นิยายขายดี

“ดาบมีไว้เพื่อจบสงคราม ไม่ใช่สร้างมัน” “คนที่วางดาบได้ คือคนที่เคยจับมันแน่นที่สุด”

นฤมลหลุดเข้ามาอยู่ยุคอยุธยาในความฝันของเธอหลังจากถูกผลักตกบันได มาถึงก็มีคนเร่งเร้าให้ออกเรือน แต่ออกเรือนแล้วต้องดับดิ้นสิ้นใจ เธอคงไม่เลือกทางนั้นแน่ อย่างนั้นก็ร่ำรวยเลี้ยงตัวเองไปเลยสิคะ

ไม่อยากเลือกคู่ยกธนู ถูกลักพาตัว ไม่เดินลุยไฟ ถูกผู้ชายหูเบาสั่งฆ่า ขอแค่เป็นคนร่ำรวยที่ขี้เกียจ เพื่อการนั้นต้องหาของดีไปขาย กลับไปทวงฐานะจากพ่อแม่แท้ๆ ดวงกาลกิณีขัดบ้านเมืองขัดญาติอะไร๊ ไม่จริง!!!

หญิงสาวที่ต้องตายเพราะโดนลูกหลงได้ย้อนกลับไปในยุคที่คล้ายกรุงเก่าแต่ก็มีบางอย่างที่ไม่เหมือนถูกเรียกว่าเด็กปัญญาอ่อนแม่ที่ควรเป็นเมียเอกก็โดนลดเป็นเมียรองขอไม่สนใจผู้ชายชั่วช้าคนเดียวมีเงินก็อยู่ได้

บงกชพยาบาลสาวยุค 2026 ลัดวิกาลสู่ ร.ศ. ๑๐๐ ในร่างบัวจันทร์เมียพระราชทานที่ผัวเกลียดชัง แต่เหตุไฉนอยู่ๆไป ท่านหมื่นสิงห์ ถึงได้สิเน่หาเมียเป็นนักหนา

หลงกาลหลงสมัย กลายเป็นไพร่ หลงไพรเจอเสือ แหงนเจออินทร์ หลงไปสุโขทัย ใจถวิล หลงอินทร์อินทร์หลง หลงใจ

ปริศนาทั้งหมดจากภาคหนึ่งจะถูกเปิดเผยขึ้น โดยรัชดาจะต้องพบกับความสูญเสีย และผจญกับคาถาอาคม คุณไสยมนต์ดำมากมาย ชายหนุ่มจากอดีตจะช่วยหญิงสาวผู้นี้ให้รอดพ้นจากมือมารและนักไสยเวทย์จากทั่วสารทิศได้อย่างไร

แค่ลูกชิ้นปลาติดคอ... ทำไมต้องส่งผมมาเป็นทาสยุคโบราณด้วย! ภารกิจเอาตัวรอดของพนักงานออฟฟิศผู้มีแค่ความรู้รอบตัว (ที่ใช้ไม่ค่อยได้) เป็นเดิมพัน!

ถ้าความตายคือจุดจบ... การเกิดใหม่ในฐานะ ‘หญิงชั่ว’ ก็คือจุดเริ่มต้นของนรกบนดิน...

เชฟหนุ่มตัวร้าย นิสัยไม่ดีเอาแต่ใจเห็นแก่ตัว ได้เกิดเหตุประหลาด นำพาเขามายุคสมัยอยุธยา เป็นชาวบ้านชายร่างอ้วนมีลูกเมียติด เขาต้องเปิดร้านอาหารเลี้ยงดูครอบครัวจำเป็นที่ยุคสมัยนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้

ข้าไม่อยากได้เงิน... แต่ข้าอยาก... และแม่อนงค์ต้องทำให้ข้าเสร็จสม จนกว่าข้าจะพอใจ

พยาบาลศตวรรษที่ 21 หลุดไปกลางสงคราม แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ดาบศัตรู แต่คือแม่ทัพหนุ่มผู้ถูกคุณไสยยาแฝด

คุณค่าของคนคนหนึ่ง...แท้จริงแล้วมันขึ้นอยู่กับสิ่งใด

ถ้าต้องตายเพราะตัวร้ายซ้ำๆแบบเดิม ฉันขอกลายเป็นเมียตัวร้ายมันเลยแล้วกัน !

เธอตายในวัย 25 ปีโดยที่ยังโสดยังซิงทั้งตัว คำขอสุดท้ายก่อนตายจึงอยากได้สามีในโลกใหม่ ขอทั้งหล่อ ทั้งรวย ทั้งตัวสูงใหญ่กำยำเเต่พอได้มาเกิดใหม่จริงๆ ดันได้สามีเป็นกษัตริย์อสุรามากเมียเเทนซะงั้น!

ขวัญนรีไม่ใช่นางร้ายตัวจริงของนิยายเรื่องนี้ แต่เป็นเพียงนางร้ายตัวประกอบที่ต้องตายเพราะน้ำมือพระเอกซ้ำๆ

คำสาปแช่ง...เป็นปณิธานสุดท้ายที่นางจะจดจำไปชั่วทุกภพทุกชาติ ‘หากฟ้าดินยังมีความยุติธรรม...หากข้ายังมีโอกาสได้ลืมตาอีกครั้ง...ข้าขอสาบาน...ข้าจะไม่โง่! ข้าจะไม่ยอมเป็นเหยื่อให้ใครอีกต่อไป! ข้าจะเอาคืน.

เจ็ดปีก่อน นางเคยช่วยชีวิตเขาไว้ในพงไพร เจ็ดปีปีต่อมา เขากลับช่วยนางอีกครั้ง แต่ในวันที่เขาลืมเลือนอดีต นางกลับจดจำเขาได้ทุกลมหายใจ แม้สร้อยแห่งคำขอบคุณจะสูญหาย หากชะตา… ไม่เคยลืม *ภาพปกสร้างจาก AI

เมื่อความงามเป็นเหตุให้เดือดร้อน แสงแก้วจึงต้องหนีจากบ้านเกิดเมืองเก่า เพื่อมิให้ถูกฉุดไปเป็นเมียน้อยใคร แต่ใครจะรู้เล่าว่าจะหนีเสือปะจรเข้...

สำหรับจตุรเทพหน้าที่ย่อมต้องมาก่อนหัวใจ ยิ่งสตรีที่ตนพึงใจเป็นเพียงสตรีสามัญชนมิมีอำนาจภูมิหลังของครอบครัวคอยปกป้องก็ยิ่งต้องปล่อยนางไป