ชาติก่อน นางคือแม่ทัพหญิงผู้เกรียงไกร ทว่ากลับถูกทรยศหักหลังโดยญาติสนิทที่เชื่อใจจนต้องเลือกทางตาย ชาตินี้ นางขอหันหลังให้บ้านเกิด ร่วมมือกับศัตรู กลับไปล้างแค้นพวกเขาด้วยตนเอง!

“เจ็ดปีก่อนเธอทิ้งฉันไปเสวยสุขกับไอ้สวะนั่น... มาวันนี้ ฉันจะทำให้เธอรู้ว่านรกบนดินมันเป็นยังไง ไป๋อวี้หลาน!”

“หากเจ้าไม่อยากแต่งกับเขา เช่นนั้นก็มาแต่งกับข้าดีหรือไม่” เจิ้นอ๋องผู้ได้ชื่อว่าโหดเหี้ยมเย็นชาเอ่ยชวน หลังชาติก่อนนางถูกสามีทิ้งในคืนเข้าหอ จนตายอย่างอัปยศ ชาตินี้ขอเลือกสามีใหม่เป็นอ๋องมาดร้ายคนนี้

“มีข้าช่วยเจ้า เจ้าช่วยข้าเช่นนี้ก็ไม่เลวนัก”

เมื่อความรักรับมือยากกว่าสมการคณิตศาสตร์ กฎฟิสิกส์ข้อไหนก็เอาไม่อยู่! กับความคลั่งรักเกินพิกัดของผู้พันหนุ่มสุดหล่อ ที่ขโมยหัวใจวิศวกรสาวหลงยุคไปอย่างไม่รู้ตัว

“ท่านอ๋อง ท่านไม่คิดว่าวิธีการเหล่านั้นมีปัญหาตรงไหนบ้างหรือ” “ไม่มีอยู่แล้ว ข้าศึกษาตำรามาเป็นอย่างดี” ฉีอ๋องยืดอกเล็กน้อย โจวซือเมี่ยวทำหน้าปั้นยาก หากตำราไม่มีปัญหาก็อยู่ที่คนแล้วละ

เพราะคำว่า 'อนุ' เพียงคำเดียว...นางจึงพาบุตรในครรภ์หนีเขาไปถึงห้าปี ครั้นเมื่อได้พบกันอีกครั้ง...ภรรยาเลือกทำเป็นไม่รู้จักเขา ส่วนบุตรสาวแท้ ๆ...กลับเรียกบิดาว่า "ลุงโจร"

ไป๋ซูเหยา คือสตรีร้ายกาจที่ใครต่างหลีกเลี่ยง ทว่ากลับถูกท่านอ๋องบังคับแต่งเข้าจวน วันแรกนางก็อวดความร้ายกาจวางยาเขาแล้ว แต่ใครจะรู้ว่าวิธีปราบพยศของเขาจะทำเอาปากนางบวมแดงไปหมด!

มิ่งจิ่วเยาไม่ยินดีแต่งเป็นฮูหยินของคนตาย นางจึงหอบเงินสินเดิมนับหมื่นตำลึงออกจากเมืองหลวง และในคืนที่ฝนตกหนัก นางก็ได้เจอกับบัณฑิตตกยากผู้หนึ่ง สัญชาตญาณบอกนางว่าเขาคนนี้นี่แหละคือตัวเลือกที่ดีที่สุด

"สามปีที่ข้าปล่อยปละละเลยเจ้า... คืนนี้ข้าจะชดเชยเวลาที่สูญเสียไปทั้งหมด และจะสั่งสอนให้รู้... ว่าการเป็นสตรีของข้าอย่างแท้จริงนั้น เป็นเช่นไร!"

องค์หญิงแคว้นจินเหลียง หนีแต่งงาน ได้ระบบพลิกฟื้นผืนทรายเพื่อปลูกข้าว พบท่านอ๋องแคว้นต้าเฉิน กลายเป็นเชลยชาวนา-สร้างปาฏิหาริย์ แล้วเป็นหวางเฟย (เปลี่ยนนามปากกามาเป็น [ ลือเล ] จาก ใต้หล้าธารา, พีรกาล)

ชาติก่อน 'หนิงเป่า' ลำบากมาพอแล้ว ชาตินี้นางเกิดใหม่ในร่างนางร้ายผู้ยากจนอีก นางอยากร่ำรวย แต่เริ่มจากศูนย์เหนื่อยเกินไป นางจึงแต่งกับคหบดีขี้โรคหวังรอรับมรดก แต่สามีไม่ยอมตาย ทั้งยังขยันทำลูกทุกคืน!

อดีตเชฟอย่างฉันยังต้องกลัวอะไรกับการได้แต่งงานกับอดีตทหารที่ยากจนกันล่ะ ครอบครัวมีอาชีพชาวประมงแล้วอย่างไรกัน นั่นล่ะดีสำหรับเธอที่สุด ก็เธอน่ะชอบทำอาหารทะเล ทางเธอเลยน่ะสิ

วันฝนพรำข้าพร้อมมุดผ้าห่ม หมูย่างไก่ต้มคือสุดยอดปรารถนา ใครชิงดีชิงเด่น เชิญเถิดข้าขอลา ชาตินี้และชาติหน้า ขอแค่…กินกับนอน

จากศัลยแพทย์มือหนึ่งแห่งศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด... สู่หญิงสาวในยุคโบราณที่กำลังถูกขายเป็นอนุ นางไม่มีระบบโกง ไม่มีพลังวิเศษ มีเพียงความรู้ทางการแพทย์และสองมือที่ช่วยชีวิตผู้คน

ก้อนแป้งน้อยสุดน่ารักซึ่งย้อนเวลามากับท่านแม่สายฟาดผู้ทะลุมิติ สองแม่ลูกจับมือช่วยกันเปลี่ยนชะตาไม่ให้ต้องโดนสังหารและสร้างการค้าให้รุ่งเรือง ส่วนบิดาผู้นั้นก็หย่าเสียให้สิ้นเรื่อง

ในชาติก่อน...นางบำเพ็ญเพียรนับพันปี แต่สุดท้ายก็ไม่อาจก้าวข้ามด่านสุดท้าย กลายเป็นเซียนได้ดั่งใจ ก่อนสิ้นอายุขัยอย่างน่าเสียดาย ทว่าสวรรค์กลับมอบโอกาสให้อีกครั้ง ส่งนางลงมายังโลกมนุษย์เพื่อเผชิญ "ด่า

หากว่าตัวประกอบที่ไม่ได้สลักสำคัญอันใด เกิดมีความรู้สึกขึ้นมาเล่า เรื่องราวของนาง ควรจะเป็นอย่างไร

หลังจาก ‘ซูหว่านหนิง’ ตายลงด้วยน้ำมือสามีเลือดเย็น นางกลับเกิดใหม่ในร่างนางร้ายในนิยายที่เคยอ่าน นางคงไม่คิดมาก หากร่างที่นางมาอยู่นั้นมิใช่ ‘นางร้ายผู้วิปลาส’!

อดีตแม่ทัพหญิงที่เก่งกาจถูกทรยศและฆ่าตาย แต่กลับมาเกิดใหม่เป็นคุณแม่ม่ายวัยสิบห้าขวบที่แต่งงานทางการเมืองเข้ามาของจวนขุนนาง แล้วยังมีลูกบุญธรรมถึงสามคน ชีวิตใหม่เต็มไปด้วยอันตรายรอบด้านที่รับมือยาก