความผิดพลาดในอดีตทำให้ปลายหมอกเกลียดขอบฟ้าเข้าไส้ แล้วความรักครั้งนี้จะเริ่มต้นได้อย่างไร หากเปรียบเทียบความรักของปลายหมอกและขอบฟ้า ไม่มีคำใดเปรียบเทียบค่าได้เลย เพราะมันไม่มีความรักอยู่แล้วตั้งแต่ต้น

ตกงาน โดนเท โดนรถชนไม่พอ พิมพ์ชนกยังตื่นมาเป็นนางร้ายหนี้ 5 ล้านที่ทุกคนอยากเขี่ยทิ้ง เธอต้องใช้สมองเอาตัวรอดจากพล็อตเดิม - แด่ทุกคนที่เคยถูกตัดสินจากเปลือก และพยายามรอดจากบทที่ไม่ได้เขียนเอง

เธอรักเขาจนยอมทุกอย่างแต่สุดท้ายกลับเป็นได้แค่เครื่องมือประชดแฟนเก่า “พี่ไปได้เลยนะคะ…เฟรยายอมแพ้แล้ว”

พี่ปืนไม่ต้องห่วงหรอกนะ เพราะต่อไปนี้หนูจะไม่วิ่งตามพี่อีกแล้ว...

สำหรับเธอ คำว่ารักมันตายไปตั้งแต่วันที่เขาโยนเช็คเงินสดใส่หน้า แล้วขับไสไล่ส่งเธออย่างหมูอย่างหมาเมื่อสี่ปีที่แล้ว!

วันนั้น... เขาได้เลือกยืนข้างคนที่ฉันเกลียดที่สุด วันนี้... ฉันจึงเลือกที่จะลบเขาออกไปจากชีวิตอย่างถาวร