ฟ้ารุ่งพูดได้แบบเต็มปากเต็มคำว่าบูรพาเป็นผู้ชายนิสัยเสียจนเกินเยียวยา

"อืม...คุณหมอ" "พี่บุ้งกี๋ค่ะ...หรือจะเรียกบุ้งกี๋เฉย ๆ ก็ได้" คุณหมอคงจะรู้ว่าฉันใกล้จะขาดอากาศหายใจจึงยอมผละจูบดูดดื่มออก และในนาทีนั้นฉันก็ครางพึมพำในลำคอด้วยน้ำเสียงเสียดาย…

7 ปีที่แล้วที่จากมา ฉันไม่เคยคิดว่าเราสองคนจะกลับมาเจอกันอีก แค่เห็นใบหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึกนั้นของเขา ความเลวร้ายต่าง ๆ ที่เคยเกิดขึ้นก็ย้อนกลับมาอีกครั้ง

ในโลกที่โชคชะตะกำหนดไว้แล้ว เด็กสาวที่เกิดใหม่ในร่างของไซโจว มานากะถูกเลือกจากจอกศักดิ์สิทธิ์​ให้เข้าไปพัวพัน​กับ​โชคชะตาอันโหดร้ายในเมืองฟุยุคิ

ผู้กองหนุ่มกับครูสาวและบรรยากาศบนดอยสูงจะทำให้ทั้งคู่รักกันหรือไม่ “คุณแทนไม่ชอบเกลียดหนูทราบดีค่ะพยายามอยู่ห่างคุณแทนไม่ยุ่งไม่วุ่นวายแต่หนูไม่คิดว่าคุณจะเกลียดถึงขนาดนี้”

แอบรักเขามาตั้งสิบปี พอโอกาสมาถึงมือ ยังไงก็ต้องคว้าไว้ ไม่ปล่อยไปแน่นอน!

ในอดีต....ครั้งนึงเขาคือมังกรผู้ทำลายล้างโลกมนุษย์....เเต่ บัดนี้เขาคือผู้กอบกู้

พระจันทร์ดูโง่ในสายตาโลก แต่เธอรักเป็น เธอเติบโตมาในโลกที่อบอุ่น จนวันที่น้องชายแฝดตกอยู่ในอันตราย เธอจึงต้องก้าวเข้าสู่โลกมาเฟียและได้พบกับ หวังหานอี้ ชายผู้ขึ้นชื่อว่าโหด น่ากลัว และไม่ช่วยใครฟรี ๆ

“ ฉันเกลียดเครื่องแบบรัดรูปไม่สบายตัวพวกนี้ ”

หลานสาวที่ไร้ค่าในสายตาทุกคน แท้จริงคือมหาเทพจากยุคหายนะ จอมพลผู้ไม่ต้องการแต่งงาน กลับถูกเธอจับหัวใจได้ทีละน้อย… ความลับที่ทั้งสองเก็บงำ อาจพลิกชะตาจักรวรรดิทั้งจักรวาล

บุญแก่จิตใจที่คับแคบเกินกว่าจะสงสัย บุญแก่ฟันเฟืองที่หมุนอย่างสอดประสานกัน ด้วยพระประสงค์ของโอมนิสซา เครื่องจักรนี้จะทำหน้าที่ได้อย่างไม่มีที่ติ สรรเสริญจิตวิญญาณเครื่องจักร และขอให้เป็นไปตามพระประสง

ผมยาวสีส้มทองของเธอลอนคลายราวกับริ้วคลื่นต้องแสงเช้า ดวงตาสีเขียวมรกตสะท้อนแววลึกลับชวนให้ค้นหา แต่ภายใต้ความสง่างามนั้นกลับซ่อนบางสิ่งบางสิ่งที่ยังเป็นความลับ…