ตายแล้วยังต้องย้อนมาดูแลครอบครัวอีกหนอ ชีวิตหนิงชิงช่างน่าเศร้านัก เอาวะ ไหน ๆ ก็มาแล้ว ข้าจะทำให้ครอบครัวสุขสบายให้ดู!!!

ตื่นขึ้นมาอีกที… ดาราสาวกลับกลายเป็นต้นหญ้าในโลกแปลกประหลาด! เธอไร้เสียง ไร้ร่าง แต่กลับมีหัวใจที่ยังรู้สึกเจ็บปวด และเด็กชายตัวน้อยผู้เป็นเพียงคนเดียวที่มอบหยาดน้ำให้เธอ…

ผมไม่ชอบนั่งหลังห้องแต่ถ้าคนที่นั่งข้างหน้าผมเป็นเธอ วิวหลังห้องก็ไม่เลวนะ :)

เมื่อระเบิดลูกแรกจุดชนวนสงคราม ทุกชีวิตถูกเขียนใหม่ด้วยเปลวไฟ สายธารแห่งความขัดแย้งจะนำพาพวกเขาไปไกลได้แค่ไหนกัน โชคชะตาจะพาคนเหล่านี้ไปสู่จุดสูงสุดแห่งห่วงโซ่หรือต่ำสุดของความเป็นมนุษย์?

หัวใจนี้เพื่อประชา หน้าตาหล่อนั้นเพื่อเธอ

นอนอ่านนิยายจนเผลอหลับไปตื่นอีกที่อยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ มีสัตว์ตัวใหญ่ยืนจ้องมองเต็มไปหมดเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองกันแน่

"นางเป็นเพียงมนุษย์ต่ำต้อย แต่กลับได้เป็นชายาของจอมราชันปีศาจ" "ผู้ใดคิดหมิ่นเกียรตินาง...ล้วนต้องชดใช้ด้วยชีวิต!"

เขาคือเสือเถื่อนผู้ครองลุ่มน้ำ สิงห์ผู้เกลียดเลือดน้ำเงิน ! เธอ... หม่อมราชวงศ์ผู้ดีพระนคร ถูกพ่อขายเป็นเมียโจร ไฟแค้นกับไฟรักปะทะเดือดกลางเรือนโจร สุดท้าย…หัวใจใครจะพ่ายให้ใครก่อน?

ชีวิตเดินทางมาสู่วัยสามสิบเจ็ดที่ราบเรียบน่าเบื่อ อยู่ๆก็ได้พรวิเศษให้เป็นอะไรก็ได้เป็นเวลาหนึ่งปี เขาเลือกเป็นนักแสดงซีรีย์ดัง

เมื่อบุญหนุนนำส่งฉันให้กลับมาในชาติก่อนของตัวเอง ฉันก็จะเดินหน้าใช้ชีวิตอย่างมีสีสันให้สมเป็นสาวผู้แสนเฉิดฉันแห่งพระนคร 2501 ให้ดู

“อยากรู้ไหมว่ารสชาติการมีผัวเป็นอาชญากรมันเป็นยังไง หึ! ลองอ้าขาสิ”

ข้าบอกเอ็งว่า เลิกยุ่งกับข้าซักที..!! ข้าไม่ได้ชอบเอ็ง ทำอย่างไรก็ไม่มีวันชอบเอ็ง ทุกคำที่สิงห์ตะคอกกลับไปหาร่างเล็กที่กำลังยืนยิ้มให้เขา ทั้งที่น้ำตาไหลอาบสองแก้ม นับจากนี้ไปพี่จะไม่เห็นหน้าข้าอีก

พระจันทร์ดูโง่ในสายตาโลก แต่เธอรักเป็น เธอเติบโตมาในโลกที่อบอุ่น จนวันที่น้องชายแฝดตกอยู่ในอันตราย เธอจึงต้องก้าวเข้าสู่โลกมาเฟียและได้พบกับ หวังหานอี้ ชายผู้ขึ้นชื่อว่าโหด น่ากลัว และไม่ช่วยใครฟรี ๆ

เดินเข้าร้านสักไปเพ้นท์ลายอยู่ดีๆ ดันได้โปรแถมแฟนพ่วงด้วยเงินหนึ่งล้านบาท แลกกับการที่เธอจะต้องแกล้งเป็นแฟนของเขาหนุ่มหล่อเข้มเจ้าของร้านสัก สัญญาระบุห้ามรัก แต่พระเจ้า! เขาหล่อขนาดนั้น ใครจะไปอดใจไหว

ใครๆ ก็รักน้องอ้อนตัวกระจิ๋ว ถ้าคุณพ่อนิสัยม่ายดีกับแม่ ก็ต้องถูกหนูปราบ! (มี ebook แล้วนะคะ^^)

'แต่ข้าเป็นแค่สตรีใบ้' “เป็นสตรีใบ้แล้วอย่างไร ข้าเองก็เป็นบุรุษตาบอดเหมือนกัน หากเจ้ายินดีแต่งให้ข้า ข้าจะเป็นเสียงแทนเจ้า ส่วนเจ้าก็เป็นไม้เท้าให้ข้า เราสองคนอยู่พึ่งพาอาศัยกันไปตลอดชีวิตดีหรือไม่”

เจ้า! มาเป็นสามีของข้าเสีย เดี๋ยวข้าช่วยเจ้าเอง รักษาได้ ทำอาหารอร่อย ใครกล้าด่า เห็นข้าเป็นลูกพลับนิ่มหรือ ด่ากลับ ฟาดไม่เลี้ยง สามีข้าให้เจ้าคิดยุ่งได้หรือ เรื่องของท่านย่อมคือเรื่องของข้าเจ้าค่ะ

แอบรักเขามาตั้งสิบปี พอโอกาสมาถึงมือ ยังไงก็ต้องคว้าไว้ ไม่ปล่อยไปแน่นอน!

“เปลี่ยนจากจ้างเลี้ยงเป็นจ้างรัก...ได้ไหม?” “ค่าตอบแทนเท่าไหร่? ถ้าหมดบัญชีจะพิจารณาอีกทีนะคะ”