เรื่องราวความรักปนดราม่า ของชายที่ปราถนาจะให้เธอคนนั้นมีความสุข ขอเชิญพบกับ Fanfic เรื่องเจ้าสาวผมเป็นแฝดห้า ที่จะทำให้คุณรักตัวละครจากเรื่องนี้มากขึ้น โดยเฉพาะกับนางเอกของเรื่องนี้อย่าง นาคาโนะ มิคุ
วีรบุรุษยากจะผ่านด่านสาวงาม แล้ววีรสตรีเช่นนางจะผ่านด่านชายงามไปได้อย่างไร ในเมื่อพวกเขาทั้งสองรูปงามน่าทะนุถนอมไม่ต่างกัน!
เรื่องนี้เป็นนิยายเเนวฟิลกู๊ด เป็นรักใสๆน่ารักๆ อบอุ่นหัวใจ พร้อมมีอาหารมากมายทำให้หิวไปด้วยอ่านไปด้วย ไรต์อยากเขียนเรื่องนี้ให้ดำเนินเรื่องไปอย่างสบายๆ มีความฟินจิกหมอนเล็กๆน้อยๆ เอาไว้อ่านคลายเครียด
จู่ ๆ ก็ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของแม่ลูกสอง เธอคงทำได้มากสุดแค่เป็นแม่ให้เจ้าหัวผักกาดทั้งสองคนให้ดี ด้วยการที่ร่ำรวยมากและมั่งคั่ง
เตชนิธิเป็นผู้ชายที่หล่อ รวย แต่โสดสนิท! สาเหตุเพราะมองว่าความรักคือความทุกข์ อย่างน้อยก็คิดอย่างนั้นจนกระทั่งพรหม(า)ลิขิตเริ่มทำงาน! "ผมอยากได้คุณครับ"
หมอดูบอกว่าเนื้อคู่เป็นคนต่างภพยังแซวขำๆกับเพื่อนว่า น่าจะทะลุมิติไปหาแหละงั้น ใครจะรู้ว่าวันดีคืนดี ดันทะลุมิติจริงๆไม่ใช่นางเอกยังพอเข้าใจ แต่ทำไมถึงเป็นฉากที่พระเอกกำลังจะดื่มเหล้าผสมยากำหนัดด้วย
ตลอดชีวิต 36 ปี ไม่เคยคิดจะเอาผู้หญิงคนไหนเข้ามาอยู่เคียงข้าง จนกระทั่งคุณสิ ได้เจอเกลียวคลื่น หญิงสาวที่หลอกมาทำงานบนเรือยอร์ชของเธอ ความรู้สึกหลายอย่างก็เปลี่ยนไป
คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!
ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน
เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!
ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!
ทำเล่นๆ ตอนแรกคิดว่าจะทำเกี่ยวกับ เซียวเซวียน แต่ไม่ดีกว่า
ก็เพราะชีวิตประจำวันมันน่าเบื่อ ก็เลยอยากจะเป็นอินฟลูฯ กับเขาสักคน
ขอเพียงแค่ได้ทำตามที่ตั้งใจเอาไว้ จากนั้นนางก็จะจากไป เมื่อรักไม่อาจฝืนนางก็ไม่คิดจะฝืน
ภาคิน : ฉันอยากให้เธอมาอยู่กับพวกฉัน ปัณณ์ : แต่.. ภูริช : ถ้าไม่อยากให้ใครรู้เรื่องคืนนั้น เธอ เธอต้องมาอยู่กับพวกฉัน ( NC เยอะ) (เริ่มลงตอนเเรกวันที่ 30 เมษายน 2567 )
ก็แค่คนขายราเมงธรรมดาๆเท่านั้นเอง ไม่ได้พิเศษอะไรเลยสักนิด....... เหอะ ถามโง่ๆ เหมือนหันไปถามพระอาทิตย์ว่าใช่รึเปล่านั้นแหละ
