- 542
- 566.08K
- 2.02K
- 0 (0)
The story of two-hundred-year-old geezer and his martial art dog. #ตาแก่สองร้อยปีกับหมาจอมยุทธ
The story of two-hundred-year-old geezer and his martial art dog. #ตาแก่สองร้อยปีกับหมาจอมยุทธ
ทะลุมิติงั้นเหรอ รับรู้ตัวตน ? ได้ที่ไหน... คนอื่นเขามารู้ตัวกันตอนที่นิยายกำลังจะเริ่ม แต่ส่วนของฉันทำไมมันถึงได้เริ่มในตอนที่ทุกอย่างสิ้นสุดลงไปแล้วล่ะ เอาจริงดิ….
เจ้านายเฮงซวยมีอยู่ทุกที่! แต่ ‘อาชิระ ปารมี’ เอาตัวรอดได้อย่างดีด้วยการใช้ ‘ศิลปะการอยู่ร่วมกับเจ้านายเฮงซวย!’
“ชีวิตนี้ข้าเลือกเดินผิดทาง หากชีวิตหน้ามีจริง ไม่ว่าจะทำสิ่งใดข้าล้วนฟังเจ้า”
เพราะคำทำนายเขาจึงต้องหาคนที่จะมาเป็นคู่ที่จะช่วยให้เขาพ้นจากความซวย ซึ่งคำทำนายของหมอดูมันดันตรงกับบอสเขาส่วนหนึ่ง และอีกส่วนหนึ่งคือรอยสักพระจันทร์เสี้ยวในร่มผ้าที่เขาต้องหาวิธีดูมันให้ได้นี่สิ
ชีวิตเลขาไม่ง่าย โดยเฉพาะเลขาของผัวโบ้ที่คัฟเวอร์เป็นหมาบ้าเมาน้ำลาย “ใครก็ได้เอาไอ้สันดานนี่ไปเก็บที”
เจ้าม้าโง่ นายทำให้ฉันดูแย่!!!! by อากวีลา
จากนักอ่านนิยายตัวยงดันทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายที่กำลังอ่านอยู่ หากเป็นคนอื่นคงพยายามพาตัวเองหนีออกจากเส้นเรื่อง แต่พระเอกงานดีขนาดนี้ขอลองยั่วยวนสักหน่อยจะเป็นไรไป
ในวันที่ต้องรักอกหักโดนแฟนนอกใจนั่งฟูมฟายอยู่ป้ายรถเมล์อย่างสิ้นหวัง ได้เจอคนใจดีมานั่งปลอบทั้งยังทิ้งเสื้อสูทตัวใหญ่ไว้ให้ดูต่างหน้า ชายปริศนาคนนั้นถูกตั้งชื่อว่า"คุณวันใหม่"
ชีวิตของ กล้วย มนุษย์เงินเดือนแสนธรรมดาที่ดวงซวยขั้นสุด ในทุกวันไม่เคยไม่มีเรื่องเรียกได้ว่าเหมาะกับนิยาม 'เกิดแต่กับกู' และชีวิตของกล้วยดูจะวุ่นวายมากขึ้น....เมื่อได้พบกับคนข้างห้องที่ไร้มารยาท
เมื่อพยาบาลสาวโสดทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณแม่ลูกหนึ่ง พวงด้วยสามีที่เกลียดเธอเข้าไส้ คล้ายสวรรค์จะยังไม่พอใจ เธอยังต้องมาสู้รบกับแม่สามีใจทราม แล้วจากนี้เธอจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไง
"นายจะชนะใช่ไหม?" "แน่นอน...ฉันจะชนะอยู่แล้ว~"
คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!
ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน
นักเรียนก็เหมือนกับดอกไม้ที่ผลิบาน หลังจากที่ผม “เรน โทโมะ”ได้จบการศึกษาจากคิโวทอส อยู่ๆก็ได้จดหมายจาก“ท่านประธาน”เกี่ยวกับเรื่องงานใหม่ที่เสนอมาให้“คุณครูผู้ช่วย!?”
เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!
แด่ความรักที่ถูกพลัดพราก เขาสาปแช่งและสาบาน หากมีโลกหน้าและความตายฉันจะรออยู่เพื่อฆ่าพวกแก ฉีกทึ้งเนื้อพวกแกเป็นชิ้น ควักลูกตา แยกแขนขา จ้วงแทงและเผาไหม้จนกว่าร่างกายและวิญญาณพวกแกจะเละเป็นจุล!
อุตส่าห์เปลี่ยนตัวเองเป็นนายเฉิ่ม "อากาศธาตุ" ประจำบริษัท เพราะขยาดปัญหาถูกลวนลามจากที่ทำงานเก่า เคราะห์ซ้ำดันเผลอไปมีอะไรกับเจ้านายใหม่ ไม่พอยังมีเจ้าถั่วงอกน้อยเป็นพยานบุคคลอีก!
เรื่องอื่นมักจะมีตัวเอกทำงานหนักจนตายแล้วหลุดเข้าร่างตัวร้ายในนิยาย เคยคิดบ้างมั้ยว่าตัวร้ายอย่างฉันลำบากแค่ไหนที่ต้องหลุดออกมาทำงานหนักแทนมัน อิโง่