คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

เมื่อไฟที่ส่องสว่าง ไม่ได้พาไปสู่โชคลาภ แต่นำพาความโลภของมนุษย์ให้ลุกไหม้ทั้งแผ่นดิน ดวงไฟสางที่กลางทุ่ง นิยายสยองขวัญไสยศาสตร์ภาคใต้

"เมื่ออดีตทรราชตื่นขึ้นในร่างเด็กชาย... ความแค้นจะไม่สิ้นสุดจนกว่าคนทรยศจะล้มตาย!"

คุณเคยคิดไหม ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้า 'เทพเกม' ตัวท็อป... ถูกจับโยนเข้าไปในโลกที่เขาสร้างมันขึ้นมากับมือ?

ทายาทของตระกูลหมอโบราณในแผ่นดินใหญ่อวิ๋นโจวกลับมาเกิดใหม่เป็นฉู่เชียนถังเมื่อห้าปีที่แล้ว นอกจากมารดาของฉู่เชียนถังแล้วไม่มีผู้ใดรู้ว่าแท้จริงแล้วฉู่เชียนถังไม่ใช่เด็กชายแต่คือเด็กหญิง

“ในเงามืดของฝูงซอมบี้ ฉันได้ยินเสียงหัวใจของเขาดังชัดกว่าคำรามของความตาย ความรัก…หรือความสิ้นหวังกันแน่ ที่จะพาเรารอด”

"เมื่อโลกหันหลังให้ความตาย พวกเธอจึงต้องใช้ลมหายใจที่เหลือ เพื่อส่งเสียงแทนคนนับแสนที่ดับสูญ"

'แววตาเศร้าของมัน' ทำให้ผมอยากปลอบใจ แค่อยากปลอบใจแค่นั้นเอง

"หากคุณตายที่นี่... คุณจะไม่มีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้อีกต่อไป"นายทหารกลุ่มหนึ่งต้องตัดสินใจ "ลาออก" จากราชการเพื่อสละยศถาบรรดาศักดิ์ กลายเป็นอาสาสมัครในนาม "นักรบนิรนาม 333" พวกเขาถูกส่งข้ามโขง

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

ฉันติดอยู่ในเหตุการณ์ระเบิดดันเจี้ยน ขณะทำงานหนักจนแทบตาย... แล้วสุดท้ายก็—ตายจริง ๆ สินะ แต่พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกลับย้อนเวลากลับไปเมื่อ สามปีก่อน! ครั้งนี้... ฉันจะใช้ชีวิตต่างออกไป ลาก่อนชีวิตท

เกิดใหม่ในปลายราชวงศ์ฉิน ข้าเห็นชัด ๆ ว่าฉินซีฮ่องเต้ใกล้จะออกเดินทางตะวันออก แล้วตายกลางทางอยู่รอมร่อ หลี่เจ้าเลยคิดจะหาเงินก้อนโตจากฮ่องเต้ก่อน แล้วค่อยหนีออกจากดินแดนนี้ไปให้ไกล ใครจะคิด...

แพร...เป็นคนที่เขาเลือก และจะเป็นคนที่กำลังจะได้สวมชุดสีขาวบริสุทธ์เพื่อเป็น เจ้าสาวคนนั้น ส่วนฉัน... นลิน ยังคงเป็นเพียงผู้หญิงที่กอดแหวนเงินวงเก่าไว้ในมืออย่างนั้นหรือ ไม่มีทาง!!

“เพราะรักจึงยอมจนตัวตาย ชาตินี้เกิดใหม่ขอไม่รักใครนอกจากตัวเอง ดังนั้นหย่าให้ฉันซ่ะ!! ท่านนายพล”

เจียงหว่านข้ามภพมาเป็นตัวร้ายหญิงในโลกบำเพ็ญเซียน แต่ระบบกลับตัวดันโผล่มาก่อนกำหนดห้าร้อยปี! 【ในอนาคตเจ้าคือจอมมารผู้ทำลายสามภพ】 เด็กหญิงที่กำลังนั่งเล่นดินโคลน: “แต่ข้าเพิ่งสามขวบครึ่งเองนะ!!”

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "

ไป๋ฝูมหาเทพพฤกษาผู้เป็นที่รักของธรรมชาติในระหว่างที่กำลังนั่งเล่นที่สวนอยู่บนสรวงสวรรค์อยู่ๆ ก็มีเสียงมนุษย์คนหนึ่งเอ่ยขอร้องอ้อนวอนขอความเห็นใจ และนั้นก็ทำให้ชีวิตของไป๋ฝูเปลี่ยนไปตลอดกาล

"ก่อเรื่องจนได้สินะกลิ่นแก้ว!" เธียรวิชญ์ตวาดลั่น "ฉันอุตส่าห์คิดว่าเธอจะเปลี่ยนไปจริงๆ แต่สุดท้ายเธอก็ยังเป็นมารที่จ้องจะทำลายทุกคนรอบตัวฉันเหมือนเดิม!"

สายตาของอคิณจับจ้องไปที่พ่อหมอศรที่กำลังตั้งจิตเตรียมทำพิธี ใบหน้าของพ่อหมอศรในยามนี้ดูสง่างามและน่าเกรงขามยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ ราวกับเป็นเทพยดาผู้ลงมาโปรด