องค์ชายเก้าจอมโฉดผู้นั้นข้าจะให้เขาเป็นสามี! หวนคืนกลับมาครานี้ข้าขอตัดวาสนากับสามีเก่า เดินหน้าแก้ไขชีวิตไปพร้อมๆ กับยั่วยวนว่าที่สามีใหม่ ทว่า...เหตุใดจึงกลายเป็นนางที่ถูกเขายั่วยวนเล่า!

เหยื่อลักพาตัวสิบสามคดี นิทานเด็กพิสดาร อุทยานไม้ดัดมนุษย์ คดีสุดท้ายในไตรภาคลิงพาดกลอน

ในยุคที่เกมออนไลน์ต่างแข่งขันกันเพื่อครองที่หนึ่งของตลาด อยู่ๆก็มีเกมหนึ่งปรากฏขึ้นมา... ตอนแรกผู้คนไม่ได้ให้ความสนใจ แต่เมื่อผู้ผลิตบอกว่านี่คือเกมสุดท้ายของเขาหากใครเคลียร์ได้จะได้รับรางวัลที่ใคร..

"หยุดนะป๊ะป๋า ยกมือจึ้น!! แย๊วฉ่งหัวใจมาให้หม่าม้าพ่กเยาซะดีดี"

ความรัก ความผิดหวัง ความแค้น

อันธพาลน้อยที่ครั้งหนึ่งเคยกล้าฝ่ากฎสวรรค์ หลังจากเกิดใหม่ได้หนึ่งวันเขาก็เกลี้ยกล่อมให้มารดาหย่าขาดกับสามี

ฟางจิงเชฟมากฝีมือที่ในรอบหลายร้อยปีจะมีหนึ่งคนได้เกิดอาการหมดแรงบันดาลใจที่จะทำอาหารเพราะโรคป่วยระยะสุดท้ายที่อยู่ๆ ก็โผล่มา สุดท้ายก็มาโผล่อยู่ในร่างเกอน้อยที่กำลังตกอยู่ในอันตราย

นิยายสไตล์ญี่ปุ่น–ลึกลับ–นัวร์–โรแมนติกดาร์ก ในเมืองที่หมอกไม่เคยจาง กลิ่นควันบุหรี่ เค้กวานิลลา และเลือดสดใหม่ คือสามสิ่งที่ติดตรึงอยู่ในสำนักงานนักสืบบนร้านขนมแห่งนั้น.

ชาติก่อนมีแต่คนชื่นชม ชาตินี้เจอแต่คนเกลียดชัง ท่านอ๋องผู้นั้นก็ช่างโหดเหี้ยม จนเกือบฆ่านางตาย แต่เพราะความเป็นหมอที่ต้องช่วยคน ทำให้เขาที่เคยเกลียด ดูถูก หันมาสนใจ เฝ้าตามติด และหึงหวงนางโดยไม่รู้ตัว

แค่เพื่อนพี่ชายที่เธอแอบสานสัมพันธ์แบบลับ ๆ เมื่อวันหนึ่งเราต้องแยกย้าย แต่เธอดันผลักผลักเขาออกจากชีวิตไม่ได้ “ถ้าบลูบอกว่าครั้งนั้นไม่นับ…พี่ก็ยังมีสิทธิ์“

เเรกๆยักษ์กะจะหลอกให้น้องชายคู่อริหลงรักหัวปักหัวปำเเล้วค่อยทิ้งเพราะอยากทำให้พี่ชายของมันเจ็บใจเล่นๆ ทว่าตัวเขาดันเสือกพลาดท่าหลงรักน้องมันซะเอง"ฉิบหาย! สุดท้ายคนที่หลงหัวปักหัวปำดันเป็นกูซะเอง"

ในวันที่นางสูญเสียดวงตา เขาก็พาสตรีอีกนางมาหยามหน้า ในเมื่อฟ้าไม่ยุติธรรมสวรรค์ไร้เมตตาเช่นนั้นนางจะขอคืนชีวิตด้วยการยอมเขียนหนังสือหย่า พร้อมดื่มสุราพิษจากไปกลายเป็นเถ้าธุลีเพื่อคืนอิสรภาพให้แก่เขา!

กายแกร่งย่อยตัวลงนั่งยอง ๆ เอื้อมมือแกร่งที่แขนเต็มไปด้วยอักขระลูปลงบนหัวเส้นผมนุ่ม ๆ คล้ายปลอบโยนริมฝีปากหนายกยิ้มเมื่อเห็นอาการตำรวจหนุ่มที่หมายจะมาจับเขา "กูเคยเตือนพวกมึงแล้ว ก็ยังส่งลูกน้องโง่ ๆ

ไม่คาดคิดว่าแผนการสละลูกชายเพื่อลูกสาวจะนำไปสู่การล่มสลาย ..."เจ้าจะไปพบหน้าบรรพบุรุษอย่างไรในอีกร้อยปีข้างหน้า" ... "ถูกหรือผิด เราจะไปตอบในร้อยปีข้างหน้า"

แม้จะรู้ว่าเขามีหญิงในดวงใจแล้ว แต่นางก็ไม่ยอมแพ้ เขาจะรักหรือไม่รัก นางไม่สน ขอเพียงให้นางได้อยู่เคียงข้างเขา...ในฐานะฮูหยินเอกก็พอ

เขากับนางล้วนถูกวางยาปลุกกำหนัดในหอนางโลม เขาใช้นางปกปิดการสังหาร ทว่านางเองก็ยินยอมพร้อมใจ เขาพานางหลบเร้น นางเต็มใจติดตามเขาอย่างไม่ขัดขืน ชีวิตวันข้างหน้าของฆาตกรกับนักฆ่าอย่างไรก็มืดมน

หยูเพ่ยอันบุตรอนุของจวนขุนนางขั้นสอง ได้รับราชโองการให้แต่งงานกับท่านอ๋องอี้เหวิน แต่เขานั้นคืออ๋องตกยากถูกริบทรัพย์และบรรดาศักดิ์ไปจนสิ้น เหลือเพียงแต่ตัวและถูกส่งมาให้อยู่ด้วยกันในจวนร้างเล็กๆ

ถิงถิงฉีกอาภรณ์ตัวเองแล้วร้องเอะอะในขณะที่กำลังสนทนากับแม่ทัพหยางในศาลากลางน้ำในจวนของบิดาตนเอง ด้วยวางแผนเพื่อจะได้แต่งงานกับเขา แม่ทัพหยางทั้งตกใจและยิ่งเกลียดชิงสตรีน่าไม่อายเช่นนี้ แต่เขาจะหนี

เธอโดนคนที่ไว้ใจที่สุดนั้นทรยศและได้เสียชีวิต ก่อนจะได้รับโอกาสย้อนเวลากลับมาก่อนเหตุการณ์วันสิ้นโลกอีกครั้ง ชีวิตใหม่ในครั้งนี้เธอจะเปลี่ยนชะตาตัวเอง และจะสนใจแต่ตัวเธอเองเท่านั้น!

สุ่ยจินเซียงถูกสามีขับออกจากจวน ทั้งยังถูกใส่ร้ายว่าคบชู้สู่ชาย เก้าปีที่นางต้องอยู่อย่างกล้ำกลืนฝืนทนถูกผู้คนดูหมิ่นเหยียดหยาม มารดาอาจยอมรับชะตากรรมได้ แต่บุตรสาวคนใหม่อย่างนางจะไม่ยอมแน่นอน!