เพราะความฝันครั้งนั้นมันเหมือนจริงมาก พระพายจึงคิดตัดใจจากการเป็นคู่หมั้นให้กับพี่คเชนท์ ผู้ชายที่เธอหลงรักมาตั้งแต่เด็ก แต่น่าเสียดายเธอเป็นยัยน่ารำคาญสำหรับเขา

"เมื่อโชคชะตาไม่เคยเข้าข้าง... เขาจึงลุกขึ้นมาล้มล้างลิขิตด้วยตัวเอง" "หนึ่งเดือนก่อนหายนะจะเริ่มต้น... ชายผู้เคยถูกทรยศในชีวิตแรก กลับมาพร้อมความทรงจำและเป้าหมายที่แน่วแน่"

สุดท้ายนางร้ายต้องตายไม่ใช่ด้วยน้ำมือพระเอกก็ต้องพระรอง แย่สุดอาจจะเป็นตัวร้าย แล้วฉันที่มาเข้าร่างหลิวอ้ายหลินหล่ะเป็นนางร้ายหรือ ก็ไม่ใช่ แต่ดันเป็นตัวประกอบจืดจางที่ตกคันนาตุยอย่างไร้เหตุผลหน่ะสิ.

หากกลายเป็นตัวละครที่ต้องแต่งงานแทนผู้อื่น สร้างรากฐานมากับสามีจำเป็น แต่แล้วคนรักของสามีกลับมา ภรรยาตัวแทนจำต้องไป สุดท้ายจำต้องรับเคราะห์แทนภรรยาตัวจริงแล้วตายจากไป ต้องทำเช่นไรกับชีวิตบัดซบเช่นนี้ด

พี่ดื่มเหล้าเก่งขนาดนี้เลยเหรอ...ถ้างั้นพี่ช่วยรับไปอีกสักขวดได้ไหมครับ

พระเอก “หลินเฟย” ชายหนุ่มจีนสมัยปัจจุบัน ตลกๆ กวนๆ แต่หัวไว เกิดอุบัติเหตุทะลุมิติมาโลกแฟนตาซีจีนโบราณ

เมื่อพลังการฝึกฝนมันไม่ได้อยู่ที่ตันเถียร แต่ มันไปอยู่ที่ อวัยวะตามร่างกาย

ไม่ใช่ทุกคนที่หายไป… อยากกลับมา บางคนแค่ต้องการ “พื้นที่เล็ก ๆ ที่มีชื่อของเขาอยู่จริง ๆ สักครั้งในชีวิต”

ผู้ใหญ่ลีกับหมาน้อยธรรมดา และคุณมาคนสวย

ซ่งหลิงชูผูกพันกับระบบโดยไม่ทันตั้งตัว เธอต้องไปรักษาความสงบเรียบร้อยในโลกนับไม่ถ้วนที่เต็มไปด้วยความแค้น เธอต้องแก้ปัญหาและความทุกข์ของตัวละครหญิงรองเหล่านี้ จึงจะกลับไปได้

”คุณหมอไม่ต้องรับผิดชอบหวาก็ได้ค่ะ หวาไม่อยากให้คุณหมอต้องทำในสิ่งที่ไม่เต็มใจ” “รู้ตัวก็ดี เพราะถึงอย่างไรผู้หญิงที่ฉันอยากเรียกว่าเมียอย่างเต็มปากก็คือน้ำชาคนเดียวเท่านั้น ส่วนเธอไม่ใช่!!"

ตอนนี้ฉันคือภรรยาถุงคลุมชนของพระเอกนิยายซอมบี้ที่มีบทโผล่มาแค่สองบรรทัดแรกหรอเนี้ย ฉันจะไม่ยอมตุยแบบเดิมอีกต่อไปเพราะฉะนั้น หย่าเท่านั้น! แล้วนี้อะไร ‘ระบบครอบครัวแสนสุข’ ใช้กับผัวใหม?