เมื่อสาวสวยเพิ่งหย่าได้ทะลุเข้ามาในนิยาย ที่ตัวเธอนั้น ไม่ใช่นางเอก หรือนางร้าย แต่เป็นแม่เลี้ยงของตัวร้ายเสียอย่างนั้น!? แถมยังมีจุดจบแสนเลวร้ายรอเธออยู่อีก!? เอาล่ะได้เวลาสวมบทแม่เลี้ยงแสนดีแล้ว!

เมื่อเพื่อนส่งอีเมลเตือนว่า "อย่าเข้าใกล้บ้านฉัน"

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

อาทิตย์ไม่เคยรู้เลยว่าเพราะอะไรน้องชายข้างบ้านที่เคยสนิทกันมากถึงได้เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ การกระทำและคำพูดของศิลป์ที่มีต่อเขานั้นช่างเย็นชาเสียจนพาเขาใจหาย

ในโลกที่น่ารังเกียจนี้ ดิฉัน ไม่เคยปรารถนา หรือ โลภ ในสิ่งใดเลย แต่ในโลกที่สวยงามนี้ ดิฉัน ขอรับมันทั้งหมดเลยได้ไหม ? คิคิคิ~อา~ร่า ดิฉันไม่ขอรับความเห็นต่างใดๆ ทั้งนั้น เชิญดิ้นรนกันให้เต็มทีเถอะค่ะ~

เรื่องทำคนคลั่งเธอน่ะโคตรเก่ง ..รู้ตัวบ้างไหม?

“ถอดเสื้อออก” “ถ้าเธออยากก็ทำเอง” “เฮียเต็มใจจริงๆ ใช่ไหม” “ไม่ ฉันไม่ได้เต็มใจ ฉันเกลียดเธอด้วย”

การที่หน้าตาดี ชาติตระกูลดีมันก็มีปัญหามากเกินไปได้เช่นกัน ดังเช่นสาวน้อยที่ซวยได้เป็นคู่หมั้นหลอกๆขององค์ชาย แต่ทุกวันเธอจะหาวิธีใหม่ๆเลื่อยขาเก้าอี้บัลลังก์เพื่อให้พวกเขาถอนหมั้นเธอเสียที

เขาเคยคิดว่าความแค้นคือไฟร้อนแรงและผลาญทุกอย่างแต่เมื่อเวลาผ่านไป เขาได้เรียนรู้ว่าความแค้นที่แท้จริงคือสิ่งที่เย็นจัดและรอคอยแต่เวลานั้น ไม่เคยมาถึงจนกระทั่ง...วันนี้ ความแค้นที่เล่าสู่กันมาจะได้จบลง

มาซากิ เรียว ตัวเอกที่ตื่นขึ้นมาในโลกของbleach ในฐานะฮอลโล่ เเต่ไม่สามารถจดจำเรื่องราวได้เลย เเละที่เขารู้เบื้องต้นเเค่ว่าตัวเองเป็นฮอลโล่จากระบบ

คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

จากนักศึกษาที่ไม่มีใครเอา สู่เจ้าของร้านอาหารสุดหรูที่แม้แต่มหาเศรษฐีหรือผู้ว่าเมืองยังต้องต่อคิว

สรุปแล้วก็ไม่ใช่แค่เราคนเดียวที่เดือดร้อนกับการแต่งานครั้งนี้ ยายตัวเล็กนี่ก็ไม่ต่างกัน แบบนี้สิถึงจะสนุก “งั้นเราสองคนก็คงไม่ต่างกัน ยอมรับชะตากรรมไปเถอะ”

ในนิยาย เขาเป็นเพียงตัวร้ายที่ถูกกำหนดให้ตายอนาถ ทว่าในสายตาข้า… เขาคือเด็กน้อยที่โหยหาความอบอุ่น และครั้งนี้ ข้าจะเขียนชะตาของเขาใหม่ด้วยสองมือของข้าเอง

เซียวเหอจากหัวหน้าทีมจากโลกซอมบี้ สู่ผู้จัดการฝึกศิลปิน ศิลปินโนเนมที่วิ่งหนีหนูยักษ์ เธอฝึกพวกเขาจนดัง! ใครว่าวงการบันเทิงไม่ต้องใช้ชีวิตเป็นเดิมพัน?

"เคร้ง! ... เคร้ง! ... เคร้ง!" เสียงโลหะกระทบกันดังกึกก้องเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ราวกับเสียงเต้นของหัวใจยักษ์ที่หลับใหลอยู่ใต้ผืนปฐพี เสียงนี้ดังเล็ดลอดออกมาจากโรงตีเหล็กเก่าคร่ำครึที่ตั้งอยู่ตีนเขาของ "