เมื่อ ยามาโมโตะ ทาเคชิ เจ็บใจที่ไม่สามารถช่วยสควอโล่ได้ และ โกรธแซนซัสที่หัวเราะเมื่อผู้พิทักษ์จากไป

🌷 ค่อย ๆ โต ค่อย ๆ สวย และค่อย ๆ รักตัวเองมากขึ้นทุกวัน 🤍✨

“ผมถูกเขี่ยทิ้งเหมือนขยะ... แต่ระบบกลับบอกว่าขยะพวกนี้คือทางสู่ความมั่งคั่ง!”

หลังการทดลองลับเพื่อแยก “อัตลักษณ์ด้านมืด” ออกจากจิตใจตัวเอง ไอริส ค้นพบว่าเงาของเธอไม่เพียงมีชีวิต แต่สามารถแย่งชิงร่างและตัวตนของเธอได้ เมื่อเธอต้องต่อสู้กับอีกเวอร์ชันหนึ่งของตัวเอง ไอริสจึงตระหนัก

"สองตีนยังเล็งพลาด คนฉลาดยังเล็งพลั้ง" การใช้ชีวิตก็เป็นแบบนี้ เจอวันดีก็ดีไป เจอวันร้ายก็ช่างแม่ง! ความผิดพลาดใดๆ ก็ถือว่าเป็นบทเกรียน...ให้เรียนรู้ ชีวิตไม่จีรังยั่งยืน จงใช้ไปเถอะ

บางครั้ง....การอยู่คนเดี่ยวก็ทำให้เราได้เป็นตัวของตัวเองมากที่สุด

ความรัก ครอบครัว พลังวิเศษ

เมื่อความรักเริ่มต้นจากการเถียงกันทุกวัน ความวุ่นวายจึงไม่มีวันจบลง!

ขอให้อยู่ในวิกิไม่สนว่าจะมีคนดูน้อยเเค่ไหน

เหลียวกังมนุษย์ออฟฟิศระดับบริหารผู้สุขุมเยือกเย็น เกิดหัวใจวายและมาเข้าร่างขององค์ชายเก้าชายหนุ่มผู้มีรูปโฉมงดงามดุจเทพเซียน

มีเรื่องอยากเล่าตั้งมากมาย แต่ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี! งั้นก็เริ่มจากการเขียนสิ่งที่อยู่ในใจแล้วกัน😉

หากสิ่งที่เคยมีคนสร้างมากมายหลายสิ่งแต่ผู้สร้างไม่อาจควบคุมสิ่งที่ตนสร้างได้มันจึง ทรยศผู้สร้างและกลายเป็นศัตรู

จากเด็ก ป.6 ที่เริ่มชอบ BTS สู่เด็ก ม.6 ที่พยายามกดบัตรคอนเสิร์ตครั้งสำคัญที่สุดในชีวิต ฉันเกือบได้ไปเจอพวกเขาแล้ว… ถ้าเว็บไซต์ไม่ล่มก่อน เรื่องราวความหวัง ความผิดหวัง และความเป็นอาร์มี่ที่ยังไม่ out

"หากย้อนเวลากลับไปได้หนึ่งช่วงเวลาในชีวิต ฉันคงเลือกกลับไปในวันที่ได้อยู่กับเพื่อนกลุ่มโคกแค"

ชีวิตเมืองนอกใครว่าลั่นล้า ไม่จริงเถียงเลย เพราะมันลั่นล้าสุดๆเลยจ้า

เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่มีระบบที่สามารถสร้างฮาเร็มโดยที่ต้องล็อคเป้าหมายที่จะเพิ่มค่าความใคร่ให้กับผู้หญิงที่ล็อคเป้าหมาย

หลังจากดูตอนจบเสร็จ เธอก็นอนนิ่งลอยเหมือนตัวเองจะกลายเป็นนามธรรม "ทำไมJaxของฉันต้องกลายเป็นนามธรรมด้วยล่ะ!" เธอถอนหายใจก่อนที่ตัวเองจะหลับไป รู้ตัวอีกทีเห้ยนี่มันโรงละครดิจิทัลนี่หว่า?!