เมื่อใครต่อใครต่างบอกว่านางหลงรักชายคนนี้จนโงหัวไม่ขึ้น แต่หลินซูเหยายิ้มเย็น ให้เป็นตัวร้ายแหกปากยังสนุกกว่าเป็นนางเอกที่โง่งม

สลอธก็แค่ต้องการความสงบในการนอน แต่น้องชายที่อยู่บ้านข้างๆ ขยันสร้างเรื่องเสียเหลือเกิน ทั้งเสียงระเบิด เสียงปืน และอีกมากมาย... ปล่อยสลอธไปนอนเถอะ

เป็นฮูหยินไร้ความสำคัญ ใจก็ไม่จำเป็นต้องมอบให้บุรุษไร้ค่า

ลืมตาตื่นอีกครั้งในร่างของคนอื่นว่าแย่แล้ว วิญญาณเจ้าของร่างก็ยังตามทวงร่างคืนอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันนั้นแย่กว่า

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

กำลังรีไรท์นะ ชื่อเก่านิยาย ‘’คาถาสร้างSOXในเผ่าพันธุ์แฟนตาซี‘’ (ขอโทษผู้อ่านเก่าด้วย)

หากจะต้องพูดถึงความสัมพันระหว่างฉันกับเขา ‘ภีม’ คืออดีตเพื่อน ที่ฉันไม่อยากโคจรมาข้องเกี่ยวกันอีกไม่ว่าจะในความสัมพันธ์รูปแบบไหนก็ตาม

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "

เมื่อ “เธอ” ในยุคอดีตถูกฆาตกรรม ทำให้ดวงจิตที่เคยแยกจากกันได้กลับมาอยู่รวมกันอีกครั้งในร่างของ “เธอ” อีกคนจากยุคปัจจุบัน แต่ “เขา” คนนั้นยังมีชีวิตอยู่ในกรุงศรี

ใครจะรู้แค่คำว่า "เบื่อจังโว้ย!!" ที่ผมตะโกนขณะนอนเบื่อเป็นปลาเค็ม ผมก็ถูกโยนมาทิ้งที่ไหนก็ไม่รู้ แถมยังต้องเล่นเกมเอาชีวิตรอดแปลกๆนี่อีกด้วย แล้วอีกอย่างนะ..ทำไมต้องเปลี่ยนผมเป็นสาวน้อยด้วย!?

คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

อดีตองค์หญิงจากราชวงศ์ที่ถูกล้มล้างและการเดินทางเพื่อตามหาน้องชายฝาแฝด ณ โรงเรียนไอน์เซนธิส อุตส่าห์หวังว่าจะได้แต่งงานกับเจ้าชายขี่ม้าขาว แต่ไม่รู้ทำไมที่เจออยู่ตอนนี้เหมือนจะมีแต่เจ้ากรรมนายเวร...

อย่าริลองเล่นกับไฟ ถ้าไม่อยากไหม้เป็นจุล

"นอกจากนอนด้วยกันไปวัน ๆ คุณเคยรู้สึก 'รัก' ฉันบ้างไหม" "ถ้าฉันตอบ แน่ใจเหรอว่าเธอจะสบายใจที่ได้ยิน" สุดท้าย...ไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหน เธอก็ไม่ใช่คนที่เขาเลือกอยู่ดี

ถ้าไม่รักก็อย่ามาอ่อย ฉันไม่ได้พร้อมจะเสียใจได้บ่อยๆหรอกนะ…